Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

„Studium popiersia młodego chłopca” Antoniego Jezierskiego

Antoni Jezierski urodził się w roku 1859 w Ihrowicach w dawnym powiecie tarnopolskim (obecnie Ukraina). Po ukończeniu szkoły realnej we Lwowie, w latach 1878–1882 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. W czasie nauki w SSP prace Jezierskiego zdobyły 4 nagrody. Młody malarz otrzymał również stypendium, dzięki któremu mógł wyjechać do Włoch, gdzie zwiedził Wenecję, Bolonię, Florencję i Rzym. Podczas pobytu w Italii Jezierski kopiował freski i obrazy. Po powrocie do Krakowa, w latach 1884–1887, kontynuował naukę w SSP w szkole kompozycji Jana Matejki. W roku 1890, dzięki kolejnemu stypendium, kontynuował naukę na akademii monachijskiej. Po powrocie do kraju tworzył w różnych miastach na Rusi. Zmarł w roku 1939 we Lwowie.

„Szermierz Borghese” Antoniego Stopy

Antoni Stopa – malarz, pisarz i działacz ludowy – urodził się 5 Sierpnia 1849 roku w rodzinie chłopskiej mieszkającej w przysiółku na górze Ostrysz koło Makowa (obecnie Maków Podhalański). Stopa tworzył pod wieloma pseudonimami, spośród których wiele odnosiło się do jego pochodzenia: AS, As, Antoni Sygoń, Antoni Sygoń spod Babierj Góry, Biedni z Makowa. Boruta, Chłop spod Babiej Góry, Chłop ze wzi, Świtoniec, Jan Kwaśny, Jantek z Ostrysa, Jaźwiec, Kitaj, L.M., Leszczak, Walenty Sygoń, Ostrysiak i Racławiak.

„Widok wnętrza krużganków franciszkańskich w Krakowie” Ferdynanda Olesińskiego

W 1875 roku Ferdynand Olesiński otrzymał II nagrodę konkursową wysokości 20 zł reńskich nadaną przez dyrekcję Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych za rysunek perspektywiczny. Olesiński wykonał wówczas ołówkowy szkic ukazujący krużganki przy krakowskim kościele Franciszkanów. Rysunek perspektywiczny był jednym z przedmiotów nauczanych na drugim oddziale w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Studenci uczyli się także rysowania martwej natury, kopiowania oraz rysunku konturowego głów.

„Nagi młodzieniec” Stanisława Radziejowskiego

Stanisław Józefat Rafał Dominik Radziejowski urodził się w rodzinie ziemiańskiej w Zegartowicach koło Wieliczki. Studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych rozpoczął prawdopodobnie już w roku akademickim 1874/1875 i miał studiować zaledwie rok. Informacja ta nie jest jednak potwierdzona. Z pewnością Radziejowski uczył się w SSP w latach 1880–1885 oraz 1888–1891 w oddziale kompozycyjnym Jana Matejki. W czasie studiów otrzymał kilka nagród...

„Fragment projektu malowidła ściennego” Karola Kamieńskiego

Malarz Karol Kamieński, błędnie nazywany niekiedy Dominikiem, był synem Macieja Kamieńskiego, polskiego kompozytora pochodzenia słowackiego. Dysponujemy szczątkowymi informacjami na temat życia artysty. Wiadomo, że w roku 1792 mieszkał w Warszawie przy ulicy Piwnej. Dzięki pomocy ojca udało mu się wstąpić na dwór króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.

„Projekt dekoracji wnętrza” Karola Kamieńskiego

Malarz Karol Kamieński, błędnie nazywany niekiedy Dominikiem, był synem Macieja Kamieńskiego, polskiego kompozytora pochodzenia słowackiego. Dysponujemy szczątkowymi informacjami na temat życia artysty. Wiadomo, że w roku 1792 mieszkał w Warszawie przy ulicy Piwnej. Dzięki pomocy ojca udało mu się wstąpić na dwór króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.

„Głowa mężczyzny” Antoniego Jezierskiego

Antoni Jezierski (1859–1939) zaliczany jest do grona uczniów Jana Matejki. W krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych studiował w latach 1878–1882, a następnie, po powrocie ze stypendium we Włoszech, zapisał się w 1884 roku do Oddziału Kompozycyjnego prowadzonego przez Jana Matejkę.

„Popiersie starca” Marcelego Harasimowicza

Marceli Harasimowicz urodził się w roku 1859. Dzieciństwo spędził na emigracji w Szwajcarii i Paryżu. W roku 1872 wraz z bratem i matką wrócił do kraju, gdzie w latach 1873–1879 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych.

„Studium anatomiczne postaci męskiej” Jacka Malczewskiego

Prezentowany rysunek ze zbiorów ASP został nagrodzony przez profesorów Szkoły Sztuk Pięknych i uhonorowany przez władze Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie nagrodą pieniężną odpowiadająca I miejscu i wynoszącą 30 guldenów.

„Studium popiersia kobiecego” Jana Bukowskiego

Jan Bukowski (1873–1943) wg Słownika Artystów Polskich studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w latach 1893–1900. Bukowski uczęszczał do pracowni tak znanych artystów jak Władysław Łuszczkiewicz, Teodor Axentowicz, Leon Wyczółkowski i Jacek Malczewski. Prezentowany rysunek jest sygnowany monogramem „BJ”. Ponieważ studium popiersia kobiecego z gipsowego odlewu posągu starożytnego zachowało się w zbiorach ASP jako wyróżniona praca studencka domniemywać należy, że rysunek powstał w czasie studiów Bukowskiego w Szkole Sztuk Pięknych, tj. w latach 1882–1895.

„Studium głowy Laokoona” Jana Bukowskiego

Jan Bukowski (1873–1943) wg Słownika Artystów Polskich studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w latach 1893–1900. Uczęszczał do pracowni tak znanych artystów jak Władysław Łuszczkiewicz, Teodor Axentowicz, Leon Wyczółkowski i Jacek Malczewski. Prezentowany rysunek jest sygnowany imieniem i nazwiskiem autora oraz opatrzony odautorską datą 1892.

„Studium aktów męskich” Feliksa Szynalewskiego

Prezentowany rysunek powstał 12 marca 1852 roku w Wiedniu, o czym świadczy umieszczona na rysunku sygnatura: „Wiedeń 12/3 [1]852 Szynalewski”. Nie wiadomo, w jaki sposób studium dwóch aktów męskich Szynalewskiego trafiło do zbiorów Akademii. Można się domyślać, że zostało podarowane przez samego autora. Rysunek świadczy o doskonałym opanowaniu techniki przez 27-letniego artystę.

„Studium aktu męskiego” Franciszka Machniewicza

Franciszek Machniewicz (1859–1897) przez rok (1885–1886) był uczniem Oddziału Kompozycyjnego Jana Matejki; wcześniej studiował u Feliksa Szalewskiego i Władysława Łuszczkiewicza. Podczas studiów w roku 1876 i 1883 był nagradzany za akty akademickie, a w 1878 roku za Studium aktu męskiego dodatkowo otrzymał, z polecenia sekretarza Szkoły Sztuk Pięknych Mariana Gorzkowskiego kwotę 30 zł.

„Nagi młodzieniec” Władysława Rossowskiego

Władysław Rossowski urodził się w roku 1857 w Monasterzyskach koło Buczacza (obecnie Ukraina). Był bratem Stanisława Rossowskiego – poety, pisarza i dziennikarza – oraz ojcem Tadeusza – rysownika i malarza. W latach 1872–1873 uczęszczał do Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie, a w latach 1873–1874 uczył się we Lwowie, gdzie przystąpił do matury. Po zdaniu egzaminu dojrzałości, w latach 1874–1884 studiował malarstwo w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych.

Szkic do niewykonanego obrazu „Długosz i św. Kazimierz” Jana Matejki

Prezentowany ołówkowy rysunek Jana Matejki jest szkicem do niewykonanego obrazu Długosz i św. Kazimierz. Matejko często podejmował tematy historyczne z okresu panowania Jagiellonów. Wymienić można m.in. takie obrazy jak: Stańczyk w czasie balu na dworze królowej Bony, kiedy wieść przychodzi o utracie Smoleńska (1862), Unia lubelska (1869), Zawieszenie dzwonu Zygmunta (1874) czy Hołd pruski (1880–1882).

„Studium antycznego popiersia” Wilhelma Moszyńskiego

Niewiele wiadomo o Wilhelmie Moszyńskim. Urodził się w Zaborowie i zmarł przedwcześnie prawdopodobnie przed końcem 1885 roku. W latach 1875–1880 był uczniem w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych.

„Studium anatomiczne mięśni” Ferdynanda Olesińskiego

Pochodzący z wielickiej górniczej rodziny Ferdynand Olesiński kształcił się w latach 1871–1883 krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Floriana Cynka, Leopolda Löfflera, Feliksa Szynalewskiego, Henryka Grabowskiego, Izydora Jabłońskiego, a przede wszystkim Jana Matejki i Władysława Łuszczkiewicza. Był wyróżniającym się uczniem zdobywającym pochwały i nagrody.

„Apollino” Emanuela Herncisza

Emanuel Edmund Herncisz (1858–1885) w latach 1874–1882 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Łuszczkiewicza, Leopolda Loefflera i Jana Matejki. Dzięki stypendium rządu austriackiego, po zakończeniu nauki w Krakowie, w latach 1882–1883 Herncisz uzupełnił wykształcenie na akademii w Monachium. W roku 1883 artysta odbył podróż do Włoch, gdzie planował wrócić z Sewerynem Bieszczadem, żeby podjąć studia malarskie. Plany artysty zniweczyła gruźlica, która dwa lata później doprowadziła do jego śmierci.

„Studium aktu męskiego” Seweryna Bieszczada

Seweryn Bieszczad studiował malarstwo w Szkole Sztuk Pięknych w latach 1868–1876, pod kierunkiem Władysława Łuszczkiewicza, a następnie Jana Matejki. Studiował także w Wiedniu i Monachium pod kierunkiem Sándora Wagnera (niem. Alexander von Wagner) oraz w Dreźnie jako stypendysta Akademii Wiedeńskiej.

„Studium aktu męskiego” Ferdynanda Brylla

Studium aktu męskiego pochodzi z roku 1880, a więc z czasów, gdy Ferdynand Bryll studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. Doskonale ujęte proporcje modela w połączeniu z poprawnym modelunkiem światłocieniowym świadczą o dobrym warsztacie początkującego artysty.