Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

Zwój Księgi Estery w oprawie

Megilla jest to pergaminowy zwój z rękopisem hebrajskiego tekstu Księgi Estery, który przechowywany jest w ozdobnym futerale. Służył do jej indywidualnego czytania w domu i w synagodze w czasie wczesnowiosennego święta Purim.

Berełko burmistrzów krakowskich

Berełko pochodzi z krakowskiego ratusza. Jako insygnium burmistrza stanowiło własność magistratu. Forma berełka symbolizuje władzę, nawiązuje do bereł królewskich, czy też uniwersyteckich (rektorskich). Wykonano je ze srebra, niektóre elementy pozłocono. Dolna część rękojeści ma przekrój sześcioboczny, górna — okrągły, przedzielone są wypukłymi pierścieniami. Głowica berełka zwieńczona jest krążkiem i wykończona ażurowym fryzem lilijek.

Kryształowy flakonik ze srebrnym koszykiem

Flakon perfumowy ma formę spłaszczonej kuli i jest wykonany ze szkła kryształowego. Górną połowę naczynia ozdobiono obficie precyzyjnym szlifowaniem geometrycznym.

Kryształowe flakoniki z korkami ze srebra

Prezentowane flakony zostały wykonane ze szlachetnych materiałów, są grawerowane i repusowane. Mają styl męskich flakonów perfumowych – stąd ich skromniejszy charakter. Niemniej posiadają ornamenty z zastosowaniem technik, takich jak: grawerowanie, szlifowanie i repusowanie. Flakony kryształowe były często personalizowane poprzez umieszczanie na nich monogramu, który często miał fantazyjną formę rozbudowanego ornamentu. Srebro było oznaczane próbami jubilerskimi i pochodziło zazwyczaj ze znanych manufaktur jubilerskich. Normal 0 21 false false false PL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standardowy; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}

Pierścień z rubinami i perłami

Prezentowany srebrny pierścień jest wysadzany rubinami i perłami. Partie srebrne wykonano plastycznie i ażurowo, z ornamentem wici roślinnej. W srebrnym gnieździe osadzono duży rubin w szlifie oktagonalnym.

Sepet podróżny

Zamykany na kluczyk sepet podróżny ma formę skrzynki i wykonany jest z drewna lakierowanego na czarno. Na wieku z zewnątrz znajduje się okrągła plakieta z bordiurą pozbawiona napisów.

Zegar stołowy typu „kaflak”

Wynalezione w XV wieku zegary sprężynowe z czasem zaczęto udoskonalać. Stopniowo stawały się one coraz mniejsze, aż na początku XVI wieku posiadały taki rozmiar, że można było stawiać je na stole. Jednym z popularnych typów takich zegarów były czasomierze horyzontalne, których mechanizm umieszczony był w wielobocznej, płaskiej oprawie, z poziomą tarczą od góry. Kształt obudowy kojarzący się z formą ceramicznych kafli piecowych spowodował, że zegary te nazwano kaflakami, kaflowymi lub po prostu kaflami czy kafelkami.

Puszka na etrog

Eksponat należał zapewne do bogatych Żydów, gdyż tylko tacy mogli sobie pozwolić na ozdobne, srebrne naczynie służące do zanoszenia etrogu do synagogi w święto Sukkot.

Kielich z warsztatu Michaela Wissmara

Kielich datowany jest na rok 1738 i pochodzi z warsztatu złotnika Michaela Wissmara z Wrocławia. Stopa została zaprojektowana na planie sześcioliścia, płaszcz stopy i sześciokątna tuleja dekorowane są wicią winnej latorośli na złoconym tle, z sześcioma srebrnymi medalionami pokrytymi rytowanymi scenami: Narodziny Chrystusa, Ostatnia Wieczerza, Chrystus Zmartwychwstały, zbieranie manny, winobranie, żniwa.

Kielich z pateną

Kielich wykonany w rzymskiej pracowni około 1360 roku. Ustawiony na dziesięciolistnej stopie z cokolikiem, zdobionym pasem dekoracji geometrycznej. Stopa nakryta gładkim płaszczem, z aplikowanym medalionem o grawerowanym herbie ujętym wieńcem laurowym w polu oraz, po przeciwnej stronie płaszcza, z emaliowaną tarczą przedstawiającą Grupę Ukrzyżowania.

Krzyżyk — odznaka upamiętniająca bitwę pod Krzywopłotami

Odznaka ma kształt krzyża łacińskiego. Na awersie przedstawiony jest orzeł w koronie, nad nim napis „CZEŚĆ BOHATEROM POLEGŁYM ZA POLSKĘ”. Cały krzyż oplata gałązka. Na rewersie widnieje napis „KRZYWOPŁOTY — ZAŁĘŻE”...

Solniczka w kształcie figurki chłopca na łyżwach pchającego sanki

Srebrna solniczka w kształcie chłopca pchającego sanki to faktycznie miniaturowa rzeźba. Wywołuje podziw dla precyzji XIX-wiecznego twórcy z Frankfurtu, który w mikroskopijnej skali kilkucentymetrowego dzieła potrafił opracować liczne, misterne detale i dekoracje...

Solniczka w kształcie podługowatej czarki

Srebrna solniczka w kształcie wydłużonej czarki, udekorowanej przy krawędzi ażurowym pasem roślinnym, jest wysokiej klasy dziełem złotniczym. Powstała we Francji doby przedrewolucyjnej — wykonał ją w Paryżu w latach 1786-1787 złotnik Jean-Baptiste-François Chéret. Precyzyjne określenie autorstwa, czasu i miejsca powstania tego dzieła jest możliwe dzięki znakowaniu, które w przeszłości miało poświadczać występowanie cennego kruszcu, a współcześnie jest źródłem informacji o dziejach obiektu; jego interpretacja wymaga jednak często detektywistycznego śledztwa.

Róg Bractwa Kopaczy Wielickich

Róg Bractwa Kopaczy Wielickich to unikatowe dzieło sztuki z epoki renesansu, które symbolizuje dawne bogactwo Żup Krakowskich. To jedyny tego rodzaju zabytek zachowany w Polsce — oryginalny róg tura (gatunku wymarłego na polskich ziemiach w XVII wieku, przodka ras bydła), oprawiony w srebro...

Miniaturowy flakonik w kształcie serca

Srebrna buteleczka w kształcie serca przeznaczona była do przechowywania wonności. Z jednej strony naczynia wygrawerowano ozdobny monogram wiązany (inicjały „RC” lub „CR” (?)), zwieńczony koroną. Motyw umieszczony jest w obramowaniu dopasowanej do kształtu serca bordiury z prostym ornamentem w trójkąty.

Flakonik na perfumy ze szkła kryształowego

Kryształowy flakon umieszczono w srebrnej oprawie. Szklany korpus z wysoką szyjką szlifowany jest w pionowe pasy oraz poprzecznym motywem trójlinii na szyjce. Srebrna stopa naczynia została ręcznie formowana techniką repusowania, nieregularnościami i śladami piłowania. Widoczne są na niej wyryte proste wzory.

Srebrna buteleczka z grawerunkiem

Srebrna buteleczka o fantazyjnym kształcie ma korpus o przekroju wieloliścia, z wysoką szyjką i wysokim drewnianym korkiem. Na ściance flakonu znajduje się kartusz herbowy w obramowaniu bogatego ornamentu rocaille.

Flakonik na perfumy ze szkła kryształowego

Kryształowy flakon umieszczono w srebrnej oprawie. Szklany korpus z wysoką szyjką szlifowany jest we wzór fasetowy na całej powierzchni. Srebrną stopę naczynia uformowano ręcznie, rozszerzając ją u dołu.

Futerał i flakon marki Roger&Gallet

Kryształowy flakon ma formę karafki o kształcie zbliżonym do prostopadłościanu, z szyjką o szerokiej kryzie, oraz ze szklanym korkiem. Korek w kształcie gałki kryształowej jest szlifowany we wzór fasetowy. Obręcz ze złoconej masy z karminową wstęgą ozdobiono złoconym ornamentem.

Skrzyneczka królowej Jadwigi

W inwentarzu katedry na Wawelu z roku 1563 skrzyneczka została odnotowana jako wymagające naprawy repozytorium na relikwie różnych świętych, noszone w procesjach na feretronie podczas tzw. dni krzyżowych (trzy dni poprzedzające uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego). Była ona wówczas przechowywana w większej skrzynce – relikwiarzu. Zapewne po roku 1620, w bliżej nieznanych okolicznościach, została ukryta – wraz z dwoma innymi relikwiarzami – w schowku w katedrze krakowskiej. Odnaleziono ją dopiero przez przypadek w czasie wizytacji przeprowadzonej przez biskupa krakowskiego Albina Dunajewskiego w dniu 18 marca 1881 roku.