Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

Zegar kominkowy z postacią Apollina

Przykład zegara o obudowie figuralnej, popularnej wśród tzw. zegarów kominkowych od 2. połowy XVIII wieku. Ukazuje Apollina z lirą i wieńcem wawrzynu na głowie, siedzącego na szczycie obelisku mieszczącego tarczę oraz mechanizm z wychwytem hakowym i napędem sprężynowym.

Srebrny kur Krakowskiego Bractwa Kurkowego

Srebrny kur Krakowskiego Bractwa Kurkowego to jeden z najcenniejszych zabytków Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Wybitne dzieło złotnicze renesansowego Krakowa. Niestety nie znamy ani artysty, ani pracowni złotniczej, która rzeźbę ptaka wykonała. Nieliczne z bractw kurkowych mogą się poszczycić...

Skrzyneczka królowej Jadwigi

W inwentarzu katedry na Wawelu z roku 1563 skrzyneczka została odnotowana jako wymagające naprawy repozytorium na relikwie różnych świętych, noszone w procesjach na feretronie podczas tzw. dni krzyżowych (trzy dni poprzedzające uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego). Była ona wówczas przechowywana w większej skrzynce – relikwiarzu. Zapewne po roku 1620, w bliżej nieznanych okolicznościach, została ukryta – wraz z dwoma innymi relikwiarzami – w schowku w katedrze krakowskiej. Odnaleziono ją dopiero przez przypadek w czasie wizytacji przeprowadzonej przez biskupa krakowskiego Albina Dunajewskiego w dniu 18 marca 1881 roku.

Ring — projektor kinematograficzny wyprodukowany w Niemczech

Ring — amatorski projektor kinematograficzny na taśmę szerokości 35 mm, wyprodukowany w latach 1900—1919 w Niemczech (Bawaria). Skonstruowanie przez braci Lumière w 1895 roku kinematografu i gwałtowny rozwój sztuki filmowej...

Mezuza

Mezuza to mały podłużny pojemnik, wykonany najczęściej z metalu lub drewna, zawierający zwinięty w rulonik pergamin (klaf), na którym zapisane są ręcznie, po hebrajsku dwa fragmenty z Tory z Księgi Powtórzonego Prawa.

Maszyna do pisania FK mała („efka”)

FK mała to niewielkich rozmiarów przenośna maszyna do pisania, należąca do najbardziej charakterystycznych przykładów listówki z pierwszej połowy XX wieku. Jej produkcję, na podstawie patentu zakupionego od szwajcarskiej firmy Paillard, rozpoczęła w 1938 roku warszawska Fabryka Karabinów (F.K). Maszyna była wyposażona w powszechny w swoich czasach mechanizm dźwigniowo-czcionkowy z dwurejestrową klawiaturą.

Maszyna do pisania „Picht”

Maszyna „Picht” to przystosowana dla niewidomych maszyna do pisania alfabetem Braille’a, wynaleziona przez Oskara Pichta w 1899 roku. Jej produkcję rozpoczęto trzy lata później. Pierwsze pojedyncze egzemplarze maszyn do pisania dla niewidomych powstawały już wcześniej (od XVIII wieku), ale pozwalały one na korespondencję tylko z widzącymi. Opracowanie w 1825 roku przez Louisa Braille’a pisma dla niewidomych, upowszechnionego w drugiej połowie XIX wieku, stworzyło nowe możliwości, które wykorzystał wynalazca i późniejszy dyrektor ośrodka dla niewidomych w Bydgoszczy — Oskar Picht.

Maszyna do pisania „Hammond” — model 12

James Hammond uzyskał patent na konstrukcję maszyn w 1881 roku, a ich seryjną produkcję rozpoczęto w roku 1884. Prezentowany model 12 powstał na początku XX wieku i był wytwarzany w dwóch wersjach, z których jedną cechowała klawiatura dwurzędowa łukowata, typowa dla wczesnych hammondów, drugą zaś klawiatura prostoliniowa, trzyrzędowa, typowa dla maszyn trójrejestrowych. Ta ostatnia, widoczna w prezentowanym obiekcie, wprowadzona została wraz z rosnącą od końca XIX wieku konkurencją maszyn dźwigniowo-czcionkowych o typowym rozmieszczeniu klawiszy w prostych rzędach.

