Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2068
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Figura Marii pochodzi z grupy Ukrzyżowania, z której zachowała się również rzeźba św. Jana Ewangelisty, stanowiąca jej pendant, która także należy do zbiorów Muzeum Ziemi Bieckiej. Początkowo uważano, że obie figury były umieszczone na belce tęczowej bieckiej fary, jednakże ich mały rozmiar w stosunku do przestrzeni fary według historyków sztuki wyklucza ten pogląd. Najprawdopodobniej stanowiły zwieńczenie jednej z nastaw ołtarzowych. Prawdopodobnie wzorem dla tej figury jest Matka Boska Bolesna należąca do grupy Ukrzyżowania z belki w kościele św. Krzyża w Krakowie.

Więcej

Figura Marii pochodzi z grupy Ukrzyżowania, z której zachowała się również rzeźba św. Jana Ewangelisty,  jej pendant, także znajdująca się w zbiorach Muzeum Ziemi Bieckiej. Początkowo uważano, że obie figury były umieszczone na belce tęczowej bieckiej fary, jednakże ich mały rozmiar w stosunku do przestrzeni fary według historyków sztuki wyklucza ten pogląd. Najprawdopodobniej stanowiły zwieńczenie jednej z nastaw ołtarzowych. 
Prezentowana Madonna to rzeźba pełna, ustawiona na niewielkiej kwadratowej podstawie, polichromowana. Postać zwrócona jest frontalnie, w kontrapoście. Ręce skrzyżowane są na piersi ‒ jest to gest oznaczający pogodzenie się z wolą Bożą, jak również wyrażający ból. Twarz pociągła, o łagodnych rysach, z wyraźnie podkreśloną linią łuków brwiowych i dużego nosa, oczy i usta delikatnie modelowane. Maria ubrana jest w czerwoną suknię z wąskim, długim, marszczonym rękawem, delikatnie drapowaną. Wokół głowy brązowa podwika. Na głowę i ramiona ma narzucony granatowy płaszcz z czerwonym podbiciem podtrzymywany ręką i opadający na prawą stronę postaci. Tkanina miękko kształtowana, opływająca ciało, płaszcz układa się na froncie w trzy fałdy „talerzowe”. Polichromia zachowana fragmentarycznie, pod spodem widoczne  są warstwy złoceń.
Prawdopodobnie wzorem dla tej figury jest Matka Boska Bolesna należąca do grupy Ukrzyżowania z belki w kościele św. Krzyża w Krakowie, gdyż powtórzony został w niej układ ciała oraz charakterystyczne drapowanie tkaniny płaszcza.

Grupa Ukrzyżowania jako przedstawienie ikonograficzne stanowi ilustrację biblijnego Testamentu z krzyża, według słów: „A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie” (J 19, 25-27).
Przedstawienie to rozwinęło się w średniowieczu. Trzon kompozycji stanowił krucyfiks z flankującymi go postaciami Matki Boskiej oraz św. Jana w pozach i gestach wyrażających ból. Z czasem scena wzbogaciła się o kolejnych uczestników, takich jak Maria Magdalena ujmująca podstawę krzyża, Longinus, czy ukrzyżowanych dwóch Łotrów. Grupa Ukrzyżowania znajdowała się najczęściej na belce tęczowej, pojawiała się również jako scena w ołtarzu lub w formie niewielkiej pasyjki.
 

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Bibliografia:
Wojciech Walanus, Późnogotycka rzeźba drewniana w Małopolsce 1490-1540, Kraków 2006.

Mniej

Rzeźba „Madonna Bolesna” z XVI wieku

Zdjęcia

Audio

Rzeźba „Madonna Bolesna” z XV wieku (opowiada: Piotr Krasny)
posłuchaj

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: