Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1439
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Kuźnia polowa została przekazana Spółce Ślusarskiej w 1916 roku przez Centrum Odbudowy Kraju z siedzibą w Wiedniu. Ognisko przenośne potocznie zwane kuźnią polową było stałym elementem wyposażenia warsztatu kłódkarskiego. Kuźnia składa się z trzech podstawowych elementów:...

Więcej

Kuźnia polowa została przekazana Spółce Ślusarskiej w 1916 roku przez Centrum Odbudowy Kraju z siedzibą w Wiedniu. Ognisko przenośne potocznie zwane kuźnią polową było stałym elementem wyposażenia warsztatu kłódkarskiego. Kuźnia składa się z trzech podstawowych elementów: kotliny, mieszka i formy. Kotlina stanowi najważniejszą część ogniska; dno i boki wykładano szamotem lub gliną. Tutaj rozgrzewano żelazo i przygotowywano do dalszej obróbki ręcznej. Mieszek doprowadzał powietrze do kotliny, by przyspieszyć spalanie węgla i tym samym zwiększyć temperaturę. Formę stanowi odlewana żelazna rura prowadząca powietrze bezpośrednio z mieszka do paleniska. Kuźnia polowa służyła przede wszystkim do wyrobu drobnych przedmiotów, często była paleniskiem rezerwowym w razie uszkodzenia lub wygaszenia ogniska głównego. W Świątnikach tego typu kuźni używano do lutowania kluczy, hartowania stali lub nitowania kłódek na gorąco.

Opracowanie: Witold Szczygieł (Muzeum Ślusarstwa im. M. Mikuły w Świątnikach Górnych), © wszystkie prawa zastrzeżone 

Mniej

Kuźnia polowa

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: