Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2477
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Najstarsze i najwyższe polskie odznaczenie – jedno z najważniejszych w XVIII-wiecznej Europie, ustanowione przez Augusta II Mocnego i przyznawane od około 1705 roku osobom szczególnie zasłużonym dla monarchy. Prezentowana wersja została ukształtowana w 1713 roku w formie krzyża maltańskiego o ramionach wypełnionych czerwoną emalią z białymi obrzeżami, z narożnikami zakończonymi kulkami.

Więcej

Najstarsze i najwyższe polskie odznaczenie – jedno z najważniejszych w XVIII-wiecznej Europie, ustanowione przez Augusta II Mocnego (1670–1733, króla w latach 1697–1706, 1709–1733) i przyznawane od około 1705 roku osobom szczególnie zasłużonym dla monarchy. W nieco zmienionej formie istnieje do dziś. Noszone na błękitnej wstędze z lewego ramienia do prawego boku, a w przypadku duchownych – na szyi.
Prezentowana wersja została ukształtowana w 1713 roku w formie krzyża maltańskiego o ramionach wypełnionych czerwoną emalią z białymi obrzeżami, z narożnikami zakończonymi kulkami. Pomiędzy ramiona krzyża wkomponowano cztery pęki srebrnych promieni. Pośrodku awersu osadzony został plastycznie wymodelowany Orzeł Biały w koronie królewskiej (z diamencikami). W kulkach na narożnikach oraz w poprzecznych promieniach widnieje 25 okrągłych opraw z diamentami (obecnie stosuje się imitacje). Pośrodku rewersu znajduje się okrągła biała tarczka ze skrzyżowanymi mieczami Wettynów, krzyżykiem i monogramem „AR” (Augustus Rex); na ramionach dewiza Orderu: „PRO / FID[E] / [RE]GE / ET LEGE” (z łac. „Za Wiarę, Króla i Prawo” ), wypisana złotem na czerwonej emalii. U góry umocowano blaszkę z koluchem.
Według tradycji egzemplarz należał do Ignacego Krasickiego (1735–1801), księcia biskupa warmińskiego i arcybiskupa gnieźnieńskiego, najwybitniejszego polskiego poety XVIII wieku, odznaczonego przez Stanisława Augusta Poniatowskiego 12 grudnia 1774 roku. Od tego czasu znajdował się w posiadaniu rodziny obdarowanego. W 1990 roku został pozyskany przez Zamek Królewski na Wawelu od Xawerego Krasickiego w Warszawie z funduszy ofiarowanych przez Józefa Grabskiego z Wiednia.
Pomimo uszkodzeń i rekonstruowanych partii jest jednym z najcenniejszych (wśród pojedynczych zachowanych) okazów krzyża orderowego z XVIII wieku. Krasicki otrzymał krzyż – jak to się często wówczas zdarzało – po jakimś zmarłym kawalerze z czasów saskich, o czym świadczy herb Wettynów pośrodku rewersu.

Opracowanie: Dariusz Nowacki (Zamek Królewski na Wawelu), Redakcja WMM, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Krzyż Orderu Orła Białego

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: