Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

Andris Eglītis, „It Takes Imagination to Build Reality”

Instalacja site specific Andrisa Eglītisa, która łączy obrazy olejne na płótnie i obiekty przestrzenne, sytuuje się na granicy materialności i niematerialności, dokumentacji i wyobraźni. Artysta poddaje analizie abstrakcyjne idee powojennego modernizmu (utopijność projektu, formalną prostotę i fascynację technologią) i konfrontuje je z organiczną cielesnością rzeczywistości. W strukturę dzieła wpisuje się z jednej strony historyczny i społeczny kontekst Galerii, jej funkcjonowanie w czasach komunistycznych, a także losy jej architektury i kolekcji poprzedzające rok 1989.

„Para młoda” („Nigdy tu już nie powrócę”, 1988)

Para Młoda jest obiektem ze spektaklu Teatru Cricot 2 Qui non ci torno più (Nigdy tu już nie powrócę), który powstawał w Krakowie i Mediolanie w latach 1987–1988. Premiera spektaklu odbyła się 23 czerwca 1988 roku w Piccolo Teatro Studio w Mediolanie. Spektakl Nigdy tu już nie powrócę jest podsumowaniem dotychczasowej twórczości teatralnej Tadeusza Kantora. Dokonywana przez niego synteza obejmuje postacie, przedmioty, kostiumy, manekiny, a także motywy i całe sceny z poprzednich spektakli, począwszy od Powrotu Odysa zrealizowanego w 1944 roku w Podziemnym Teatrze Niezależnym, po ostatni spektakl — Niech sczezną artyści (1985).

Szkatułka z zestawem trzech porcelanowych flakoników na perfumy

Normal 0 21 false false false PL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standardowy; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} Drewniana szkatułka z zamknięciem na klucz wykonana została z ciemnego, intarsjowanego drewna i służyła do przechowywania trzech małych porcelanowych flakoników. Naczynia mają formę karafek imitujących ozdobne poduszki z frędzlami. Ich korpusy są złocone ornamentem ze stylizowanej wici roślinnej. Porcelanowe korki flakoników zostały zaprojektowane w formie małych bukietów kwiatów.

Sepet podróżny

Normal 0 21 false false false PL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standardowy; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} Zamykany na kluczyk sepet podróżny ma formę skrzynki i wykonany jest z drewna lakierowanego na czarno. Na wieku z zewnątrz znajduje się okrągła plakieta z bordiurą pozbawiona napisów.

Pudełko na produkty wody kolońskiej Muelhens

Drewniane pudełko jest prostopadłościanem oklejonym papierem ze znakami firmowymi, herbami i napisami w czarnym kolorze.

Srebrna buteleczka z grawerunkiem

Srebrna buteleczka o fantazyjnym kształcie ma korpus o przekroju wieloliścia, z wysoką szyjką i wysokim drewnianym korkiem. Na ściance flakonu znajduje się kartusz herbowy w obramowaniu bogatego ornamentu rocaille.

Kasetka z zestawem trzech flakoników na perfumy

Kasetkę wykonano z jasnego drewna z krawędziami intarsjowanymi ciemniejszym drewnem. Wieko kasetki jest sklepione kolebkowo i osadzone na metalowych zawiasach. Kasetka zamyka się na metalowy zatrzask. Wnętrze kasetki pomalowano na czarny kolor i podzielono na trzy drewniane przegródki. Rozmiar kasetki został dopasowany do kształtów i rozmiarów trzech flakonów perfumowych wewnątrz.

Kasetka z zestawem dwóch flakoników na perfumy

Kasetka jest zamykana na klucz i wykonana z ciemnego drewna,. Na wieku znajduje się intarsjowany jasnym drewnem napis w czcionce frakturowej: „Odeurs”, obramowany intarsjowaną cienką ramką.

Szafka na trucizny

Pomalowana na czarno szafka służyła do przechowywania w aptece leków o silnym działaniu. Zwykle na takiej szafie umieszczano napis Venena (łac. veneum — trucizna) oraz malowano symbole czaszki i skrzyżowanych piszczeli. Na drzwiach prezentowanej szafki zostały wymalowane białą farbą...

Słój apteczny na czaszkę ludzką spreparowaną

Słój apteczny jest wykonany ze szkła mlecznego, z dekoracją w stylu rokoko (II poł. XVIII w.). Szyldzik okala złoty pierścień ozdobiony czerwonobrunatnym, spiętym w środku wianuszkiem. W środku napis wykonany dwubarwną majuskułą: „CRAN: HUMN: PPT”, czyli „czaszka ludzka...

Puszka do złocenia pigułek

Prezentowana drewniana puszka w kulistym kształcie służyła w aptece do pozłacania i posrebrzania pigułek. W ten sposób łagodzono ich przykry smak, a także zabezpieczano przed wysychaniem i psuciem. Sposób powlekania pigułek złotem można znaleźć na przykład w Farmacyi Teodora...

Pigulnica

Pigulnica to urządzenie służące do wytwarzania pigułek (pilulae, od łac. pila — piłeczka, kulka), jednej z najstarszych form leków. Prezentowany eksponat konstrukcji Eugena Dietericha (II poł. XIX wieku) składa się z drewnianej podstawy oraz z ruchomej deseczki. Na obu elementach...

Feretron przedstawiający św. Annę Samotrzeć i Chrystusa w koronie

Zabytek datowany jest na 1 połowę XVIII wieku i pochodzi z rozebranego w 1894 roku szczawnickiego drewnianego kościoła, wzniesionego w 1550 roku.

Kapliczka „Cyrenejczyk pomaga nieść krzyż Chrystusowi”

Kapliczka pochodzi z Łącka, w 1959 roku została podarowana muzeum. Reprezentuje typ kapliczki słupkowej z drewnianą skrzynką osadzoną na okorowanym pniu.

Wiosło Karola Wojtyły

Prezentowany obiekt to wiosło drewniane, łączone w środku (skręcane, rozkładane), które służyło Karolowi Wojtyle podczas spływów kajakowych z młodzieżą.

Narty z kijkami Karola Wojtyły

Bordowe narty prezentowane w zbiorach WMM należały do Karola Wojtyły. Ich cechy charakterystyczne to biało-niebieski pasek biegnący przez środek, skórzane rzemyki i okucia Markeh Automatic.

Rzeźba „Ptaszki” Jędrzeja Wowro

Jędrzej Wowro (Andrzej Wawro) był najsłynniejszym twórcą ludowym okresu międzywojennego. Urodził się w 1864 roku w Gorzeniu Dolnym koło Wadowic. Pochodził z biednej rodziny i od najmłodszych lat przyzwyczajony był do ciężkiej pracy. Już pierwsze figurki rzeźbił, zaniedbując swoje pasterskie obowiązki.

Heligonka

Heligonka to ludowa odmiana akordeonu. Pierwsze wzmianki o tym instrumencie pochodzą z początku XVIII wieku, natomiast w 1829 roku mistrz organowy i fortepianowy Cyril Demain otrzymał w Wiedniu patent na wyrób heligonek. Wkrótce rozpoczęła się już fabryczna ich...

Chłopak do butów

Rzecz współcześnie rzadko spotykana — przyrząd do zsuwania z nóg butów, zwłaszcza butów z cholewami. Bardzo popularny szczególnie w czasie, gdy modne były tak zwane oficerki.

Rzeźba „Św. Jan Nepomucen”

Figura „Św. Jana Nepomucena” została wykonana z jednego kawałka drewna (nie jest drążona). Znaleziono ją w rzece Rabie.