Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1461
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Obraz olejny Kopanki naftowe w Lipinkach Tadeusza Rybkowskiego został namalowany w 1894 roku. Pierwotnie wisiał w dworze Byszewskich w Lipinkach — miejscowości bogatej w złoża ropy naftowej i znanej z jej eksploatacji oraz przetwórstwa...

Więcej

Obraz olejny Kopanki naftowe w Lipinkach Tadeusza Rybkowskiego został namalowany w 1894 roku. Pierwotnie wisiał w dworze Byszewskich w Lipinkach — miejscowości bogatej w złoża ropy naftowej i znanej z jej eksploatacji oraz przetwórstwa. Płótno przedstawia początkowy etap uprzemysłowienia terenów naftowych w okolicach Gorlic. Działalność Ignacego Łukasiewicza w Gorlicach w latach 50. XIX wieku przyspieszyła przemysłową eksploatację ropy naftowej i uczyniła z tego regionu kolebkę tego przemysłu. Malarska wizja Rybkowskiego ukazuje rzeczywistą obfitość złóż ropy naftowej, gdyż tych prymitywnych szybów, zwanych potocznie kopankami, było bardzo wiele. Umieszczone w malowniczym, wiejskim krajobrazie wskazują na dynamikę zmian zachodzących w gospodarce Galicji.
Obiekt został przekazany do muzeum jako mienie podworskie.

Opracowanie: Katarzyna Liana (Muzeum Regionalne PTTK im. Ignacego Łukasiewicza w Gorlicach), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Od bąsiorów do szybów wiertniczych

Mieszkańcy okolic Gorlic znali ropę naftową od najdawniejszych czasów. Świadczą o tym chociażby starodawne, do dziś funkcjonujące nazwy wielu pobliskich miejscowości czy rzek: Ropa, Ropica czy Ropki. Wedle legendy już król Władysław Łokietek wiedział o łatwopalnych właściwościach ropy, gdyż nakazał rozpalać latarnie z „olejem skalnym”.

Więcej

Mieszkańcy okolic Gorlic znali ropę naftową od najdawniejszych czasów. Świadczą o tym chociażby starodawne, do dziś funkcjonujące nazwy wielu pobliskich miejscowości czy rzek: Ropa, Ropica czy Ropki.
Wedle legendy już król Władysław Łokietek wiedział o łatwopalnych właściwościach ropy, gdyż nakazał rozpalać latarnie z „olejem skalnym” (tak nazywano ropę, ponieważ wypływała ze szczelin skalnych) w specjalnych kapliczkach sygnalizacyjnych w Szymbarku, Gorlicach, Bieczu i Bobowej. Na pewno zaś miało miejsce inne ciekawe wydarzenie — pod górą Chełm w Ropie. W 1530 roku, gdy starosta Biecza, podskarbi króla Zygmunta Starego, Seweryn Boner poszukiwał tam złota — natrafił na ropę, która zalała jego kopalnię. Do dziś krąży w okolicach Gorlic wierszyk na temat tego zdarzenia: „Ten, co w Ropie złota szukał, ropą/smołą się opłukał”.
Prawdziwy złoty okres nastał dla tych terenów w drugiej połowie XIX wieku, wraz z pojawieniem się w Gorlicach niezwykłego aptekarza-naukowca, Ignacego Łukasiewicza, i w skutek sprzyjających decyzji administracyjno-gospodarczych. W 1860 roku Gorlice stały się stolicą powiatu, co pozwalało na większą samodzielność, a decyzją sejmu krajowego z lat 1862—1865 postanowiono, że ropa naftowa należy do właściciela, na którego gruncie występuje. Błyskawicznie zaczęły powstawać kopalnie — w 1874 roku istniały już w 14 okolicznych miejscowościach, a zatrudnienie w nich znalazło 630 pracowników. Wydobycie ropy naftowej zaczęło osiągać skalę przemysłową.
Zanim jednak tak się stało, okoliczni mieszkańcy wydobywali ropę znacznie mniej profesjonalnymi metodami. Jedną z nich było wykopywanie dołów, tak zwanych bąsiorów, w których gromadziła się ropa z wodą, a nieco bardziej już rozwiniętą — wykopywanie głębokich do 150 m studni, czyli widocznych na obrazie Tadeusza Rybkowskiego kopanek, z których wydobywano ropę kubłami lub prymitywnymi pompami ręcznymi. Na ich dnie siedział zwykle człowiek, który nabierał ropę do kubła. Jego praca była nie tylko ciężka, ale też bardzo niebezpieczna. Pomimo dostarczania mu powietrza za pomocą specjalnej dmuchawy, był on narażony na uduszenie albo wybuch gazu ziemnego.

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Zobacz: Obraz „Kopanki naftowe w Lipinkach Tadeusza Rybkowskiego

Mniej

Obraz „Kopanki naftowe w Lipinkach” Tadeusza Rybkowskiego

Zdjęcia

Powiązania

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: