Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

Łańcuch z krzyżem – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych

Prezentowany łańcuch z krzyżem wykorzystywany był jako rekwizyt w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie – w szkole malarstwa historycznego Jana Matejki.

Obraz „Wnętrze chaty krakowskiej lub bronowickiej”

Praca przypisywana jest Włodzimierzowi Tetmajerowi lub Henrykowi Uziemble. Obu pasjonowała tematyka ludowa, która na przełomie XIX i XX wieku stanowiła modne źródło inspiracji.

„Przodownik pracy” Andrzeja Wróblewskiego

Portret noszący tytuł Przodownik pracy przedstawia mężczyznę ubranego w niebieski drelich roboczy, spod którego widoczny jest kołnierzyk białej koszuli. Model ujęty został w en trois quarts. Ma starannie uczesane, gładko przylegające do głowy, krótko ścięte włosy, a jego twarz zdaje się nie wyrażać żadnych uczuć.

Krzyż orderowy – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych

Krzyż metalowy, ażurowy, zdobiony szklanymi imitacjami kamieni szlachetnych w kolorze zielonym i białym. Przedmiot wykorzystywany był jako rekwizyt w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie.

„Auriga Delficki” – odlew gipsowy figury antycznej

Oryginalny, brązowy posąg Woźnicy znaleziono w 1896 roku pod świętą drogą na terenie sanktuarium Apollina w Delfach. Przedstawia woźnicę rydwanu. Obok posągu odkopano również fragmenty zaprzęgu oraz inskrypcję dedykacyjną poświadczającą, że statua wchodziła w skład grupy rzeźbiarskiej ufundowanej przez sycylijskiego władcę Polyzalosa.

„Germanik (Mówca)” – odlew gipsowy figury antycznej

Prezentowany odlew antycznego posągu jest kopią oryginalnej marmurowej statuy przechowywanej w Luwrze (Musée de Louvre, Departament starożytności greckich, etruskich i rzymskich, nr inw. MR 315 (Ma 1207). W XVII wieku posąg znajdował się w rzymskich ogrodach papieża Sykstusa V, a następnie w Villa Montalto-Negroni. Statua uważana była wówczas za wizerunek Germanika (Gajusza Klaudiusza Druzusa Cezara Germanika, 15 p.n.e.–19 n.e.). W roku 1685, za pośrednictwem przebywającego w Rzymie malarza Nicolasa Poussina, nabył ją król Francji Ludwik XIV. Następnie została odrestaurowana przez François Girardona (1628–1715) i umieszczona w Wersalu, w Galerii Zwierciadlanej.

„Portret Wojciecha Weissa” Xawerego Dunikowskiego

Portret Wojciecha Weissa autorstwa Xawerego Dunikowskiego datowany jest na rok 1910. Przedstawia jednego z najwybitniejszych malarzy, rysowników i grafików młodopolskich, uchodzącego za reprezentanta nurtu ekspresjonistycznego w sztuce tego okresu. Portret wykonany jest w manierze realistycznej i dobrze oddaje charakterystyczne rysy artysty (znane z portretów malarskich i fotografii). Młody Weiss to noszący wąsy mężczyzna o szczupłej twarzy, wysokim czole i skupionym spojrzeniu.

„Studium aktu kobiety siedzącej” Bronisławy Galiczanki

O życiu i twórczości artystycznej Bronisławy Galiczanki (Bronisławy Olgi Galicy) wiadomo niewiele, a jej dorobek artystyczny ograniczony jest do kilku prac studenckich. Urodziła się w Czerteżu w pobliżu Sanoka w 1902 roku. Na studiach w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych notowana była w latach 1924–1928. Kształciła się w pracowniach Władysława Jarockiego i Fryderyka Pautscha, a jej twórczość została wówczas kilkukrotnie dostrzeżona i nagrodzona...

„Studium aktu męskiego z listkiem figowym i szablą” Ferdynanda Brylla

Ferdynand Bryll, malarz, portrecista, konserwator i ilustrator, urodził się w roku 1863 w Krakowie. W latach 1876–1884 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. W czasie studiów, w roku 1882, z polecenia Jana Matejki pomagał Henrykowi Rodakowskiemu podczas prac nad fryzem w sali sejmowej we Lwowie. Jeszcze przed studiami uczył się portretu w pracowni Andrzeja Grabowskiego, funkcjonującej w Krakowie już od roku 1855.

„Studium aktu męskiego z listkiem figowym” Alfonsa Dunin-Borkowskiego

Prezentowane studium aktu, malowane gęstymi farbami na tekturze, utrzymane jest w ciemnych barwach – na brunatnym, neutralnym tle wyraziście odcina się postać nagiego modela. W późniejszej twórczości Borkowskiego, w której przeważają sceny rodzajowe, zaobserwować można upodobanie do studiów kolorystyki i do skrupulatnego oddawania szczegółów scen będące efektem studiów artysty u Jana Matejki.

