Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1432
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Przez wiele lat uchodził za jeden z najstarszych polskich zegarów stołowych, zwanych od kształtu płaskiej obudowy kaflowymi, kaflakami lub kachelkami. Jednak wyrytą datę „An 1607” należy uznać za późniejszy dodatek, sprzeczny z latami życia i działalności sygnującego zegar Simona Gintera.

Więcej

Przez wiele lat uchodził za jeden z najstarszych polskich zegarów stołowych, zwanych od kształtu płaskiej obudowy kaflowymi, kaflakami lub kachelkami. Jednak wyrytą datę „An 1607” należy uznać za późniejszy dodatek, sprzeczny z latami życia i działalności sygnującego zegar Simona Gintera.
Mechanizm kaflaka z wychwytem szpindlowym, balansem włosowym i napędem sprężynowym chodu i bicia zdobi bogata, finezyjna ornamentyka znana z innych wyrobów gdańskiego zegarmistrzostwa, w której dominują „krzaczki” utworzone z łodyg, kwiatów i owoców poziomki. Zwraca uwagę poziomo ułożona tarcza ze wskazaniami astronomicznymi – kalendarzem księżycowym z fazami księżyca, oznaczeniami długości nocy, dnia, zachodów i wschodów słońca, 12 znaków zodiaku i dni miesiąca, a także tarczką do ustawiania godziny budzika, godzinową z półzegarem i całym zegarem. Rzadkością są zachowane kluczyki do nakręcania zegara – jeden w kształcie berełka, drugi zwieńczony koroną.
Charakterystyczna dla XVII-wiecznych zegarów kaflowych sześcioboczna skrzynka obudowy wspiera się na nóżkach w kształcie lwich łap ze skrzydełkami utworzonymi z wolut. Na narożnikach przeszklonych ścianek bocznych znajdują się hermowe, zdobione maszkaronami popiersia rycerzy w hełmach, motyw pojawiający się w Gdańsku nie tylko w obudowach zegarów, ale też w XVII-wiecznej snycerce. Oryginalność dekoracji wawelskiego obiektu uzewnętrznia się w grawerowanych scenach z mitologii greckiej rozmieszczonych po obu stronach klapy przymykowej podstawy, ukazujących historię Zeusa i nimfy Io oraz Pana i Syrinx wzorowanych na rycinach francuskiego ilustratora i rytownika, Bernarda Salomona (1506/1510–1561) opartych na Metamorfozach Owidiusza lub analogicznych przedstawieniach norymberskiego artysty Virgila Solisa (1514–1562).

Opracowanie: Stanisława Link-Lenczowska (Zamek Królewski na Wawelu), Redakcja WMM, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Zegar stołowy tzw. kaflak

Zdjęcia

Powiązania

Interpretacje

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: