Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1180
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Dawniej po Świątnikach Górnych chodzili putniorze. Na plecach nosili spore drewniane skrzynie, a w nich kłódki, którymi handlowali...

Więcej

Prezentowana skrzynia to tak zwana putnia. Jest to drewniana skrzynia zbita gwoźdźmi, wzmacniana wokół paskami blachy. Służyła ona do przenoszenia kłódek handlarzom, zwanym putniorzami. Chodzili oni od wsi do wsi z putniami na plecach i sprzedawali słynne wyroby świątnickich kłódkarzy. Skrzynki takie od góry były zamykane drewnianym wiekiem za pomocą skobla i oczywiście kłódki. Po bokach putni znajdowały się metalowe uszy dla wygodniejszego chwytu podczas podnoszenia i zakładania jej na plecy. Kłódkarskie pudło miało parciane szelki, często spinane z sobą podczas noszenia, co ułatwiało swobodniejsze poruszanie się.

Opracowanie: Witold Szczygieł (Muzeum Ślusarstwa im. M. Mikuły w Świątnikach Górnych), Redakcja WMM, © wszystkie prawa zastrzeżone 

Mniej

Putniorze, co tylko trochę towaru z sobą nosili...

Charakterystycznym rodzajem handlu stosowanym w Świątnikach była sprzedaż obnośna zwana putniarstwem. Zajmował się tym najczęściej sam producent kłódek lub „taki, co nie chciało mu się robić”. Nazwa gwarowa „putniorze” pochodziła od drewnianej skrzyni noszonej na plecach, wypełnionej kłódkami. Mówiono o nich często „trochorze”, ponieważ tylko „trochę” towaru z sobą nosili. 

Więcej

Ludwik Langiewicz — sprzedawca kłódek spod Sukiennic, fot. 1932 r., archiwum Muzeum Ślusarstwa im. M. Mikuły w Świątnikach Górnych

Charakterystycznym rodzajem handlu stosowanym w Świątnikach była sprzedaż obnośna zwana putniarstwem. Zajmował się tym najczęściej sam producent kłódek lub „taki, co nie chciało mu się robić”. Nazwa gwarowa „putniorze” pochodziła od drewnianej skrzyni noszonej na plecach, wypełnionej kłódkami. Mówiono o nich często „trochorze”, ponieważ tylko „trochę” towaru z sobą nosili. Prócz sprzedaży zajmowali się również naprawą popsutych kłódek i ich regeneracją. Najczęściej chodzili od wsi do wsi, polecając swoje usługi. Na szyjach nosili „różańce” lub „hauzerki” z najładniejszymi wyrobami.
Trochorze odwiedzali pobliskie targi, odpusty, a w Krakowie stali w Sukiennicach i na ulicy Siennej. Sprzedawali także po wsiach pilniki, na które zawsze było duże zapotrzebowanie. Wysoko rozwinięty handel kupiecki i obnośny zakończył się w Świątnikach w 1918 roku wraz z rozpadem monarchii austriackiej. Wysokie cła i trudności przy przekraczaniu granicy zniechęcały lokalnych handlarzy do wyjazdu z towarem. Nie spowodowało to jednak zarzucenia produkcji kłódkarskiej, która rozwijała się i istniała aż do lat 90. XX wieku.

Zobacz putnię w kolekcji Wirtualnych Muzeów Małopolski.

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

 

Mniej

Putnia

Zdjęcia

Powiązania

Interpretacje

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: