Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

Moździerz aptekarski

Późnorenesansowy moździerz aptekarski, o typowym dla Niderlandów kształcie i wyjątkowym srebrzystym kolorze. Moździerz został wykonany przez jednego z czołowych odlewników z Deventer, Gerrita Schimmela, i ma odpowiednik z roku 1688 sygnowany przez tego samego autora, który znajduje się obecnie w Muzeum w Rotterdamie.

Fotografia „Tadeusz Pankiewicz w towarzystwie czterech osób w pokoju dyżurnym”

W centrum na ciemnym skórzanym fotelu siedzi dr Roman Glassner; z lewej na oparciu fotela — Helena Krywaniuk, opierająca się o stojącą za nią Aurelię Danek. Z prawej na oparciu przysiadł dr Leon Steinberg. W głębi za fotelem stoi Tadeusz Pankiewicz. W getcie nie wolno było mieszkać żadnemu „aryjczykowi”, Pankiewicz jako jedyny miał prawo stałego w nim przebywania i mieszkał w pokoju dyżurnym przy aptece. Wspólnie ze swymi pracownicami: Ireną Droździkowską, Aurelią Danek-Czortową i Heleną Krywaniuk nieśli pomoc uwięzionym w getcie mieszkańcom.

Renesansowy moździerz apteczny z 1562 roku

W aptekarstwie moździerze wykorzystywano do ucierania różnorodnych substancji oraz do sporządzania pewnych postaci leków recepturowych, takich jak: emulsje, maści czy proszki. Prezentowany moździerz pochodzi z 1562 roku. Ma stożkowaty kształt i jest odlany z brązu. Jego dekorację...

Puszki apteczne drewniane z XVIII wieku

Drewniane puszki apteczne pochodzą z drugiej połowy XVIII wieku. Naczynia wykonane z drewna lipowego zostały pokryte warstwą polichromii w kolorze czerwonym. Na brzuścu w owalnym, rokokowym, ozdobionym złotym ornamentem kartuszu umieszczono nazwy surowców, do których przechowywania były...

Dyplom magisterski farmacji siostry zakonnej Konstancji Studzińskiej

Konstancja Studzińska (1787–1853) była pierwszą kobietą w Europie, która ukończyła studia i otrzymała dyplom magistra farmacji. Fakt ukończenia studiów farmaceutycznych przez kobietę w 1 poł. XIX wieku, w czasie, kiedy kobiety nie miały możliwości studiowania, można uznać za wyjątkowy. Konstancja Studzińska pracowała wówczas w prowadzonej przez siostry zakonne aptece szpitala św. Łazarza w Krakowie. Władze uniwersyteckie zarzucały zakonnym aptekarkom niekompetencję i dążyły do tego, by zarządzanie apteką przekazać odpowiednio przygotowanym do zawodu aptekarzom.

Szafka na trucizny

Pomalowana na czarno szafka służyła do przechowywania w aptece leków o silnym działaniu. Zwykle na takiej szafie umieszczano napis Venena (łac. veneum — trucizna) oraz malowano symbole czaszki i skrzyżowanych piszczeli. Na drzwiach prezentowanej szafki zostały wymalowane białą farbą...

Repozytorium apteczne

Prezentowana szafa, pochodząca z apteki szpitalnej, służyła do przechowywania ziół. Na szufladach zaopatrzonych w żelazne barokowe uchwyty, umieszczone są nazwy surowców leczniczych: „HB. HEDER” ziele bluszczu pospolitego (Hedera helix L.), „HB. HYOSCIAMI” — ziele lulka...

Moździerz apteczny z 1615 roku

Moździerz jest ozdobiony kartuszem w płaskim reliefie, na którym umieszczono gmerk i monogram „JR” należący do Jana Radziwina, doktora medycyny i filozofii, właściciela apteki na Rynku Starej Warszawy. Na fryzie płaszcza znajduje się napis wykonany majuskułą: „ANNO DOMINI...

Renesansowy moździerz apteczny z 1607 roku

Moździerze były ustawiane w aptekach na różnorodnych postumentach wykonanych zazwyczaj z twardego drewna, a także, rzadziej, z kamienia. Dla pięknie dekorowanych moździerzy, które poza praktycznym zastosowaniem stanowiły ozdobę wnętrza apteki, zamawiano podstawy drewniane w kształcie...

Waza apteczna typu „hydria”

Waza apteczna typu idria (hydra) z majoliki, powstał w Savonie (Włochy), w II poł. XVII wieku. Uchwyty w kształcie zwierzęcych (fantastycznych) głów na masywnych, wygiętych szyjach. Z przodu, u dołu, reliefowy maszkaron, w paszczy otwór do wylewania zawartości, zatykany zwykłym...

Dzban apteczny majolikowy

Dzban apteczny z majoliki jest zdobiony dekoracją roślinną w kolorach pomarańczowym, niebieskim i zielonym. Warto zwrócić uwagę na nietypowy uchwyt — równoległy (a nie prostopadły) do korpusu dzbana — dzięki któremu możliwe było podnoszenie i przenoszenie...

Naczynie apteczne majolikowe typu „albarello”

Majolikowe naczynie apteczne typu albarello, eliptycznie wklęsłe, powstało w Faenzie (Włochy) w połowie XVI wieku. Dekoracja figuralno-roślinna w kolorach niebieskim, zielonym, żółtym i pomarańczowym; postać ludzka to zielarka z chustą na zioła na plecach. Napis na banderoli: Aloe patico...

Fajansowe naczynie apteczne

Fajansowe naczynie apteczne z dwoma uchwytami w kształcie baranich główek. Na brzuścu umieszczona jest sygnatura wypalana czarną kursywą: Syrupus opiatus — ulepek, syrop makowcowy. Preparat otrzymywano poprzez rozpuszczenie wyciągu z makowca, czyli opium (Extractum Opii), w odpowiedniej ilości stężonego roztworu cukru.

Naczynie apteczne szklane z XVIII wieku

Naczynie pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku, jest wykonane z bezbarwnego szkła. Na naczyniu znajduje się biały szyldzik z sygnaturą pisaną dwubarwną majuskułą: „ESS. THERIACALIS” (Essentia theriacalis) syn. Tinctura theriacalis. W skład leku wchodził m.in. teriak.

Dwa szklane naczynia apteczne z XVIII wieku

Naczynia w kształcie monstrancji, przeznaczone do przechowywania leczniczych olejków pochodzą z apteki klasztornej oo. bonifratrów w Cieszynie. Apteka rozpoczęła swoją działalność w latach 90. XVII wieku. Wtedy w Cieszynie powstał klasztor oraz szpital z apteką prowadzony przez braci...

Słój apteczny na czaszkę ludzką spreparowaną

Słój apteczny jest wykonany ze szkła mlecznego, z dekoracją w stylu rokoko (II poł. XVIII w.). Szyldzik okala złoty pierścień ozdobiony czerwonobrunatnym, spiętym w środku wianuszkiem. W środku napis wykonany dwubarwną majuskułą: „CRAN: HUMN: PPT”, czyli „czaszka ludzka...

Szalkowa waga apteczna

Prezentowana neobarokowa waga należy do rodzaju wag szalkowych. Od wieków waga była podstawowym narzędziem pracy w aptece, związana z przyrządzaniem i dawkowaniem leków. Ujednolicenie miar aptekarskich formalnie nastąpiło w 1555 roku, kiedy to Rada Municypalna Norymbergii ogłosiła...

Puszka do złocenia pigułek

Prezentowana drewniana puszka w kulistym kształcie służyła w aptece do pozłacania i posrebrzania pigułek. W ten sposób łagodzono ich przykry smak, a także zabezpieczano przed wysychaniem i psuciem. Sposób powlekania pigułek złotem można znaleźć na przykład w Farmacyi Teodora...

Pigulnica

Pigulnica to urządzenie służące do wytwarzania pigułek (pilulae, od łac. pila — piłeczka, kulka), jednej z najstarszych form leków. Prezentowany eksponat konstrukcji Eugena Dietericha (II poł. XIX wieku) składa się z drewnianej podstawy oraz z ruchomej deseczki. Na obu elementach...

Witraż apteczny

Witraż pochodzi z jednej z wrocławskich aptek, dla której około 1900 roku wykonał go warsztat witraży Adolfa Seilera we Wrocławiu. W centralnym punkcie witraża znajduje się moździerz aptekarski, wokół którego rozmieszczono rośliny lecznicze: tojad (Aconitum L.) pokrzyk wilczą jagodę (Atropa belladonna L.), mak lekarski (Papaver somniferum L.) oraz naparstnicę purpurową (Digitalis purpurea L.).