Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

Odznaka pilota Morskiego Dywizjonu Lotniczego

Odznaka wojskowego pilota morskiego pierwszej klasy ustanowiona rozkazem 13/33, obowiązująca w latach 1933—39. Prawdopodobnie nosił ją kpt. pil. Roman Borowiec, pilot samolotu CANT Z.506 Airone zatopionego na jeziorze Ślemień (tam wydobyto odznakę wraz z innymi pozostałościami samolotu).

Kożuch majora Wyrwy

Kożuch stanowił osobiste umundurowanie partyzanta w końcowym okresie działalności – zimie 1944/1945. Według legendy miał chronić przed chłodem majora Wyrwę pozostającego w więzieniu UB. Józef Wyrwa „Furgalski”, „Stary” (ur. 1898) − był z zawodu nauczycielem. Podczas wojny udzielał się w konspiracji. Już na samym jej początku był żołnierzem, a zarazem bliskim współpracownikiem majora Henryka Dobrzańskiego „Hubala”, później inspektorem obwodu „Limba” w Końskich.

Krzyż Virtuti Militari po generale Benedykcie Kołyszce

Jeden z nielicznych zachowanych egzemplarzy z 1792 roku. Krzyż równoramienny z krawędziami ramion wyciętymi w lekki łuk. Na awersie ramiona pokryte czarną emalią, z pozostawioną złotą ramką na obrzeżu. Na ramionach dewiza orderu: VIR | TUTI | MILI | TARI. Na przecięciu ramion krzyża okrągła tarcza środkowa, na obrzeżu pokryta wieńcem z liści laurowych emaliowanych na zielono.

Naszywki z kombinezonu kosmicznego generała pilota kosmonauty Mirosława Hermaszewskiego

Mirosław Hermaszewski — generał brygady Wojska Polskiego, kosmonauta, pierwszy i jedyny Polak, który odbył lot w kosmos. W 1976 roku został wyłoniony z grona kilkuset polskich pilotów wraz z płk. Zenonem Jankowskim jako kandydat do lotu kosmicznego w ramach międzynarodowego programu Interkosmos. Od godziny 17.27 27 czerwca do godziny 16.31 5 lipca 1978 roku wraz z Piotrem Klimukiem odbywał lot na statku Sojuz 30 i po dwóch dniach lotu dołączył do stacji orbitalnej Salut 6. Po wykonaniu programu badawczego 5 lipca w stepach Kazachstanu odbyło się lądowanie.

Książka lotów porucznika pilota Stefanii Wojtulanis-Karpińskiej („Barbary”)

Stefania Wojtulanis-Karpińska „Barbara” aktywnie zajmowała się wszystkimi rodzajami sportów lotniczych, począwszy od udziału, jako nawigator, w Krajowych Zawodach Balonowych w 1936 roku. W 1938 roku uczestniczyła, także jako nawigator, w VIII Krajowych Zawodach Lotniczych.

Buzdygan pozłocisty po hetmanie Stanisławie Jabłonowskim

Głowica wykonana ze złota, z sześcioma piórami w całości pokrytymi rytowanym i cyzelowanym ornamentem roślinnym z niellowanymi płatkami liści i palmetami. Na zakończeniu głowicy wkręcona gruszkowata sterczynka, kameryzowana rubinami i brylantami. Po odkręceniu umożliwia wysunięcie piór. Głowica oddzielona od trzonka pierścieniem z osadzonymi na przemian rubinami i brylantami.

Koszula jeńca rosyjskiego

Prezentowany obiekt to koszula jeńca rosyjskiego z 1916 roku darowana przez Adama Wrzoska (lekarza, antropologa, historyka medycyny, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego). Darczyńca jako naczelny lekarz jednego z austriackich szpitali w Krakowie, pracujący również w obozie jeńców w podkrakowskim Dąbiu, spotykał w swojej pracy żołnierzy różnych narodowości, którzy często posiadali przy sobie ubrania, pamiątki zabrane z domu.

Nieśmiertelnik Kazimierza Piotrowskiego z powstania warszawskiego

Znak identyfikacyjny — tak zwany nieśmiertelnik — jest nieodłączną częścią wyposażenia współczesnego żołnierza. Dzięki niemu możliwa jest identyfikacja zwłok. Ten jest przykładem swoistej improwizacji w warunkach bojowych powstania warszawskiego...

Kordzik lotniczy (polski)

Kordzik lotniczy (polski, wz. 24) wykonany przez Fabrykę Broni Siecznej Gabriela Borowskiego. Elementy metalowe (za wyjątkiem głownii) oksydowane na kolor starego srebra, pochwa metalowa obciągnięta czarną skórą. Kordzik o głowni niklowanej, polerowanej. Wzdłuż progu sygnatura firmy. Głowica u góry ma kształt ściętego ostrosłupa. Ozdobne pierścienie na rękojeści i pochwie z ornamentem ze skierowanymi w prawą stronę...

Mundur majora nawigatora (S/Ldr) Eugeniusza Arciuszkiewicza

Mundur tropikalny: kurtka mundurowa typu french, spodnie, koszula z krawatem oraz czapka. Mundur RAF-u z polskimi elementami (na podstawie obowiązujących od 1 stycznia 1942 roku przepisów umundurowania wojska poza granicami państwa polskiego): polskimi guzikami, orłem lotniczym wzoru z 1936 roku...

Mundur gen. dyw. Tadeusza Bora-Komorowskiego, Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych

Mundur ten jest darem syna generała — Adama Komorowskiego. Postać osoby, która ten mundur nosiła, jest doskonałą ilustracją losów Polski w I połowie XX wieku. Tadeusz Komorowski „Bór” urodził się w 1895 roku. W okresie I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej, od 1918 roku — w Wojsku Polskim...

Obraz „Portret generała Henryka Dembińskiego” Henryka Rodakowskiego

Obraz ukazuje Henryka Dembińskiego (1791—1864), weterana wojen napoleońskich, wybitnego dowódcę i stratega w powstaniu listopadowym, jednego z przywódców rewolucji węgierskiej 1848—1849, siedzącego w zamyśleniu, w namiocie sztabowym, z widoczną w dali, pod uchyloną zasłoną, sceną bitwy. Obraz symbolicznie nawiązuje do dzieła mistrza Rodakowskiego, Léona Cognieta (1794—1880), który po upadku powstania listopadowego namalował obraz Praga 1831, ukazujący świeże pobojowisko i stojącego na jego tle oficera, którego postawa i wyraz twarzy znamionowały nieugiętość i zapowiedź zemsty.

Krzyżyk — odznaka upamiętniająca bitwę pod Krzywopłotami

Odznaka ma kształt krzyża łacińskiego. Na awersie przedstawiony jest orzeł w koronie, nad nim napis „CZEŚĆ BOHATEROM POLEGŁYM ZA POLSKĘ”. Cały krzyż oplata gałązka. Na rewersie widnieje napis „KRZYWOPŁOTY — ZAŁĘŻE”...

Płomień do trąbki sygnałowej 2. Pułku Artylerii Lekkiej Legionów

Płomień do trąbki sygnałowej stanowił jej element ozdobny, był używany podczas uroczystych wystąpień. Trębacz był obecny w etacie szwadronu liniowego pułku kawalerii oraz na etatach pieszych kompanii strzeleckich i ckm oraz oddziałów artylerii. W polu...

Czapka oficera Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie

Oficerska czapka z orłem lotniczym (bajorek) ostatniego dowódcy 308. Krakowskiego Dywizjonu Myśliwskiego płk. pil. Karola Pniaka DFC. Mimo iż sama w sobie nie jest wyjątkowa — tego typu nakryć głowy zachowało się wiele — to jednak jej wartość historyczna jest niezaprzeczalna.

Legitymacja Polskiego Towarzystwa Żeglugi Powietrznej Adama Wojtygi

Polskie Towarzystwo Lotnicze powstało 11 grudnia 1916 roku w Warszawie — tego dnia złożono statut towarzystwa do Tymczasowej Rady Stanu w Warszawie. Pierwsze zebranie (organizacyjne) odbyło się 1 lutego 1917 roku w Warszawie. Od 26 lutego do 15 maja 1917 roku towarzystwo prowadziło kursy lotnicze...

Odznaka Obserwatora (Nawigatora)

Odznaka Obserwatora (Nawigatora) należy do mundurowych odznak specjalności lotniczych, noszonych przez pilotów i innych członków personelu latającego. Popularna „gapa” to jeden z najbardziej znanych symboli polskiego lotnictwa wojskowego. Odznakę nosili polscy lotnicy okresu międzywojennego i Polskich Sił Powietrznych z II wojny światowej.

Mundur generała pilota Tadeusza Andersza

Kurtka typu french RAF należąca do gen. pil. Tadeusza Andersza (ur. 27 września 1918 roku w Haensbrook, zm. 29 października 2007 roku w Londynie) — polskiego dowódcy wojskowego, generała brygady, pilota Wojska Polskiego. Po ukończeniu gimnazjum w Poznaniu w 1937 roku Tadeusz Andersz rozpoczął naukę w Szkole...

Zegar stołowy w obudowie w kształcie figury huzara węgierskiego

Prezentowany zegar charakteryzuje się nietypową obudową drewnianą, rzeźbioną i polichromowaną, w kształcie figury huzara węgierskiego. Mechanizm zegarowy z okrągłą tarczą zegarową, wykonany w Bochni, został wprawiony w korpus postaci...

Medal Orderu Virtuti Militari

Medal Orderu Virtuti Militari został wykonany na zlecenie Stanisława Augusta Poniatowskiego dla uhonorowania oficerów wyróżniających się w zwycięskiej bitwie pod Zieleńcami (18 czerwca 1792). W pierwszym statucie nazwany Orderem Krzyża Wojskowego, do dziś pozostaje najwyższym polskim odznaczeniem przyznawanym za zasługi militarne.