Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

Pistolet z zamkiem kołowym

Za twórcę zamka kołowego uznaje się dziś Leonarda da Vinci. Wynalazek ten umożliwił spopularyzowanie w XVI wieku krótkiej broni palnej, czyli pistoletu. Prezentowany eksponat należy niewątpliwie do piękniejszych okazów broni palnej w muzealnej kolekcji i reprezentuje broń luksusową o dużych walorach artystycznych, świadczącą o wysokim poziomie warsztatowym szyftarza wykonującego osadę.

Fotografia „Personel apteki »Pod Orłem« Tadeusza Pankiewicza”

Zdjęcie wykonane w 1942 lub 1943 roku, w trakcie funkcjonowania w Podgórzu getta krakowskiego, przedstawia Tadeusza Pankiewicza w otoczeniu swoich pracownic: Heleny Krywaniuk (w głębi), Aurelii Danek (w środku) i Ireny Droździkowskiej, które, w przeciwieństwie do szefa, nie pozostawały na noc w dzielnicy zamkniętej. Fotografia ukazuje też wnętrze apteki, typową ladę z wagą apteczną, w tle szafki z medykamentami, co wskazuje na wykonanie jej przez osobę stojącą w drzwiach frontowych budynku.

Fotografia „Jan Paweł II w Mistrzejowicach” Stanisława Gawlińskiego

Przewrotnie możemy powiedzieć, że Jan Paweł II zawdzięcza swoją karierę Nowej Hucie. To właśnie kłopoty piętrzone przez komunistów w sprawie budowy nowego kościoła w tej dzielnicy sprawiły, iż bp. Eugeniusz Baziak powołał przyszłego papieża na stanowisko swojego zastępcy...

Obraz „Autoportret na tle widoku Krakowa” Juliana Fałata

Obraz przedstawia na tle jesiennej panoramy miasta wybitnego akwarelistę oraz dyrektora krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych Juliana Fałata. Ten nietypowy w formie autoportret jest swego rodzaju hołdem złożonym przez artystę młodopolskiej mekce sztuki, jaką na przełomie XIX i XX stulecia był...

Obraz „Portret Teofila Trzcińskiego” Stanisława Ignacego Witkiewicza

Portret Teofila Trzcińskiego (1878—1952), reżysera, dyrektora Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie w latach 1918—1926 i 1929—1932, został wykonany przez Stanisława Ignacego Witkiewicza (Witkacego) w 1920 roku. To jeden z trzech portretów Trzcińskiego namalowanych w tym czasie przez Witkacego.

Model pomnika Tadeusza Kościuszki dla Waszyngtonu

Gipsowa rzeźba przedstawiająca Tadeusza Kościuszkę jest fragmentem modelu pomnika wzniesionego w Waszyngtonie w 1910 roku. Przestrzenne, realizowane w małej skali modele monumentalnych rzeźb były projektami poglądowymi dla zleceniodawcy lub projektami konkursowymi. Wykonywane z kruchego, mało trwałego materiału, jakim jest gips, w wielu przypadkach nie przetrwały do naszych czasów. Dlatego model waszyngtońskiego monumentu jest dziełem cennym artystycznie i historycznie.

Makieta dekoracji do aktu I „Legendy II” Stanisława Wyspiańskiego

Makieta ta jest jednym z najcenniejszych obiektów w zbiorach MHK związanych z działalnością scenograficzną Stanisława Wyspiańskiego. Jako doświadczony praktyk teatralny, inscenizator swoich dramatów, Wyspiański wykonywał szkice scenograficzne...

Mapa na ścianie gabinetu Oskara Schindlera

Gabinet Schindlera w budynku administracyjnym Deutsche Emailwarenfabrik (DEF) znajdował się na II piętrze, dokładnie nad bramą fabryczną. Wejście do gabinetu prowadziło przez sekretariat, w którym zachował się ozdobny detal architektoniczny w suficie — miejsce na lampę plafonową. W samym gabinecie oprócz mapy zachowały się ozdobne woluty pod sufitem, jedna nad mapą, druga na przeciwległym krańcu sali. Są to jedyne autentyczne elementy wystroju gabinetu, które dotrwały do naszych czasów. Niestety nie zachowały się fotografie, które udokumentowałyby jego pierwotny wygląd.

Płaskorzeźba „Modlitwa w Ogrojcu” Wita Stwosza z kościoła pw. Wszystkich Świętych w Ptaszkowej

Płaskorzeźba ze sceną Modlitwy Chrystusa w Ogrojcu datowana jest na lata 1493–1495. Trafiła do kościoła w Ptaszkowej (wzniesionego w 1555 roku) przypuszczalnie w pierwszej połowie XIX wieku, gdzie też została odkryta. Jest uznawana za własnoręczne dzieło Wita Stwosza. Niestety, brak źródeł pozwala rozpatrywać pierwotną funkcję, pochodzenie i lokalizację ptaszkowskiej płaskorzeźby jedynie hipotetycznie. W XIX wieku w Ptaszkowej dzieło to stanowiło część Ogrojca usytuowanego w zewnętrznej ścianie prezbiterium. Jednak wcześniej płaskorzeźba tworzyła prawdopodobnie kwaterę niezachowanego dziś retabulum, być może z fary Mariackiej w Krakowie.

Rysunek sceny ze sztuki „Wielopole, Wielopole” autorstwa Tadeusza Kantora

Bezcenny rysunek prezentuje projekt sceny: „Właściwa obsługa wynalazku Pana Daguerre’a: po wojskowemu” z I aktu sztuki Wielopole, Wielopole w reżyserii Tadeusza Kantora. Kompozycja została wykonana tuszem i kredką oraz umieszczona w czarnym tekturowym passe-partout. Kontur postaci kobiety fotografa zaznaczono czarnym tuszem. Kobieta jest pochłonięta czynnością fotografowania/strzelania.

Medal „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” dla Tadeusza Pankiewicza

Oryginał medalu nadanego Tadeuszowi Pankiewiczowi (21.11.1908—5.1.1993) przez izraelski Instytut Pamięci Narodowej Yad Vashem 15 września 1983 roku znajduje się w sanktuarium w Częstochowie, złożony tam w ofierze po śmierci Pankiewicza przez wdowę po nim. Niniejszy medal jest drugim egzemplarzem (duplikatem).

Bulla nominacyjna Piusa XII z 1958 roku

Dokument nominujący Karola Wojtyłę na biskupa sufragana krakowskiego z dnia 25 sierpnia 1958 roku. Tekst manuskryptu pisany w języku łacińskim, częściowo rubrowany, z wyodrębnioną majuskułą zwyczajową formułą: Pius Episcopus, Sevus Sevorum Dei (z łac. „Pius Biskup, Sługa Sług Bożych”). Dolna krawędź dokumentu zagięta (na niej umieszczona data wystawienia) i przeszyta ozdobnym, plecionym sznureczkiem, na którym zawieszona jest ołowiana pieczęć Stolicy Apostolskiej.

Bulla nominacyjna Pawła VI z 1967 roku

Dokument nominujący księdza arcybiskupa Karola Wojtyłę na kardynała, z dnia 8 lipca 1967 roku. Tekst manuskryptu pisany w języku łacińskim, częściowo rubrowany, z wyodrębnioną majuskułą zwyczajową formułą: Paulus Servus Servorum Dei ( z łac. „Paweł Sługa Sług Bożych”).

Bulla nominacyjna Pawła VI z 1963 roku

Dokument nominujący księdza biskupa Karola Wojtyłę na arcybiskupa metropolitę archidiecezji krakowskiej z dnia 31 stycznia 1963 roku. Tekst manuskryptu pisany w języku łacińskim, częściowo rubrowany, z wyodrębnioną majuskułą zwyczajową formułą: Paulus Episcopus, Sevus Sevorum Dei (z łac. „Paweł Biskup, Sługa Sług Bożych”). Dolna krawędź dokumentu zagięta (na niej umieszczona data wystawienia) i przeszyta ozdobnym, plecionym sznureczkiem, na którym zawieszona jest ołowiana pieczęć Stolicy Apostolskiej (awers z podobiznami Piotra i Pawła i napisami S. Petrus, S. Paulus, na rewersie Paulus VI).

Kajak księdza Karola Wojtyły

Prezentowany obiekt to turystyczny kajak marki Pelikan I, używany przez ks. Karola Wojtyłę podczas wypraw wakacyjnych z młodzieżą akademicką. Nazywany Kamykiem, został zakupiony ze środków pani Teresy Życzkowskiej (wówczas Heydel) i ks. Karola Wojtyły. Po raz pierwszy był używany na spływie kajakowym rzeką Słupią w 1956 roku.

Obraz „Św. Kinga modląca się pośród sądeckich gór” Jana Matejki

Święta Kinga była przedstawiana w sztuce na dwa sposoby — jako młoda osoba w bogatym stroju księżnej oraz jako starsza zakonnica w habicie klaryski. Jan Matejko dokonał celowego zestawienia obu konwencji i sportretował św. Kingę w wieku około 60 lat w szatach księżnej, z atrybutami nawiązującymi do jej życia w klasztorze Klarysek (modlitewnik, pastorał, widok klasztoru w Starym Sączu). Modelem do postaci była hr. Katarzyna Adamowa Potocka, znana z innego portretu namalowanego przez Matejkę — tym razem w stroju współczesnym.

Model chaty krakowskiej (bronowickiej)

Model wykonany w 1901 roku przez cieśli z Bronowic, pod kierownictwem Włodzimierza Tetmajera, przy udziale artysty malarza Antoniego Procajłowicza, na zamówienie Jerzego Warchałowskiego z okazji I Wystawy Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana w Krakowie. Model architektoniczny w skali około 1:10 wedle tradycji wzorowany jest na chałupie Błażeja Czepca z Bronowic, uczestnika Wesela Stanisława Wyspiańskiego.

Siodło chińskie z Charbinu

Pierwszy obiekt egzotyczny trafił do zbiorów MEK już w pierwszym roku działalności. To siodło chińskie z Charbinu, ofiarowane przez dra Juliana Juliusza Szymańskiego, lekarza okulistę z Chicago. A właściwie z Kielc, które w owym czasie znajdują się na terytorium Imperium Rosyjskiego. Do USA Szymański emigruje w obawie przez represjami jako uczestnik rewolucji 1905 roku.

„Stolik Artysty” („Dziś są moje urodziny”, 1990)

Stolik Artysty jest wyjątkowym obiektem powstałym do spektaklu Dziś są moje urodziny Teatru Cricot 2, nad którym artysta pracował od października 1989 do początku grudnia 1990 roku. Tadeusz Kantor zmarł po jednej z ostatnich prób spektaklu, 8 grudnia 1990 roku. Premiera odbyła się wkrótce potem, w styczniu roku 1991, w Théâtre Garonne w Tuluzie, następnie spektakl pokazywany był w 22 miastach na całym świecie aż do czerwca 1992 roku.

„Łapka na szczury” („Nigdy tu już nie powrócę”, 1988)

Akcja spektaklu dzieje się w knajpie. Na scenie metalowe stoliki knajpiane i taborety. W głębi ustawiona została w półkole ściana z czarnego, gładkiego płótna, w której zarysowują się ledwo widoczne kontury czworga drzwi. Przez nie rytmicznie wchodzą na scenę i opuszczają ją (by za chwilę wrócić) wybrane postacie z poprzednich spektakli Kantora, począwszy od Powrotu Odysa, zrealizowanego przez niego w 1944 roku w Podziemnym Teatrze Niezależnym, aż po ostatni spektakl — Niech sczezną artyści (1985).