Maszyna do pisania „Columbia Bar-Lock” — model 10

Maszyna do pisania Bar-Lock to konstrukcja opatentowana przez wynalazcę i prawnika Charlesa Spiro w 1888 roku. Prezentowany model 10 był wytwarzany od 1900 roku pod marką Columbia Bar-Lock (w Stanach Zjednoczonych) i marką Royal Bar-Lock na rynku brytyjskim. Zastosowana w prezentowanym modelu klawiatura jest pełna, zaopatrzona w 78 klawiszy piszących i jeden funkcyjny. Tak skonstruowana klawiatura była dostosowana do znaków języka angielskiego. Na potrzeby rynku nieanglojęzycznego maszyny produkowano bowiem z zestawem 86 klawiszy i wyłącznie pod marką Royal Bar-Lock.

Maszyna do liczenia „Brunsviga 13”

Brunsviga 13 to ręczna mechaniczna maszyna licząca (arytmometryczna), z 13-pozycyjnym licznikiem wyników. Arytmometryczne maszyny zostały opatentowane w XIX wieku we Francji. Były przeznaczone do wykonywania zadań dodawania lub odejmowania, natomiast mnożenia i dzielenia można było dokonywać przez wielokrotne sumowanie i różnicowanie. Maszyny te napędzane były ręcznie (korbką lub dźwignią).

Krzyż Virtuti Militari po generale Benedykcie Kołyszce

Jeden z nielicznych zachowanych egzemplarzy z 1792 roku. Krzyż równoramienny z krawędziami ramion wyciętymi w lekki łuk. Na awersie ramiona pokryte czarną emalią, z pozostawioną złotą ramką na obrzeżu. Na ramionach dewiza orderu: VIR | TUTI | MILI | TARI. Na przecięciu ramion krzyża okrągła tarcza środkowa, na obrzeżu pokryta wieńcem z liści laurowych emaliowanych na zielono.

Krzyż Orderu Orła Białego

Najstarsze i najwyższe polskie odznaczenie – jedno z najważniejszych w XVIII-wiecznej Europie, ustanowione przez Augusta II Mocnego i przyznawane od około 1705 roku osobom szczególnie zasłużonym dla monarchy. Prezentowana wersja została ukształtowana w 1713 roku w formie krzyża maltańskiego o ramionach wypełnionych czerwoną emalią z białymi obrzeżami, z narożnikami zakończonymi kulkami.

Kielich z pateną

Kielich wykonany w rzymskiej pracowni około 1360 roku. Ustawiony na dziesięciolistnej stopie z cokolikiem, zdobionym pasem dekoracji geometrycznej. Stopa nakryta gładkim płaszczem, z aplikowanym medalionem o grawerowanym herbie ujętym wieńcem laurowym w polu oraz, po przeciwnej stronie płaszcza, z emaliowaną tarczą przedstawiającą Grupę Ukrzyżowania.

Flakonik secesyjny z motywem owada

Flakon perfumowy niewielkich rozmiarów jest wykonany z bezbarwnego szkła, w kształcie spłaszczonej kuli o ściętej podstawie. Ścianki flakonu ukształtowane są reliefowo w promienie rozchodzące się od podstawy ku górze i krawędziom naczynia. Na flakonie widoczna jest aplikacja w postaci okucia ze złoconego metalu, miejscami zdobionego akcentami zielonej farby emaliowej.

Buława

Wawelska buława jest okazem luksusowej broni paradnej. Jej proweniencja artystyczna jest trudna do jednoznacznego określenia. Ze względu na kompozycję oraz typ dekoracji można by ją zaliczyć do wyrobów tureckich, jednak charakterystyczne, wykwintne zestawienie złota i błękitnej emalii skłania badaczy do uznania jej za dzieło perskie.