Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

„Goplana i Elfy” („Balladyna”, 1943)

Goplana i Elfy jest rekonstrukcją obiektu ze spektaklu Balladyna, zrealizowanego w Krakowie w 1943 roku przez Tadeusza Kantora i grupę krakowskich artystów w Podziemnym Teatrze Niezależnym. Z tego okresu nie ocalały żadne obiekty. Oprócz Balladyny Juliusza Słowackiego Kantor zrealizował w Podziemnym Teatrze Niezależnym także Powrót Odysa Wyspiańskiego w 1944 r.

Szafa żywnościowa

Prezentowany mebel prawdopodobnie był wykorzystywany jako tzw. szafa żywnościowa — przechowywano w niej żywność. Jest to szafa śląska z XVIII wieku o szerokim froncie, zaopatrzona pośrodku w dwoje ozdobnie profilowanych jednoskrzydłowych drzwiczek, oddzielonych od siebie umieszczoną pośrodku szufladą. Płyciny drzwi są bogato polichromowane w motyw rajskich ptaków umieszczonych na niebieskim tle i siedzących na koszach wypełnionych owocami. Cała malatura obwiedziona została profilowanymi listwami o łamanych konturach.

Drewniana skrzynia malowana z szufladką

Skrzynie wianne, posagowe stanowiły tradycyjne wyposażenie panny młodej wnoszone przez nią do nowego gospodarstwa. Stawiało się ją naprzeciw drzwi wejściowych, w widocznym miejscu. Duża, malowana była powodem do dumy.

Drewniany kredens malowany

Posiadanie kredensu, który zazwyczaj był robiony na zamówienie przez małomiasteczkowego stolarza, było świadectwem zamożności właściciela. Prezentowany kredens był używany do 1966 roku, kiedy to został zakupiuony przez muzeum.

Wózek kopalniany, tzw. pies węgierski

Drewniany wózek do transportu soli. Pierwsze wózki tego typu wprowadzono w 1785 roku, poruszały się one po drewnianych traktach. Swą nazwę zawdzięczają wydawanemu w czasie jazdy dźwiękowi przypominającemu szczekającego psa.

Klawikord

Klawikord jako instrument muzyczny pojawił się w Europie w XIV wieku. Jego użycie rozpowszechniło się w I połowie XVI wieku. Składa się ze zdobionego prostokątnego korpusu skrzyniowego, którego klawiatura umieszczona jest wzdłuż dłuższego boku. Początkowo pozbawiony był nóg, co umożliwiało jego przenoszenie, stawiano go więc na stole, bądź trzymano na kolanach grającego.

Aptekarska waga techniczna z Eskulapem

Podstawę dla wagi tworzy drewniana skrzynka z trzema szufladkami, nakryta marmurowym blatem. Ramiona wagi są wykonane z kolorowego metalu i zawieszone na cynkalowym posążku przedstawiającym boga medycyny, Eskulapa.

XIX-wieczna puszka aptekarska

Drewniana puszka apteczna w kształcie kielicha, na krótkiej i gładkiej stopie na planie koła, na cokole. Czara wydłużona, gładka z napisem...

Lira korbowa

Lira korbowa z bogatej kolekcji instrumentów muzycznych Muzeum Ziemi Bieckiej. Instrument muzyczny strunowo-klawiszowy. Na wierzchniej desce umieszczone prostokątne pudło z klawiszami oraz całym mechanizmem grającym. Kształt instrumentu...

Cytra

Pochodząca prawdopodobnie z Turcji pięknie zdobiona cytra z przełomu XVIII i XIX wieku. Ręczna robota artystyczna. Deska spodnia pudła rezonansowego wykonana jest z drzewa szpilkowego, klejona z trzech części, malowana na ciemny brąz. Boki fornirowane, wierzch pudła od brzegu do strunnika obciągnięty skórą pergaminową; prożki kościane.

Spinka do koszuli męskiej podhalańskiej

Spinka do koszuli — występująca w stroju podhalańskim ozdoba do spinania na piersiach męskiej koszuli. Zakupiona do zbiorów Muzeum Tatrzańskiego w 1924 roku przez Juliusza Zborowskiego, dyrektora tej placówki, od Ignacego Prokopa „Magdziarza” z Ratułowa, za trzy miliony marek polskich.

Krzesło w stylu zakopiańskim

W kolekcji Działu Sztuki Muzeum Tatrzańskiego, obok obrazów i rzeźb, znajduje się również bogaty zbiór mebli. Uwagę zwiedzających przyciągają zwłaszcza te w stylu zakopiańskim. Na ekspozycji stałej w Muzeum Stylu Zakopiańskiego w willi Koliba można zobaczyć między innymi biurko i krzesło zaprojektowane przez Wojciecha Brzegę.

Putnia

Dawniej po Świątnikach Górnych chodzili putniorze. Na plecach nosili spore drewniane skrzynie, a w nich kłódki, którymi handlowali...

Kłódka ryglowa Samson Eight Lever

Skąd wzięła się amerykańska kłódka w Świątnikach Górnych? Są na niej widoczne ślady podważania blachy. Ktoś sprawdzał zapewne, jak działał jej mechanizm. Świątniccy kłódkarze najpierw podpatrywali, jak robią...

Narta syberyjska

Warto zwrócić uwagę na nietypowy kształt narty. Jej szerokość i długość (204 cm) oraz prosto wcięty tył wskazują na to, że jest ona pośrednim typem narty arktycznej i południowej. Pochodzi z zachodniej części ZSRR. Ciekawy jest także otwór z przodu narty, przez który można było przewlec sznurek, by w razie potrzeby ciągnąć nartę za sobą, podpierając się kijem.

Narta skokowa

Historia skoków narciarskich w Polsce sięga początku XX wieku. Pierwsze rekordy światowe należały do Norwega Sondre Norheima (30,5 m w 1860 roku). Obecnie długość skoków wynosi ponad 240 metrów (na odległość 225 m skakał Adam Małysz, Piotr Żyła i Kamil Stoch osiągnęli w sezonie 2012/2013...

Narta syberyjska brzozowa

Warto zwrócić uwagę na charakterystyczny kształt (ścięcie boku) i materiał — drewno brzozowe, które jest niezwykle lekkie, ale ze względu na swoją nietrwałość do produkcji nart było wykorzystywane bardzo rzadko — zwykle używano drewna jesionowego, bukowego, w szczególnych przypadkach drewna...

Narta górska z Norwegii

Prezentowany typ narty został wprowadzony przez Norwegów jako narta górska. Wymiary — długość, szerokość dzioba w środku w piętce — wskazują, że jest to typ „telemarkowy”. Narta posiada wysoko podgięty dziób i wygięcie pod stopą, ale jest pozbawiona rowka (jego brak jest charakterystyczny dla...

Narta górska ze Skandynawii

Charakterystyczną cechą nart typu północnego używanych na Półwyspie Skandynawskim i w Finlandii, była dysproporcja długości dwóch nart w parze — jedna była dłuższa (prezentowana w zbiorach WMM ma 260 cm) i dodatkowo zaopatrzona w rowek ślizgowy, druga, krótsza, służyła do odbijania (w przypadku...

Narta typu „telemark” z 1919 roku

Cechą charakterystyczną narciarstwa telemarkowego było uwolnienie stopy — but był przymocowany do narty tylko czubkami palców. Narta, która znajduje się w zbiorach WMM, to szczególny typ narty telemarkowej ze względu na innowację, jaką zastosował twórca nowego typu wiązania — Bilgeri...