„Portret biskupa Konstantego Felicjana Szaniawskiego” Józefa Brodowskiego

Konstanty Felicjan Szaniawski był referendarzem litewskim, biskupem kujawskim i krakowskim. Zaangażowany w politykę, brał udział w rokowaniach dyplomatycznych oraz w wewnętrznych negocjacjach, związanych z wojskiem i skarbem, zmierzających do uspokojenia kraju. Z jego inicjatywy rozbudowano seminarium w Krakowie i założono Wyższe Seminarium Duchowe w Kielcach. Był jednym z najbogatszych biskupów Rzeczpospolitej.

„Martwa natura” Tomasza Lisiewicza

Przedmioty przedstawione na obrazie są rekwizytami ze szkoły malarstwa historycznego Jana Matejki. Spośród rekwizytów namalowanych przez Lisiewicza rozpoznać można prezentowany na naszym portalu, złocony buzdygan znajdujący się do dzisiaj w zbiorach Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (Rz A 107).

„Akt męski” autorstwa Stanisława Wyspiańskiego

Akt młodego mężczyzny powstał w 1892 roku podczas pobytu Stanisława Wyspiańskiego w Paryżu. Wyspiański był wówczas studentem III roku krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych i w stolicy Francji odbywał studia uzupełniające.

Studium aktów męskich autorstwa Feliksa Szynalewskiego

Prezentowany rysunek powstał 12 marca 1852 roku w Wiedniu, o czym świadczy umieszczona na rysunku sygnatura: „Wiedeń 12/3 [1]852 Szynalewski”. Nie wiadomo, w jaki sposób studium dwóch aktów męskich Szynalewskiego trafiło do zbiorów Akademii. Można się domyślać, że zostało podarowane przez samego autora. Rysunek świadczy o doskonałym opanowaniu techniki przez 27-letniego artystę.

„Szermierz Borghese” – studium gipsowego odlewu rzeźby antycznej autorstwa Antoniego Stopy

Antoni Stopa – malarz, pisarz i działacz ludowy – urodził się 5 Sierpnia 1849 roku w rodzinie chłopskiej mieszkającej w przysiółku na górze Ostrysz koło Makowa (obecnie Maków Podhalański). Stopa tworzył pod wieloma pseudonimami, spośród których wiele odnosiło się do jego pochodzenia: AS, As, Antoni Sygoń, Antoni Sygoń spod Babierj Góry, Biedni z Makowa. Boruta, Chłop spod Babiej Góry, Chłop ze wzi, Świtoniec, Jan Kwaśny, Jantek z Ostrysa, Jaźwiec, Kitaj, L.M., Leszczak, Walenty Sygoń, Ostrysiak i Racławiak.

„Nagi młodzieniec” studium z gipsowego odlewu rzeźby antycznej autorstwa Władysława Rossowskiego

Władysław Rossowski urodził się w roku 1857 w Monasterzyskach koło Buczacza (obecnie Ukraina). Był bratem Stanisława Rossowskiego – poety, pisarza i dziennikarza – oraz ojcem Tadeusza – rysownika i malarza. W latach 1872–1873 uczęszczał do Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie, a w latach 1873–1874 uczył się we Lwowie, gdzie przystąpił do matury. Po zdaniu egzaminu dojrzałości, w latach 1874–1884 studiował malarstwo w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych.

„Nagi młodzieniec” studium z gipsowego odlewu rzeźby antycznej autorstwa Stanisława Radziejowskiego

Stanisław Józefat Rafał Dominik Radziejowski urodził się w rodzinie ziemiańskiej w Zegartowicach koło Wieliczki. Studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych rozpoczął prawdopodobnie już w roku akademickim 1874/1875 i miał studiować zaledwie rok. Informacja ta nie jest jednak potwierdzona. Z pewnością Radziejowski uczył się w SSP w latach 1880–1885 oraz 1888–1891 w oddziale kompozycyjnym Jana Matejki. W czasie studiów otrzymał kilka nagród...

Studium anatomiczne mięśni

Pochodzący z wielickiej górniczej rodziny Ferdynand Olesiński kształcił się w latach 1871–1883 krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Floriana Cynka, Leopolda Löfflera, Feliksa Szynalewskiego, Henryka Grabowskiego, Izydora Jabłońskiego, a przede wszystkim Jana Matejki i Władysława Łuszczkiewicza. Był wyróżniającym się uczniem zdobywającym pochwały i nagrody.

Widok wnętrza krużganków franciszkańskich w Krakowie

W 1875 roku Ferdynand Olesiński otrzymał II nagrodę konkursową wysokości 20 zł reńskich nadaną przez dyrekcję Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych za rysunek perspektywiczny. Olesiński wykonał wówczas ołówkowy szkic ukazujący krużganki przy krakowskim kościele Franciszkanów. Rysunek perspektywiczny był jednym z przedmiotów nauczanych na drugim oddziale w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Studenci uczyli się także rysowania martwej natury, kopiowania oraz rysunku konturowego głów.

„Studium antycznego popiersia” Wilhelma Moszyńskiego

Niewiele wiadomo o Wilhelmie Moszyńskim. Urodził się w Zaborowie i zmarł przedwcześnie prawdopodobnie przed końcem 1885 roku. W latach 1875–1880 był uczniem w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych.