Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

Czepiec ruski – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych

Czepiec usztywniony drutami, wykonany z pasów tworzących ukośną kratę. Wyszywany jest imitacjami pereł i haftowany metalowymi nićmi tworzącymi wypukły ornament roślinny. Przedmiot wykorzystywany był jako rekwizyt w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie.

Epolety – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych

Prezentowane epolety były używane jako rekwizyty w matejkowskiej szkole malarstwa historycznego w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie.

Pistolet skałkowy z podwójną lufą – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych

Prezentowany pistolet skałkowy z podwójną lufą wykorzystywany był jako rekwizyt w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. Pistolet nosi liczne znamiona eksploatacji...

Buzdygan – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych lub Bractwa Kurkowego

Pozłocisty buzdygan o sześciopiórej głowicy prawdopodobnie jest kopią historycznej broni będącej wojskowym insygnium. Wykorzystywany był jako rekwizyt w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie i został przedstawiony w prezentowanej na WMM martwej naturze autorstwa Tomasza Lisiewicza (1857–1930) (M 8).

„Dzik” – odlew gipsowy rzeźby antycznej

Gipsowy posąg dzika w zbiorach krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych jest kopią starożytnej rzeźby przechowywanej w Gallerii degli Uffizi we Florencji. Ta marmurowa podobizna dzika pochodzi z czasów rzymskich i jest kopią zaginionego hellenistycznego oryginału powstałego prawdopodobnie w kręgu Lizypa. Rzymski posąg dzika podarowany został księciu Toskanii Kosmie I Medyceuszowi (1519–1574) przez papieża Piusa IV (1499–1565). Na polecenie Kosmy Medyceusza rzeźbiarz Pietro Tacca (1577–1640) wykonał jej brązową kopię, która przyczyniła się do popularyzacji posągu.

„Tańczący satyr” – odlew gipsowy rzeźby antycznej

Odlew gipsowy znajdujący się na korytarzu krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych przedstawia tańczącego satyra grającego na drobnych talerzach przypominających kastaniety oraz wystukującego rytm za pomocą kroupezionu (gr. κρουπέζιον, wymowa: krupézion, łac. scabellum) – rodzaju instrumentu perkusyjnego w formie sandała o wykonanej z drewna, podwójnej, ruchomej podeszwie zaopatrzonej w niewielkie blaszki-talerze.

„Doryphoros” – odlew gipsowy rzeźby antycznej

Posąg młodzieńca niosącego włócznię (gr. Δορυφόρος, Doryphoros) znaleziony został w Pompejach przed wejściem do tzw. Palestry Samnitów w roku 1797. Statua wykonana jest z marmuru karraryjskiego i pierwotnie stała na postumencie z tufu wulkanicznego. Datuje się ją na II lub I wiek p.n.e. i jest kopią zaginionego brązowego oryginału wykonanego przez Polikleta w V wieku p.n.e. Posąg z Pompejów znajdujący się w Neapolu (Museo Nazionale, nr inw. 6011) uchodzi za najbardziej kompletną kopię klasycznej rzeźby.

„Głowa Doryphorosa” – odlew gipsowy rzeźby antycznej

Posąg młodzieńca niosącego włócznię (gr. Δορυφόρος, Doryphoros) znaleziony został w Pompejach przed wejściem do tzw. Palestry Samnitów w roku 1797. Statua wykonana jest z marmuru karraryjskiego i pierwotnie stała na postumencie z tufu wulkanicznego. Datuje się ją na II lub I wiek p.n.e. i jest kopią zaginionego brązowego oryginału wykonanego przez Polikleta w V wieku p.n.e. Posąg z Pompejów znajdujący się w Neapolu (Museo Nazionale, nr inw. 6011) uchodzi za najbardziej kompletną kopię klasycznej rzeźby.

Pierścień na pachnidło

Masywny pierścień wykonano z metalu, pomalowanego złotą farbą i ozdobiono ornamentem z półkul oraz cienkim prążkowanym pierścieniem wokół gniazda. W gnieździe znajduje się masa perłowa (?).

Flakon i puzderko zdobione emalią

Flakon perfumowy o płaskiej formie wykonany został z pozłacanego metalu.

Tabakierka z miniaturą namalowaną przez Jana Matejkę

Mosiężna tabakierka ma formę okrągłego puzderka. Na wieczku tabakierki znajduje się tondo z miniaturą portretu dziewczynki namalowaną gwaszem na blasze przez Jana Matejkę. Dziewczynka ujęta en trois quarts ubrana jest w niebieską suknię z dekoltem i koronkowym wykończeniem...

Flakoniki na łańcuszku

Dwa flakony perfumowe o płaskich korpusach mają przekrój okrągły i owalny. Oprawiono je w złocony metal...

Miniaturowy flakonik w formie muszli

Porcelanowy flakon perfumowy ma formę muszli morskiego ślimaka. Korpus naczynia jest ozdobiony brązowymi plamkami podkreślającymi naturalizm formy przedmiotu. Szyjkę flakonu oprawiono w pozłacany metal i ozdobiono ornamentem roślinnym.

Tabakierki z muszli

Dwie tabakierki wykonane zostały z muszli w złotej oprawie. Pierwsza ma formę buteleczki złożonej z dwóch połówek muszli. Krawędzie w miejscu połączenia połówek oprawione są w złoty pas z perełkowaniem. Druga tabakierka ma formę puzderka złożonego z dwóch połówek muszli. Połówki oprawione są na krawędziach w złoto, zdobione perełkowaniem i połączone zawiasami.

Para flakonów z motywem kwiatowym

Para bliźniaczych porcelanowych flakonów perfumowych ma formę przysadzistych karafek o kształcie zbliżonym do sześcianu. Na bocznych ściankach naczyń namalowane są złotą farbą kompozycje kwiatowe.

Flakon perfumowy wykonany ze szkła mlecznego

Flakon perfumowy jest wykonany ze szkła mlecznego i ma smukły kształt. Płytki i szeroki brzusiec osadzono na płaskiej stopie i ozdobiono pasem bordowych kaboszonów szlifowanych fasetowo, w obramieniu malowanych złotą farbą linii.

Kobaltowy flakon w stylu biedermeierowskim

Flakon perfumowy wykonano ze szkła kobaltowego, barwionego powierzchniowo. Korpus naczynia jest bardzo płytki i szeroki z okalającym pasem okrągłych szlifów fasetowych, które podkreślono malowaną wzdłuż nich złotą linią.

Dwa flakony z motywami kwiatowymi

Flakony perfumowe wykonane ze szkła mlecznego (?) jeden z nich ma formę karafki z wydłużoną szyją. Korpus naczynia rozszerzony u góry łagodnie przechodzi w zakończoną kryzą szyję, na której widoczne jest potrójne profilowanie w formie pierścieni.

Miniaturowy flakonik w kształcie serca

Srebrna buteleczka w kształcie serca przeznaczona była do przechowywania wonności. Z jednej strony naczynia wygrawerowano ozdobny monogram wiązany (inicjały „RC” lub „CR” (?)), zwieńczony koroną. Motyw umieszczony jest w obramowaniu dopasowanej do kształtu serca bordiury z prostym ornamentem w trójkąty.