Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2390
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Posiadanie kredensu, który zazwyczaj był robiony na zamówienie przez małomiasteczkowego stolarza, było świadectwem zamożności właściciela. Prezentowany kredens był używany do 1966 roku, kiedy to został zakupiuony przez muzeum.

Więcej

Malowany kredens składa się z podstawy w formie niskiej szafki, zaopatrzonej w półki zasłonięte drzwiczkami i dwie szufladki, oraz płytszej nastawy z oszklonymi drzwiczkami. Wnętrze nastawy wraz z półką wymalowano na kolor ciemnoniebieski. Dodatkowo tło ozdobiono żółtymi i czerwonymi gwiazdeczkami. Z tyłu nastawę zaopatrzono w plecy izolujące od ściany. Wieńcząca szczyt nastawy „korona”, zwana też grzebieniem, jest ozdobnie profilowana. Wykrój dołu podstawy stanowi nóżki kredensu. Powierzchnię kredensu pokryto podkładem malarskim jednobarwnym — zielonym — który otrzymywano z wymieszania kolorów „błękit paryski” z „kanarkowym”. Motywy zastosowane w zdobnictwie kredensu są analogiczne do tych, które można zobaczyć na skrzyni skawińskiej. Na licu znajdują się dwa wielobarwne bukiety kwiatowe osadzone w wazonach z dwoma uchwytami, dodatkowo na krawędziach girlandy kwiatowe. Na profilowanych płycinach drzwiczek umieszczono po cztery bukieciki. Na powierzchni boków, na zewnętrznych krawędziach powtórzono motyw girland kwiatowych. W górnej części podstawy jest namalowany kolisty wianuszek z drobnych listków. Odsłonięte półki kredensu były wykorzystywane do ustawiania barwnej ceramiki. Kredens, jako sprzęt z półkami, służył do przechowywania naczyń. Posiadanie kredensu, który zazwyczaj był robiony na zamówienie przez małomiasteczkowego stolarza, było świadectwem zamożności właściciela. Mebel był użytkowany do dnia zakupu przez muzeum, czyli do lipca 1966 roku. Został nabyty od Józefa Muchy mieszkającego w Rudawie.

Opracowanie: Agnieszka Oczkowska (Muzeum — Nadwiślański Park Etnograficzny w Wygiełzowie i Zamek Lipowiec), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Drewniany kredens malowany

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: