Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1717
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Buzdygan, czyli broń obuchowa złożona z trzonka i osadzonej na nim głowicy z pionowo ustawionych płytek – piór, był powszechnie używany w wojsku polskim w XVII i XVIII wieku jako broń dystynkcyjna, oznaczająca stopień rotmistrza i pułkownika. Według tradycji prezentowany buzdygan należał do Stefana Czarnieckiego, kasztelana kijowskiego, później hetmana polnego koronnego.

Więcej

Żelazny, częściowo złocony buzdygan, o powierzchni wycinanej ażurowo w ornament roślinny. Głowica gruszkowa, złożona z sześciu piór o esowatym wykroju, zwieńczona została puklowaną migdałowatą złoconą sterczynką. Rękojeść o przekroju kolistym u dołu, w części środkowej sześcioboczną, oddzieloną od głowicy złoconym pierścieniem, zakończono złoconą gałką. Wewnątrz rękojeści znajduje się wydrążenie mieszczące wkręcany sztylet ze stalową głownią o trójkątnym przekroju.
Buzdygan, czyli broń obuchowa złożona z trzonka i osadzonej na nim głowicy z pionowo ustawionych płytek – piór, był powszechnie używany w wojsku polskim w XVII i XVIII wieku jako broń dystynkcyjna, oznaczająca stopień rotmistrza i pułkownika. W Polsce stosowano buzdygany wykonane nie tylko w kraju, ale też pochodzące z Turcji i Persji – zarówno zakupione, jak i zdobyte w czasie kampanii wojennych. Buzdygany pełniły również funkcję odznaki starszego w cechach rzemieślniczych, gdzie używane są w takim charakterze do dziś.
Według tradycji prezentowany buzdygan należał do Stefana Czarnieckiego, kasztelana kijowskiego, później hetmana polnego koronnego (zm. 1665).  W roku 1924 rewindykowany na mocy traktatu ryskiego (1921) ze zbiorów Ermitażu w Petersburgu (nr inw. E.512), został ewakuowany do Kanady w roku 1939, następnie zwrócony w 1959 roku.

Opracowanie: Krzysztof Czyżewski (Zamek Królewski na Wawelu), Redakcja WMM, © wszystkie prawa zastrzeżone

 

Mniej

Buzdygan

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: