Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1235
(Głosy: 3)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Oprawa na Megillat Ester, czyli futerał na pergaminowy zwój księgi Estery. Biblijna księga Estery opowiada o udaremnieniu przez królową Esterę, żonę perskiego króla Ahaswerusa, planu ministra Hammana, którego celem była zagłada żydów zamieszkujących imperium perskie. Na pamiątkę tych wydarzeń 14 i 15 dnia miesiąca Adar żydzi obchodzą święto Purim o bardzo radosnym charakterze. 

Więcej

Oprawa na Megillat Ester, czyli futerał na pergaminowy zwój księgi Estery. Biblijna księga Estery opowiada o udaremnieniu przez królową Esterę, żonę perskiego króla Ahaswerusa, planu ministra Hammana, którego celem była zagłada żydów zamieszkujących imperium perskie. Na pamiątkę tych wydarzeń 14 i 15 dnia miesiąca Adar żydzi obchodzą święto Purim o bardzo radosnym charakterze. Księga Estery, czyli Megillat Ester, stanowi zwyczajowy prezent, jaki panna młoda ofiarowuje swemu narzeczonemu w dniu ślubu. Umieszczona jest zazwyczaj w ozdobnym futerale w kształcie walca, wyposażonym wewnątrz w ruchomy bolec, na który nawija się zwój oraz w podłużny otwór na całej długości oprawy. Oprawa ta została wykonana ze srebra i zaopatrzona u dołu w sześcioboczną rączkę do nawijania zwoju. Na powierzchni ozdobiono ją grawerowaną dekoracją w postaci kartuszu z ornamentem roślinnym oraz wzorem meandra. Wykonano ją w Warszawie w warsztacie złotnika Antoniego Riedla w 1884 roku.

Opracowanie: Anna Sadło-Ostafin (Muzeum w Chrzanowie im. I. i M. Mazarakich ), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Purim

Jednym ze zwyczajów związanych ze świętem Purim jest przesyłanie sobie nawzajem prezentów (miszloach manot), na które mają się składać co najmniej dwie porcje różnych przysmaków. Nie mogą one wymagać żadnych dodatkowych zabiegów ze strony obdarowanego – muszą nadawać się do natychmiastowego zjedzenia. 

Więcej

Jednym ze zwyczajów związanych ze świętem Purim jest przesyłanie sobie nawzajem prezentów (miszloach manot), na które mają się składać co najmniej dwie porcje różnych przysmaków. Nie mogą one wymagać żadnych dodatkowych zabiegów ze strony obdarowanego – muszą nadawać się do natychmiastowego zjedzenia. Najczęściej są to ciastka, owoce, sok z winogron, cukierki, napoje, alkohol. Podarunek tradycyjnie dostarcza się przez posłańca. Dawniej tego typu prezenty przekazywano na specjalnych talerzach, zwanych purimowymi, wykonanych najczęściej z ceramiki bądź cyny, których lustro ozdobione było zwykle scenami z Księgi Estery lub przedstawieniami trzech splecionych ryb (oznaczających konstelację Ryb w miesiącu Adar).
Tego dnia należy odwołać się do szczodrości wobec wszystkich ubogich (cedaka). Spełnienie tej micwy (matanot lewjonim) objawia się w przekazaniu datków lub prezentów, bądź ufundowania posiłku co najmniej dwóm osobom. W takim wypadku danie przekazuje się przez pośrednika (szelijacha), dla zachowania anonimowości. Obydwa te przykazania trzeba wypełnić w ciągu jednego dnia.

Opracowanie: Muzeum w Chrzanowie im. I. i M. Mazarakich, Redakcja WMM, © wszystkie prawa zastrzeżone

Zobacz: Żydowski talerz cynowy z wizerunkiem symbolu miesiąca Adar oraz kolekcję judaików zgromadzoną na portalu Wirtualne Muzea Małopolski.

Mniej

Oprawa na Megillat Ester

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: