Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1198
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Polichromowana, drewniana rzeźba przedstawiająca klęczącego anioła ze świecznikiem w lewej ręce. Postać ubrana jest w długą ciemnozieloną tunikę oraz brązowy płaszcz.
Rzeźba została odnaleziona w zniszczonej kaplicy św. Kunegundy na Boczańcu na 1. poziomie wielickiej kopalni soli.

 

Więcej

Polichromowana, drewniana rzeźba przedstawiająca klęczącego anioła ze świecznikiem w lewej ręce. Postać ubrana jest w długą ciemnozieloną tunikę oraz brązowy płaszcz.
Rzeźba została odnaleziona w zniszczonej kaplicy św. Kunegundy na Boczańcu na 1. poziomie wielickiej kopalni soli.
Kaplica św. Kunegundy na Boczańcu jest jedną z najstarszych i najciekawszych w wielickiej kopalni soli. Powstała w 1645 roku jako wotum po pożarze w szybie Boner, który miał miejsce rok wcześniej. W 1697 roku miał miejsce pożar w samej kaplicy, później kaplicę przeniesiono w inne miejsce, ale także w komorze Boczaniec. Z czasem usunięto z niej nabożeństwa i część wyposażenia, wreszcie obudowano ją kasztami, pozostawiając niewielkie przejście do ołtarza. Funkcje kultowe kaplicy ustały ostatecznie przed 1840 rokiem. Część uszkodzonego wyposażenia pozostało w zrujnowanej kaplicy do dzisiaj, ale solne rzeźby klęczących mnichów przeniesiono ok. poł. XIX wieku do kaplicy św. Krzyża na poziomie 2. wyższym (na trasie turystycznej).
Podczas penetracji górniczo-muzealnej w 1962 roku odnaleziono w kaplicy na Boczańcu 2 świeczniki. Zabezpieczono je, a później poddano konserwacji. Dziś stanowią element kompozycji Grobu Pańskiego na wystawie „Sacrum w dziedzictwie solnym” na muzealnej ekspozycji podziemnej w wielickiej kopalni soli.
Kaplice poza swoimi podstawowymi funkcjami sakralnymi pełniły także rolę punktów orientacyjnych w kopalni oraz źródła światła dla górników, którym zgasła lampka. Wymóg nieustannego palenia lampek na ołtarzu mógł być jednocześnie źródłem nieszczęścia.
Pierwotny wygląd kaplicy św. Kunegundy na Boczańcu znany jest ze źródeł pisanych. Wyposażona była w „balasy drewniane ołtarz okrążające”, na którym znajdowała się „figura Męki Pańskiej wielka drewniana”, stół ołtarzowy „obrusami nakryty i na nim dla ozdoby kwiaty papierowe tudzież świece na lichtarzach drewnianych”. Zapalone świece oraz drewniana obudowa kaplicy stały się zarzewiem pożaru, który miał miejsce w 1697 roku. Po jego opanowaniu wydano surowy zakaz wyposażania i ozdabiania kaplic materiałami łatwopalnymi. Zakaz na ogół nie był przestrzegany... Przykładami podziemnych miejsc kultu całkowicie wykonanych w soli są kaplice: św. Antoniego, św. Jana na Lizaku oraz słynna kaplica św. Kingi.

Opracowanie: Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Świecznik z klęczącym aniołem

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: