Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

Zabawka „Parowóz drewniany” autorstwa Tadeusza Matusiaka

Drewniany parowóz został wykonany przez Tadeusza Matusiaka w niemieckim obozie jenieckim w Luckenwalde (stalag III A) w 1944 roku. Urodzony w Kętach w 1907 roku Tadeusz Matusiak, z zawodu malarz pokojowy, już od najmłodszych lat z wielką pasją malował obrazy oraz rzeźbił w drewnie. Był człowiekiem wybitnie uzdolnionym artystycznie.

Orzeł legionowy — zwieńczenie Kolumny Legionów

16 sierpnia 1915 roku przypadała pierwsza rocznica utworzenia Naczelnego Komitetu Narodowego, który sprawował polityczno-organizacyjną opiekę na Legionami Polskimi. Tego dnia na Rynku Głównym w Krakowie, przed kościołem Mariackim, odsłonięto Kolumnę Legionów. Był to wysoki drewniany słup, do którego każdy obywatel mógł wbić gwóźdź, za co musiał uiścić odpowiednią kwotę, którą przekazywano na fundusz pomocy dla rodzin rannych i poległych legionistów.

Odznaka pilota Morskiego Dywizjonu Lotniczego

Odznaka wojskowego pilota morskiego pierwszej klasy ustanowiona rozkazem 13/33, obowiązująca w latach 1933—39. Prawdopodobnie nosił ją kpt. pil. Roman Borowiec, pilot samolotu CANT Z.506 Airone zatopionego na jeziorze Ślemień (tam wydobyto odznakę wraz z innymi pozostałościami samolotu).

Czapka oficera Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie

Oficerska czapka z orłem lotniczym (bajorek) ostatniego dowódcy 308. Krakowskiego Dywizjonu Myśliwskiego płk. pil. Karola Pniaka DFC. Mimo iż sama w sobie nie jest wyjątkowa — tego typu nakryć głowy zachowało się wiele — to jednak jej wartość historyczna jest niezaprzeczalna.

Obraz „Portret Kazimierza Janoty Bzowskiego”

Portret Kazimierza Janoty Bzowskiego, zmarłego w 1862 roku założyciela drogińskiej linii rodu Janota Bzowskich. Obraz należał do rodziny Janota Bzowskich z Drogini. Podarował go do Muzeum Witold Nekanda Trepka.

Napierśnik – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych

Napierśnik wykonany z blachy żelaznej, na krawędziach wyłożony przynitowanymi, mosiężnymi, wycinanymi lamówkami. Zdobiony pośrodku przynitowanym krzyżem kawalerskim wykonanym z mosiężnej blachy.

Buzdygan – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych lub Bractwa Kurkowego

Pozłocisty buzdygan o sześciopiórej głowicy prawdopodobnie jest kopią historycznej broni będącej wojskowym insygnium. Wykorzystywany był jako rekwizyt w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie i został przedstawiony w prezentowanej na WMM martwej naturze autorstwa Tomasza Lisiewicza (1857–1930) (M 8).

Misiurka perska – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych

Misiurka jest formą hełmu pochodzenia wschodniego. Popularna była m.in. w Persji i Turcji, skąd przyjęta została do Polski. W wiekach XVII i XVIII tego typu hełmy noszone były m.in. przez towarzyszy pancernych. Prezentowana na portalu misiurka prawdopodobnie pochodzi z Persji.

Anna Baumgart, „Paragraf 1000”

Film Anny Baumgart Paragraf 1000 jest efektem poszukiwań prowadzonych przez artystkę w archiwum Norweskiego Centrum Pamięci i Praw Człowieka w Falstad. Miejsce to w latach 1941–1945 pełniło funkcję obozu karnego SS, a po II wojnie światowej zostało przekształcone w więzienie dla osób kolaborujących z nazistami. Punktem wyjścia dla artystki stały się odnalezione w wyniku kwerendy dokumentacja oraz fragmenty scenariusza noworocznego spektaklu odegranego w 1947 roku przez skazańców i obrosłego politycznym skandalem.

Obraz „Syn i zabita matka” Andrzeja Wróblewskiego

Obraz ukazuje kilkuletniego chłopca obejmującego kobietę, ujętą od ramion, bez głowy. Kobieta nie żyje, choć wydaje się, że bezwładnym gestem ręki odwzajemnia pieszczotę. Artysta namalował ją sinawym błękitem i ubrał w niebieską sukienkę. W ten sposób — wykorzystując symbolikę błękitu: sferę cienia, niematerialności i transcendencji — malował wszystkie ofiary wojny, ludzi umarłych. Uogólniona, świadomie prymityzowana forma i niemal płasko kładziony kolor służą kondensacji treści i ekspresji.

Tablica legionowa miasta Kęty

Tarcza ta, jak wiele podobnych w Galicji, została przygotowana w celu pozyskania funduszy na wsparcie wdów i sierot po walczących w czasie I wojny światowej żołnierzach. Ten sposób zbierania pieniędzy upowszechnił się w czasie I wojny światowej. Miało to związek z obciążeniami finansowymi, jakie spadły na rząd austriacki. Powodem były głównie koszty związane z wzrastającą liczbą rannych i ofiar.

Patent oficerski kapitana pilota Romana Florera

Po wybuchu I wojny światowej Roman Florer otrzymał przydział jako obserwator na front serbski i włoski w 4. Eskadrze Lotniczej. Na przełomie 1914 i 1915 roku został skierowany na kurs pilotów do Wiener Neustadt. Po ukończeniu kursu powrócił na front jako pilot w 27. Eskadrze Lotniczej.

Nieśmiertelnik Kazimierza Piotrowskiego z powstania warszawskiego

Znak identyfikacyjny — tak zwany nieśmiertelnik — jest nieodłączną częścią wyposażenia współczesnego żołnierza. Dzięki niemu możliwa jest identyfikacja zwłok. Ten jest przykładem swoistej improwizacji w warunkach bojowych powstania warszawskiego...

Opaska zgrupowania AK „Żelbet”

Obiekt ten stanowi odmianę opaski Armii Krajowej. Została ona wykonana dla żołnierzy zgrupowania Armii Krajowej „Żelbet”, wyrosłego z szeregu inicjatyw konspiracyjnych tworzonych po klęsce wrześniowej, wśród których należy wymienić przede wszystkim Tajną Organizację Wojskową Garnizonu...

Opaska Armii Krajowej

Skrawek biało-czerwonej tkaniny z pieczęcią W.P. z konieczności stanowił dla żołnierzy Armii Krajowej zastępnik wytęsknionego munduru− wyraźnego znaku, że nie jest się cywilem, ale żołnierzem. Ostatecznym celem istnienia Związku Walki Zbrojnej− Armii Krajowej było...

Mundur generała pilota Tadeusza Andersza

Kurtka typu french RAF należąca do gen. pil. Tadeusza Andersza (ur. 27 września 1918 roku w Haensbrook, zm. 29 października 2007 roku w Londynie) — polskiego dowódcy wojskowego, generała brygady, pilota Wojska Polskiego. Po ukończeniu gimnazjum w Poznaniu w 1937 roku Tadeusz Andersz rozpoczął naukę w Szkole...

Mundur majora nawigatora (S/Ldr) Eugeniusza Arciuszkiewicza

Mundur tropikalny: kurtka mundurowa typu french, spodnie, koszula z krawatem oraz czapka. Mundur RAF-u z polskimi elementami (na podstawie obowiązujących od 1 stycznia 1942 roku przepisów umundurowania wojska poza granicami państwa polskiego): polskimi guzikami, orłem lotniczym wzoru z 1936 roku...

Odznaka Obserwatora (Nawigatora)

Odznaka Obserwatora (Nawigatora) należy do mundurowych odznak specjalności lotniczych, noszonych przez pilotów i innych członków personelu latającego. Popularna „gapa” to jeden z najbardziej znanych symboli polskiego lotnictwa wojskowego. Odznakę nosili polscy lotnicy okresu międzywojennego i Polskich Sił Powietrznych z II wojny światowej.

Legitymacja Polskiego Towarzystwa Żeglugi Powietrznej Adama Wojtygi

Polskie Towarzystwo Lotnicze powstało 11 grudnia 1916 roku w Warszawie — tego dnia złożono statut towarzystwa do Tymczasowej Rady Stanu w Warszawie. Pierwsze zebranie (organizacyjne) odbyło się 1 lutego 1917 roku w Warszawie. Od 26 lutego do 15 maja 1917 roku towarzystwo prowadziło kursy lotnicze...

Legitymacja 7. Eskadry Myśliwskiej im. Tadeusza Kościuszki

Legitymacja nr 84 do odznaki legendarnej 7. Eskadry Myśliwskiej (tzw. Eskadry Kościuszkowskiej) walczącej w obronie polskich Kresów w 1920 roku. W skład tej wyjątkowej jednostki oprócz Polaków wchodzili również ochotnicy amerykańscy. Legitymacja należała do mjr. pil. Teofila Dziamy i została...