Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1787
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Zapinka została odkryta przez Lidię Dobrzańską, uczennicę szkoły podstawowej, zamieszkałą w Dąbrowie Tarnowskiej, latem 1955 roku. Dziewczynka, kąpiąc się w Dunajcu pod Żabnem, zauważyła na pobliskiej kępie rzecznej jakiś błyszczący przedmiot. Była to zapinka brązowa oraz brązowe sprężynki — spiralne pierścionki napalcowe. 

Więcej

Ze względu na swój wiek i unikatowość fibula łużycka to najcenniejszy eksponat ze zbiorów Muzeum Powiśla Dąbrowskiego od 2012 roku mieszczącego się w Ośrodku Spotkania Kultur w Dąbrowie Tarnowskiej.
Fibula to ozdobna, metalowa zapinka do spinania szat, funkcją i kształtem zbliżona do współczesnej agrafki, w Europie używana od późnej epoki brązu około 1500 roku p.n.e. aż do średniowiecza. Nazwę tę rozciągano również na wszystkie brosze, zamki do pasków, sprzączki do pasków i opasek na włosy i tym podobne. Fibule spełniały również rolę guzików. Spinano nimi szaty, przeważnie na ramionach, niekiedy na piersiach lub pod brodą. Pełniły funkcję użytkową, a równocześnie ozdobną. W epoce brązu najczęściej stosowano wszelkiego rodzaju ornamenty spiralne (na przykład fibule okularowe, z dwiema tarczkami spiralnymi na zakończeniach).
Przedstawiona fibula z jednej strony posiada ślimakowaty zwój z płaskiej blaszki, z drugiej strony sprężynę z długim kolcem (do przekłuwania szat i spinania ich), część środkowa ma kształt płaskiego liścia — na nim znajdują się ryte wzory. Całość jest wykonana z jednego kawałka, nie widać śladów łączenia. Datowana na czasy między 700—600 rokiem p.n.e., była prawdopodobnie importem z terenów Węgier lub Słowacji.
Zapinka została odkryta przez Lidię Dobrzańską, uczennicę szkoły podstawowej, zamieszkałą w Dąbrowie Tarnowskiej, latem 1955 roku. Dziewczynka, kąpiąc się w Dunajcu pod Żabnem, zauważyła na pobliskiej kępie rzecznej jakiś błyszczący przedmiot. Była to zapinka brązowa oraz brązowe sprężynki — spiralne pierścionki napalcowe. Stanowiły one zapewne wyposażenie spłukanego przez wody Dunajca grobu szkieletowego kultury łużyckiej, przynależnej do najmłodszego okresu epoki brązu (900—700 rok p.n.e.). Następnie znalezisko pozostawało pod opieką Janiny Klimowskiej, nauczycielki Szkoły Podstawowej nr 1 w Dąbrowie Tarnowskiej.

Opracowanie: Ośrodek Spotkania Kultur w Dąbrowie Tarnowskiej, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Fibula łużycka

Zdjęcia

Audio

Fibula łużycka [audiodeskrypcja] Opowiada: Fundacja na Rzecz Rozwoju Audiodeskrypcji KATARYNKA
posłuchaj

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: