Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

Kapitel koryncki

Obiekt pochodzi ze zbiorów gromadzonych przez tzw. Muzeum Polowe nr 2, założone przez żołnierzy polskich walczących podczas II wojny światowej na froncie w Egipcie. Twórcą i spiritus movens tego unikalnego przedsięwzięcia był Jarosław Sagan. Głowica, stosunkowo płytko rzeźbiona, jest uproszczoną formą kapitelu korynckiego. Mógł być wzorowany na klasycznych rozbudowanych przykładach z bizantyjskiej architektury. Ma budowę dwustrefową, dolny rząd wykonany w płytkim reliefie przedstawia stylizowany akant. Liście wyższego rejestru, głębiej wyrzeźbione w marmurze, rozprzestrzeniają się w kierunku czterech krawędzi pod prostokątnym abakusem.

Dwa szkice koncepcyjne budynku Mangghi Araty Isozakiego

Legenda mówi, że gdy Andrzej Wajda odbierał nagrodę Fundacji Inamori, oznajmił, iż przeznacza ją na budowę „domu” dla kolekcji sztuki Dalekiego Wschodu, architekt Arata Isozaki zadeklarował zaś przygotowanie i przekazanie w formie podarunku projektu przyszłego centrum. Tak się też stało.

Fotografia „Teatr Ludowy” Henryka Hermanowicza

Czarno-biała fotografia przedstawia budynek Teatru Ludowego w Krakowie-Nowej Hucie od strony wejścia głównego od ul. Władimira Majakowskiego (obecnie ul. Obrońców Krzyża).

Fotografia „Budowa osiedla mieszkaniowego — Kraków, Nowa Huta” Wiesława Tomaszkiewicza

Fotografia przedstawia cztery osoby: dwie kobiety, mężczyznę i chłopca. Przyglądają się wybieraniu ziemi pod fundamenty przez koparkę i załadunkowi jej na ciężarówkę. Po prawej młoda kobieta z warkoczem upiętym wokół głowy, z teczką w ręce i mężczyzna w garniturze.

Fotografia „Kraków, klasztor ss. Norbertanek” Tadeusza Rzący

Zdjęcie przedstawia widok zespołu klasztornego od strony południowo-wschodniej z brzegu Wisły. Po prawej stronie pola obrazowego widoczna jest sylweta fasady kościoła, z dachem z wieżyczką na sygnaturkę, obok wieża zegarowa z wysokim hełmem. Po lewej stronie przedstawiony jest kompleks zabudowy klasztornej z wydłużonym skrzydłem od południa. Od frontu widoczny jest wysoki mur...

Fotografia „Kraków, plac Szczepański, pierzeja północna”

Kraków, plac Szczepański, pierzeja północna; targ, kramnice. Fragmentaryczny widok targu — widoczne dwie kramnice drewniane z dwuspadowymi dachami oraz stoły z wystawionymi koszami. Ponadto beczki oraz wiklinowe miotły złożone na bruku. Kilka postaci zajętych handlem...

Fotografia „Architektura Krakowa. Ratusz na placu Wolnica” Jana Motyki

Fotografia przedstawia widok placu Wolnica. Na pierwszym planie widnieje bryła ratusza (dziś Muzeum Etnograficzne), w tle wieża i szczyt kościoła Bożego Ciała, kamienice przy ulicy Krakowskiej, wysokie drzewa liściaste. Fotografia została wykonana w latach 70. XX wieku, latem.

Fotografia „Wawel: fragment dziedzińca, katedra” Jana Motyki

Fotografia artystyczna Jana Motyki przedstawia Wawel zarysowany białą linią, boczną elewację katedry wawelskiej z Wieżą Srebrnych Dzwonów, Kaplicą Wawelską i Zygmuntowską. Na pierwszym planie: na alejce stoi dwóch mężczyzn, jeden stoi przed sztalugami...

Fotografia „Architektura Krakowa. Fotomontaż: biała płaszczyzna Rynku Głównego” Jana Motyki

Fotomontaż przedstawia białą płaszczyznę Rynku Głównego, pomnik Adama Mickiewicza, gmach Sukiennic, zarys Wawelu i poszczególnych kościołów. Wszystkie te obiekty są utworzone z czarnych szpalt gazet z białymi nadrukami liter. Zwraca uwagę kartka z kalendarza z datą: „8 Marca Międzynarodowy Dzień...

Fotografia „Architektura Krakowa. Gmach Sukiennic w Krakowie” Jana Motyki

Fotografia przedstawia gmach Sukiennic w Krakowie. Przed Sukiennicami widoczni liczni przechodnie, gołębie i parasole kramów kwiaciarskich. Ten typowy widok krakowskiego Rynku latem ma wielkie walory estetyczne, jest reprezentatywny dla różnorodnej twórczości Jana Motyki. Rzadka i wdzięczna technika izohelii tworzy z tego banalnego na pozór kadru unikalną kompozycję, z białą liniową dekoracją, jakby to była zima.

Model chaty orawskiej

Model architektoniczny w skali około 1:10, będący odwzorowaniem zinwentaryzowanej w terenie autentycznej chałupy z Górnej Orawy. Wykonany został w nieistniejącej dziś pracowni modelarskiej Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Przedstawia wiejską chałupę o jednotraktowym układzie, szerokofrontową, o przeznaczeniu mieszkalno-inwentarskim.

Fotografia „Kościół w Mistrzejowicach” Stanisława Gawlińskiego

Nowa Huta miała wyjątkowe szczęście do całej rzeszy znakomitych fotografików. Niektórzy towarzyszyli jej nieomal od pierwszego dnia powstania. Innych przyciągał „romantyzm budów” bądź dostawali tu po prostu mieszkanie. Kolejni przyjeżdżali wykonać zlecenie redakcji...

Obraz „Widok Bramy Mikołajskiej” Teodora Baltazara Stachowicza

Widok części ulicy Mikołajskiej zamkniętej Bramą Mikołajską. Na lewo widoczne są charakterystyczne okratowania okien i wystające na ulicę rynny, na prawo fragmentaryczny widok kościoła Matki Boskiej Śnieżnej na Gródku. Brama nakryta dachem namiotowym z załamaniem, z otworem w przyziemiu zamkniętym...

Balsaminka wieżyczkowa

Jednym ze sprzętów kultowych wyznania mojżeszowego jest naczynie na pachnidła, zwane balsaminką (hebr. bassamim, psumin-byksy), używane w czasie szabatu. Balsaminka reprezentuje najczęściej występujący typ wieżyczkowy, ma kształt wielokondygnacyjnej synagogi.

Obraz „Widok Ratusza od północy” Teodora Baltazara Stachowicza

Widok przedstawia gmach ratusza na Rynku Głównym w Krakowie, według stanu przed jego zburzeniem w 1820 roku. Na pierwszym planie widać renesansową część kompleksu z charakterystyczną attyką, po lewej — górne partie wieży ratuszowej...

Balsaminka wieżyczkowa z Wiednia

Pojemnik na wonne korzenie (np. goździki, cynamon, wanilia, mirt), których zapach wdychany jest rytualnie w trakcie ceremonii zwanej Hawdalą (z hebr. „rozróżnienie”) odbywającej się w żydowskich domach na zakończenie szabatu.

Rzeźba „Cyrk” Aliny Ślesińskiej

Przełom lat 50. i 60. XX wieku był czasem rozkwitu polskiej rzeźby nowoczesnej, która w tamtych latach, po niechlubnym okresie panowania realizmu socjalistycznego, odnawiała związki z aktualnymi tendencjami sztuki światowej. Był to okres aktywności twórczej wielu wybitnych rzeźbiarek. Alina Ślesińska, która, obok Barbary Zbrożyny i Aliny Szapocznikow, cieszyła się wtedy wielkim uznaniem, dziś uchodzi za artystkę nieco zapomnianą.