Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

„Czołg” („Dziś są moje urodziny”, 1990)

Prezentowany obiekt powstał do spektaklu Teatru Cricot 2 Dziś są moje urodziny, nad którym artysta pracował od października 1989 do początku grudnia 1990 roku. Tadeusz Kantor zmarł po jednej z ostatnich prób spektaklu, 8 grudnia 1990 roku. Premiera odbyła się wkrótce potem, w styczniu 1991 roku w Théâtre Garonne w Tuluzie, następnie spektakl pokazywany był w 22 miastach na całym świecie aż do czerwca 1992 roku.

„Goplana i Elfy” („Balladyna”, 1943)

Goplana i Elfy jest rekonstrukcją obiektu ze spektaklu Balladyna, zrealizowanego w Krakowie w 1943 roku przez Tadeusza Kantora i grupę krakowskich artystów w Podziemnym Teatrze Niezależnym. Z tego okresu nie ocalały żadne obiekty. Oprócz Balladyny Juliusza Słowackiego Kantor zrealizował w Podziemnym Teatrze Niezależnym także Powrót Odysa Wyspiańskiego w 1944 r.

„Wózeczek” — prototyp („Niech sczezną artyści”, 1985)

Wózeczek stał się w spektaklu symbolem wspomnienia dzieciństwa. Czytamy w Przewodniku po spektaklu: „Idziemy ku przodowi w przyszłość, / równocześnie zagłębiając się w rejony / PRZESZŁOŚCI, czyli ŚMIERCI. (...) / Siedzę na scenie, / JA — rzeczywisty, lat 70... / nigdy już nie stanę się na nowo / chłopcem, gdy miałem 6 lat... / wiem o tym, ale pragnienie jest / nieprzeparte, / nieustanne, / napełnia całe moje istnienie... / W drzwiach zjawia się / MAŁY ŻOŁNIERZYK — dziecko / JA — GDY MIAŁEM 6 LAT, / na dziecinnym wózeczku / (na moim wózeczku!)”.

„Okno” („Wielopole, Wielopole”, 1980)

Rola tego obiektu jest w spektaklu dwojaka. Z jednej strony okno otwiera „Pokój Dzieciństwa” na zewnątrz, umożliwia przenikanie z innymi przestrzeniami. Podobnie jak miało to miejsce w spektaklu Umarła klasa (1975). „Okno jest niezwykłym przedmiotem, który dzieli nas od świata »po tamtej stronie«, od »nieznanego«... od Śmierci...”.

„Para młoda” („Nigdy tu już nie powrócę”, 1988)

The spectacle I shall never return is a summary of Tadeusz Kantor's previous theatrical work. His synthesis includes characters, objects, costumes, and mannequins, as well as motifs and entire scenes from previous performances, starting from The return of Odysseus, made in 1944 in the Underground Independent Theatre, and ending with the very last spectacle — May the artists die (1985).

Odznaka pilota Morskiego Dywizjonu Lotniczego

Odznaka wojskowego pilota morskiego pierwszej klasy ustanowiona rozkazem 13/33, obowiązująca w latach 1933—39. Prawdopodobnie nosił ją kpt. pil. Roman Borowiec, pilot samolotu CANT Z.506 Airone zatopionego na jeziorze Ślemień (tam wydobyto odznakę wraz z innymi pozostałościami samolotu).

Kordzik lotniczy (polski)

Kordzik lotniczy (polski, wz. 24) wykonany przez Fabrykę Broni Siecznej Gabriela Borowskiego. Elementy metalowe (za wyjątkiem głownii) oksydowane na kolor starego srebra, pochwa metalowa obciągnięta czarną skórą. Kordzik o głowni niklowanej, polerowanej. Wzdłuż progu sygnatura firmy. Głowica u góry ma kształt ściętego ostrosłupa. Ozdobne pierścienie na rękojeści i pochwie z ornamentem ze skierowanymi w prawą stronę...

Silnik „Walter HWK” — model 109-507

Silnik marszowy przeznaczony do napędu niemieckiej kierowanej bomby latającej Henschel Hs 293. Jego konstrukcja powstała w małym zakładzie doświadczalnym „H. Walter K.G.” w Kiel (Kilonia) kierowanym przez prof. Hellmutha Waltera, który od 1935 roku zajmował się praktycznym zastosowaniem nadtlenku...

Silnik lotniczy Mercedes Benz — model F–7502

Ogromne zainteresowanie lotnictwem po I wojnie spowodowało pojawienie się małych samolotów sportowych i konieczność skonstruowania dla nich małych silników lotniczych. W Niemczech taki silnik skonstruował dr Ferdinand Porsche pracujący w latach 20. w firmie Daimler w Stuttgarcie.

Książka lotów porucznika pilota Stefanii Wojtulanis-Karpińskiej („Barbary”)

Stefania Wojtulanis-Karpińska „Barbara” aktywnie zajmowała się wszystkimi rodzajami sportów lotniczych, począwszy od udziału, jako nawigator, w Krajowych Zawodach Balonowych w 1936 roku. W 1938 roku uczestniczyła, także jako nawigator, w VIII Krajowych Zawodach Lotniczych.

Mundur majora nawigatora (S/Ldr) Eugeniusza Arciuszkiewicza

Mundur tropikalny: kurtka mundurowa typu french, spodnie, koszula z krawatem oraz czapka. Mundur RAF-u z polskimi elementami (na podstawie obowiązujących od 1 stycznia 1942 roku przepisów umundurowania wojska poza granicami państwa polskiego): polskimi guzikami, orłem lotniczym wzoru z 1936 roku...

Mundur generała pilota Tadeusza Andersza

Kurtka typu french RAF należąca do gen. pil. Tadeusza Andersza (ur. 27 września 1918 roku w Haensbrook, zm. 29 października 2007 roku w Londynie) — polskiego dowódcy wojskowego, generała brygady, pilota Wojska Polskiego. Po ukończeniu gimnazjum w Poznaniu w 1937 roku Tadeusz Andersz rozpoczął naukę w Szkole...

Maszyna do pisania „Columbia Bar-Lock” — model 10

Maszyna do pisania Bar-Lock to konstrukcja opatentowana przez wynalazcę i prawnika Charlesa Spiro w 1888 roku. Prezentowany model 10 był wytwarzany od 1900 roku pod marką Columbia Bar-Lock (w Stanach Zjednoczonych) i marką Royal Bar-Lock na rynku brytyjskim. Zastosowana w prezentowanym modelu klawiatura jest pełna, zaopatrzona w 78 klawiszy piszących i jeden funkcyjny. Tak skonstruowana klawiatura była dostosowana do znaków języka angielskiego. Na potrzeby rynku nieanglojęzycznego maszyny produkowano bowiem z zestawem 86 klawiszy i wyłącznie pod marką Royal Bar-Lock.

Radio Elektrit Majestic (nr fabryczny 7578)

Radioodbiornik Majestic to przykład produkcji jednej z największych przedwojennych polskich firm radiowych — Towarzystwa Radiotechnicznego Elektrit. Model ten wyróżniono złotym medalem na Wystawie Radiowej w Paryżu w 1936 roku. Nic więc dziwnego, że reklama prasowa z lat 30. XX wieku określała go mianem „odbiornika dla najwybredniejszych”.

Odbiornik komunikacyjny HRO — model HRO Senior

National HRO Senior to amerykański odbiornik krótkofalowy, stosowany zarówno w cywilnej, jak i wojskowej służbie radiokomunikacyjnej. HRO został wykonany w 1934 roku dla National Radio Company w USA. Odbiorniki te były produkowane w wielu wersjach: HRO Senior (prod. 1935—1943), HRO-Jr (prod. 1936—1943), RAS (prod. 1939—1945), HRO-M i HRO-5 (prod. 1944—1945).

Maszyna do pisania „Picht”

Maszyna „Picht” to przystosowana dla niewidomych maszyna do pisania alfabetem Braille’a, wynaleziona przez Oskara Pichta w 1899 roku. Jej produkcję rozpoczęto trzy lata później. Pierwsze pojedyncze egzemplarze maszyn do pisania dla niewidomych powstawały już wcześniej (od XVIII wieku), ale pozwalały one na korespondencję tylko z widzącymi. Opracowanie w 1825 roku przez Louisa Braille’a pisma dla niewidomych, upowszechnionego w drugiej połowie XIX wieku, stworzyło nowe możliwości, które wykorzystał wynalazca i późniejszy dyrektor ośrodka dla niewidomych w Bydgoszczy — Oskar Picht.

Maszyna do pisania „Hammond” — model 12

James Hammond uzyskał patent na konstrukcję maszyn w 1881 roku, a ich seryjną produkcję rozpoczęto w roku 1884. Prezentowany model 12 powstał na początku XX wieku i był wytwarzany w dwóch wersjach, z których jedną cechowała klawiatura dwurzędowa łukowata, typowa dla wczesnych hammondów, drugą zaś klawiatura prostoliniowa, trzyrzędowa, typowa dla maszyn trójrejestrowych. Ta ostatnia, widoczna w prezentowanym obiekcie, wprowadzona została wraz z rosnącą od końca XIX wieku konkurencją maszyn dźwigniowo-czcionkowych o typowym rozmieszczeniu klawiszy w prostych rzędach.

Duchessa Stereo — aparat fotograficzny stereoskopowy firmy Contessa Nettel A.G.

Jest to aparat fotograficzny stereoskopowy, o konstrukcji składanej, na płyty szklane o formacie 4,5 x 10,7 cm. Aparat wyposażono w dwa obiektywy: Tessar 1 : 4,5 f = 6,5 cm firmy Carl Zeiss z Jeny. Wykonywał on zdjęcia (stereo-parę) na płycie szklanej „suchej” o formacie 4,5 x 10,7 cm....

Aparat fotograficzny stereoskopowy firmy Heinrich Ernemann A.G.

Aparat fotograficzny stereoskopowy o konstrukcji składanej (nożycowo) na błony cięte o formacie 5,5 x 12,5 cm. Aparat wyposażony w dwa obiektywy: Doppel Anastigmat DAGOR III 6,8/80 firmy C.P. Goerz z Berlina. Aparat fotograficzny do wykonywania zdjęć stereoskopowych wyprodukowany w latach...

Detective camera — aparat fotograficzny firmy V. Bischoff

Aparat fotograficzny detective camera został wyprodukowany około 1890 roku przez firmę V. Bischoff z Monachium (Niemcy). Jest to bardzo rzadko spotykany aparat fotograficzny z ręcznym zmiennikiem płyt o formacie 9x12 cm, pozwalający na szybkie wykonanie 12 zdjęć.