Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

„Zielnik mchów tatrzańskich” Tytusa Chałubińskiego

Doktor Tytus Chałubiński (1820–1889), postać o szerokich horyzontach i wszechstronnych zainteresowaniach, wspaniały lekarz, z zamiłowania botanik, to człowiek legenda Zakopanego. Zasłużony dla kultury i nauki polskiej, otoczony powszechnym szacunkiem, w pamięci potomnych trwa przede wszystkim jako „odkrywca”, propagator walorów leczniczych i turystycznych Zakopanego, a także jako wielki przyjaciel górali i miłośnik Tatr.

Plakietka kościana w kształcie głowy byka z Bilcza Złotego

Zabytek znaleziony w Bilczu Złotym w jaskini Werteba w 1898 roku przez Włodzimierza Demetrykiewicza. Plakietka jest częścią bogatej kolekcji XX Leona i Teresy Sapiehów, która została przekazana umową z 1904 roku do Muzeum Akademii Umiejętności w Krakowie.

Naczynie gliniane z Bilcza Złotego

Naczynie jest częścią bogatej kolekcji zabytków z Bilcza Złotego, z Jaskini Werteba. Zabytki pochodzą z wykopalisk prowadzonych z przerwami od 1876 do 1907 roku przez Adama Honorego Kirkora, Gotfryda Ossowskiego i Włodzimierza Dematrykiewicza. Zbiory znajdujące się w kolekcji książąt Leona i Teresy Sapiehów przekazane zostały umową z 1904 roku do Muzeum Akademii Umiejętności w Krakowie.

Naczynie zoomorficzne (kultura Chancay)

Obiekt pochodzi z kolekcji peruwiańskiej Władysława Klugera z 1876 roku. Pusta w środku, zoomorficzna figurka, najprawdopodobniej przedstawia lamę. Wykonana została z ceramiki, a następnie pokryta jasną angobą i białą farbą, co najlepiej widoczne jest na pysku zwierzęcia.

Czapeczka dziecięca z Peru

Czapeczka jest częścią kolekcji Władysława Klugera z 1876 roku. Została wykonana w technice szydełkowej z wełny i bawełny. Charakterystycznym jej elementem jest zwieńczenie w kształcie ptaszka. Pochodzi z Peru, z nekropoli Ancon.

Laska huculska „kełef”

Nazwy „kełef” nie da się przetłumaczyć na język polski. Nie ma też szerszych informacji o funkcji i pochodzeniu tego typu przedmiotów. Wiadomo jedynie, że stanowiły one na równi z toporkami-bartkami czy laskami-p’ałyciami konieczną część huculskiego, bogato zdobionego odświętnego stroju męskiego. Używane więc były jako laski, noszone w ręce, ewentualnie służące do podpierania się, a więc były jedynie atrybutami mężczyzn, a podstawowa była ich funkcja dekoracyjna. Jak pisał Włodzimierz Szuchiewicz w wydanej w 1902 roku Huculszczyźnie: „Do całości stroju huculskiego należy koniecznie toporek albo «kełef», a u starszych często laska, »pałycia«”.

Naczynie w kształcie żaby

Naczynie pochodzi z kolekcji peruwiańskiej Władysława Klugera z 1876 roku. Posiada bardzo naturalistyczny kształt żaby. W górnej jego czi dodano imadło z wylewem. Cechy anatomiczne zwierzęcia zostały oddane za pomocą reliefu, włącznie z dodanymi nogami oraz uszami.

Naczynie zoomorficzne (kultura Chimú)

Eksponat pochodzi z kolekcji peruwiańskiej Władysława Klugera z 1876 roku. Podwójne naczynie połączone zostało w części brzuśca wspólnym imadłem. Jedno z naczyń jest zamknięte i zwieńczone reliefowym przedstawieniem głowy i szyi ptaka. Obie formy posiadają owalny kształt brzuśca, który dodatkowo zdobiony jest w obu przypadkach motywami geometrycznymi wpisanymi w trójkątno-owalne panele.

Naczynie w kształcie głowy wojownika

Naczynie pochodzi z kolekcji Władysława Klugera z 1876 roku. Ma kształt głowy wojownika z opaską. Po bokach umieszczono duże odstające uszy z kolczykami. Oczy wojownika są migdałowate, z lekko opadającymi powiekami. Twarz ma zgeometryzowany kształt...

Naczynie z plastycznym przedstawieniem symplegmy

Na skrzyni imitującej łoże umieszczone są postacie kobiety i mężczyzny w scenie erotycznej. Obie postacie są nagie, mają włosy długie do ramion oraz wyraźnie zaznaczone oczy, nos i rozchylone usta. Ucho w kształcie strzemienia łączy plecy mężczyzny z boczną płaszczyzną łoża, które jest pokryte...

Karawan

Eksponaty takie jak ten można spotkać w polskich muzeach niezwykle rzadko. Pięknie zdobiony, oczywiście czarny, karawan pochodzi z końca XIX wieku. Od niego rozpoczęła się unikalna dobczycka kolekcja związana z miejscowymi zwyczajami pogrzebowymi. Zgromadzono tu przedmioty, których używało się dawniej przed pochówkiem i podczas ceremonii żałobnych: ozdobne lichtarze, chorągwie żałobne, szaty liturgiczne, a także teksty dawnych pieśni pogrzebowych.

Naczynie w kształcie głowy lamy

Naczynie pochodzi z kolekcji peruwiańskiej Władysława Klugera z 1876 roku i reprezentuje kulturę Chimú. Wykonano je z formy w kształcie głowy lamy. Posiada wysoką i szeroką szyjkę, rozszerzającą się ku górze. Relief głowy zwierzęcia został wykonany bardzo starannie, widoczne są nawet zarysy kości i mięśni twarzy.

Naczynie kuliste z leżącą postacią na wylewie

Obiekt pochodzi z kolekcji peruwiańskiej Władysława Klugera z 1876 roku. Jest to owalne naczynie, którego górna część (wylew) została uformowana na kształt antropomorficzny. Ceramika, z której wykonano przedmiot, naturalnie miała kolor czerwony, została jednak pokryta białą farbą. Postać leży na brzuchu, jej korpus opiera się na naczyniu, nogi zwisają z tyłu, ręce opierają się o brzusiec, głowa natomiast stanowi część szyjki.

Naczynie w kształcie postaci męskiej

Naczynie z kolekcji Władysława Klugera pochodzi z Peru, z okresu prekolumbijskiego. Okaz został wykonany z gliny poprzez odciśnięcie w formie. Niektóre elementy modelowano ręcznie (nos, uszy, ręce), następnie naczynie wypalono na jasnoczerwony kolor.

Naczynie z popiersiem antropomorficznym na wylewie

Eksponat pochodzi z kolekcji Władysława Klugera z 1876 roku. Jest to dwuczęściowe naczynie połączone strzemiennym imadłem. Dekorację na obu brzuścach stanowią guzki i reliefowe, stylizowane przedstawienie pantery. Jeden wylew zakończony stylizowanym popiersiem antropomorficznym...

Fragment przepaski biodrowej z Peru

Fragment przepaski biodrowej z aplikacjami w postaci naszywanych kółek i frędzli. Tkanina pochodzi z kolekcji Władysława Klugera z 1876 roku.

Young-hae Chang Heavy Industries, bez tytułu („Aneta. Pomnik Krakowowi / Aneta. Monument to Kraków”)

Aneta. Monument to Kraków to przykład dzieła związanego z nurtem sztuki internetu i poezji konkretnej. Za jego stworzenie odpowiedzialny jest duet Young-Hae Chang Heavy Industries, który konsekwentnie stosuje w swojej twórczości jedną formę wizualną. Składają się na nią animowane i wyświetlane na białym tle wyrazy pisane charakterystyczną czcionką. W kolejnych utworach zmieniają się jedynie rytm, w jakim słowa pojawiają się na ekranie, oraz treść słów, które stają się wizualnym poematem. Teksty są czytane przez lektora lub synchronizują się z towarzyszącą im muzyką jazzową. W przypadku pracy zrealizowanej dla Galerii Bunkier Sztuki mamy do czynienia z zapisem pozbawionym muzycznego tła. Słyszymy tylko głos odczytujący słowa – na przemian w języku polskim (przez poetę i slamera Jana Kowalewicza) i angielskim (przez członka Young-Hae Chang Heavy Industries – Marca Voge’a).

Vlatka Horvat, „Balance Beam #0715”

Fizyczne odczucie przestrzeni, przedmiot jako obiekt materialny i kulturowy zarazem, cielesna obecność oraz to, co po niej pozostaje, stanowią kluczowe motywy prac Vlatki Horvat. Czerpiąc dynamikę z obszaru sztuk performatywnych, autorka wplata tego rodzaju wątki w artystyczne działania – także te, które wykorzystują medium rysunku, kolażu, rzeźby czy instalacji. W jej pracach znika główny aktor, którego nie można obserwować w twórczym procesie, lecz pozostaje ślad dokonanego przezeń aktu. Efekt prezentowany widzowi to dowód działania, który uruchamia jego wyobraźnię.

Tabakierka w kształcie serca

Tabakierka w kształcie serca wykonano z kości bydlęcej. Wieczko tabakierki osadzone jest na metalowych zawiasach. Wokół korpusu i na wieczku widoczne są nity i ślady składania/przytwierdzania płytek kości do korpusu pojemnika.

Rzeźbione flakoniki

Oba flakony perfumowe wykonano z kości bydlęcej (słoniowej?) i ozdobiono bardzo precyzyjnie rzeźbionymi scenami. Ciemniejszy flakon w kształcie buteleczki o spłaszczonych bokach po obydwu stronach przedstawia postać z wachlarzem w chińskim ogrodzie. W tle widoczna jest pagoda, ogrodowy płotek, drzewo oraz krzew z kwiatami na pierwszym planie. Na jednym przedstawieniu postać z wachlarzem pochyla się nad kwiatami, a na drugim spoczywa pod drzewem, podziwiając ogrodową roślinność.