Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

„Żołnierz austriacki” Feliksa Szynalewskiego

Feliks Szynalewski urodził się w Krakowie 11 maja 1825 roku. W latach 1835–1837 ukończył dwie klasy szkoły wydziałowej, w latach 1837–1841 trzy klasy Gimnazjum św. Anny, a następnie rozpoczął naukę w krakowskiej Szkole Rysunku i Malarstwa. Rysunku uczyli go Jan Nepomucen Głowacki oraz Jan Nepomucen Bizański, malarstwa – Wojciech Korneli Stattler, a rzeźby Karol Ceptowski. W czasie studiów Szynalewski zarabiał wykonywaniem litografii.

Edward Dwurnik, „Obława na groźnego bandytę”

Obraz był reakcją na stan wojenny w Polsce. Przedstawia wymyślone miasto, które – jak w większości obrazów Dwurnika – oglądamy z góry. W pierwszym momencie wszystko wydaje się spokojne, stabilne i bezpieczne. Dopiero wnikliwe spojrzenie odkrywa dramat miasta, w którym władzę przejęło wojsko.

Medal Orderu Virtuti Militari

Medal Orderu Virtuti Militari został wykonany na zlecenie Stanisława Augusta Poniatowskiego dla uhonorowania oficerów wyróżniających się w zwycięskiej bitwie pod Zieleńcami (18 czerwca 1792). W pierwszym statucie nazwany Orderem Krzyża Wojskowego, do dziś pozostaje najwyższym polskim odznaczeniem przyznawanym za zasługi militarne.

Mundur gen. dyw. Tadeusza Bora-Komorowskiego, Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych

Mundur ten jest darem syna generała — Adama Komorowskiego. Postać osoby, która ten mundur nosiła, jest doskonałą ilustracją losów Polski w I połowie XX wieku. Tadeusz Komorowski „Bór” urodził się w 1895 roku. W okresie I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej, od 1918 roku — w Wojsku Polskim...

Płomień do trąbki sygnałowej 2. Pułku Artylerii Lekkiej Legionów

Płomień do trąbki sygnałowej stanowił jej element ozdobny, był używany podczas uroczystych wystąpień. Trębacz był obecny w etacie szwadronu liniowego pułku kawalerii oraz na etatach pieszych kompanii strzeleckich i ckm oraz oddziałów artylerii. W polu...

Orzeł czapkowy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, wzór 40

Orzeł był produkowany dla żołnierzy PSZ w 1942 roku lub później. Nawiązuje kształtem do przedwojennych orłów wojskowych, zwłaszcza tzw. furażerkowego z lat 30. XX wieku. Nosi koronę zamkniętą, tak jak orzeł państwowy z 1919 roku. Tak jak przedwojenne...

Odznaka pamiątkowa „Za Huszt”

Pamiątkowa odznaka dla byłych żołnierzy Legionów Polskich, a później Polskiego Korpusu Posiłkowego, internowanych w 1918 roku. Wykonana ze srebrzonego tombaku, w kształcie orła z odznaką II Brygady Legionów na piersi. Owal ze...

Krzyżyk — odznaka upamiętniająca bitwę pod Krzywopłotami

Odznaka ma kształt krzyża łacińskiego. Na awersie przedstawiony jest orzeł w koronie, nad nim napis „CZEŚĆ BOHATEROM POLEGŁYM ZA POLSKĘ”. Cały krzyż oplata gałązka. Na rewersie widnieje napis „KRZYWOPŁOTY — ZAŁĘŻE”...

Nieśmiertelnik Kazimierza Piotrowskiego z powstania warszawskiego

Znak identyfikacyjny — tak zwany nieśmiertelnik — jest nieodłączną częścią wyposażenia współczesnego żołnierza. Dzięki niemu możliwa jest identyfikacja zwłok. Ten jest przykładem swoistej improwizacji w warunkach bojowych powstania warszawskiego...

Kożuch majora Wyrwy

Kożuch stanowił osobiste umundurowanie partyzanta w końcowym okresie działalności – zimie 1944/1945. Według legendy miał chronić przed chłodem majora Wyrwę pozostającego w więzieniu UB. Józef Wyrwa „Furgalski”, „Stary” (ur. 1898) − był z zawodu nauczycielem. Podczas wojny udzielał się w konspiracji. Już na samym jej początku był żołnierzem, a zarazem bliskim współpracownikiem majora Henryka Dobrzańskiego „Hubala”, później inspektorem obwodu „Limba” w Końskich.

Koszula jeńca rosyjskiego

Prezentowany obiekt to koszula jeńca rosyjskiego z 1916 roku darowana przez Adama Wrzoska (lekarza, antropologa, historyka medycyny, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego). Darczyńca jako naczelny lekarz jednego z austriackich szpitali w Krakowie, pracujący również w obozie jeńców w podkrakowskim Dąbiu, spotykał w swojej pracy żołnierzy różnych narodowości, którzy często posiadali przy sobie ubrania, pamiątki zabrane z domu.

Tablica lotów 308. Krakowskiego Dywizjonu Myśliwskiego

Drewniana, czarna tablica lotów (najprawdopodobniej replika) 308. Krakowskiego Dywizjonu Myśliwskiego z umieszczonymi wpisami kredowymi przydziału lotów operacyjnych z 1945 roku. Eksponat szczególnie cenny z uwagi na fakt, iż Dywizjon kontynuował tradycje 2. Pułku Lotniczego w Krakowie (z tego pułku...

Mundur majora nawigatora (S/Ldr) Eugeniusza Arciuszkiewicza

Mundur tropikalny: kurtka mundurowa typu french, spodnie, koszula z krawatem oraz czapka. Mundur RAF-u z polskimi elementami (na podstawie obowiązujących od 1 stycznia 1942 roku przepisów umundurowania wojska poza granicami państwa polskiego): polskimi guzikami, orłem lotniczym wzoru z 1936 roku...

Mundur generała pilota Tadeusza Andersza

Kurtka typu french RAF należąca do gen. pil. Tadeusza Andersza (ur. 27 września 1918 roku w Haensbrook, zm. 29 października 2007 roku w Londynie) — polskiego dowódcy wojskowego, generała brygady, pilota Wojska Polskiego. Po ukończeniu gimnazjum w Poznaniu w 1937 roku Tadeusz Andersz rozpoczął naukę w Szkole...

Patent oficerski kapitana pilota Romana Florera

Po wybuchu I wojny światowej Roman Florer otrzymał przydział jako obserwator na front serbski i włoski w 4. Eskadrze Lotniczej. Na przełomie 1914 i 1915 roku został skierowany na kurs pilotów do Wiener Neustadt. Po ukończeniu kursu powrócił na front jako pilot w 27. Eskadrze Lotniczej.

Kordzik lotniczy (polski)

Kordzik lotniczy (polski, wz. 24) wykonany przez Fabrykę Broni Siecznej Gabriela Borowskiego. Elementy metalowe (za wyjątkiem głownii) oksydowane na kolor starego srebra, pochwa metalowa obciągnięta czarną skórą. Kordzik o głowni niklowanej, polerowanej. Wzdłuż progu sygnatura firmy. Głowica u góry ma kształt ściętego ostrosłupa. Ozdobne pierścienie na rękojeści i pochwie z ornamentem ze skierowanymi w prawą stronę...

Odznaka pilota Morskiego Dywizjonu Lotniczego

Odznaka wojskowego pilota morskiego pierwszej klasy ustanowiona rozkazem 13/33, obowiązująca w latach 1933—39. Prawdopodobnie nosił ją kpt. pil. Roman Borowiec, pilot samolotu CANT Z.506 Airone zatopionego na jeziorze Ślemień (tam wydobyto odznakę wraz z innymi pozostałościami samolotu).

Opaska Związku Obrońców Lwowa z 1918 roku

Opaska porucznika pilota Rudolfa Weydego, jednego z uczestników walk o Lwów w 1918 roku i członka lotniczej Sekcji Obrony Lwowa. Unikatowa opaska Związku Obrońców Lwowa z listopada 1918 roku, wprowadzona w latach 1934–1938, nadawana jako symbol członkostwa na podstawie obowiązkowej rejestracji i weryfikacji...

Legitymacja Polskiego Towarzystwa Żeglugi Powietrznej Adama Wojtygi

Polskie Towarzystwo Lotnicze powstało 11 grudnia 1916 roku w Warszawie — tego dnia złożono statut towarzystwa do Tymczasowej Rady Stanu w Warszawie. Pierwsze zebranie (organizacyjne) odbyło się 1 lutego 1917 roku w Warszawie. Od 26 lutego do 15 maja 1917 roku towarzystwo prowadziło kursy lotnicze...

Naszywki z kombinezonu kosmicznego generała pilota kosmonauty Mirosława Hermaszewskiego

Mirosław Hermaszewski — generał brygady Wojska Polskiego, kosmonauta, pierwszy i jedyny Polak, który odbył lot w kosmos. W 1976 roku został wyłoniony z grona kilkuset polskich pilotów wraz z płk. Zenonem Jankowskim jako kandydat do lotu kosmicznego w ramach międzynarodowego programu Interkosmos. Od godziny 17.27 27 czerwca do godziny 16.31 5 lipca 1978 roku wraz z Piotrem Klimukiem odbywał lot na statku Sojuz 30 i po dwóch dniach lotu dołączył do stacji orbitalnej Salut 6. Po wykonaniu programu badawczego 5 lipca w stepach Kazachstanu odbyło się lądowanie.