Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1680
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Wydany w Wiewiórce, wypoczynkowej rezydencji Tarnowskich. Pergamin zapisany w języku łacińskim. Na sznurze barwy oliwkowej zawieszona pieczęć rycerska Jana Tarnowskiego, okrągła, z czerwonego wosku, w misce woskowej naturalnej barwy, z wyobrażeniem herbu Leliwa, który do dzisiaj funkcjonuje jako symbol Tarnowa, z legendą „IOANNIS COMES IN TARNOW”.

Więcej

Wydany w Wiewiórce, wypoczynkowej rezydencji Tarnowskich. Pergamin zapisany w języku łacińskim. Na sznurze barwy oliwkowej zawieszona pieczęć rycerska Jana Tarnowskiego, okrągła, z czerwonego wosku, w misce woskowej naturalnej barwy, z wyobrażeniem herbu Leliwa, który do dzisiaj funkcjonuje jako symbol Tarnowa, z legendą „IOANNIS COMES IN TARNOW”.
Jan, hrabia na Tarnowie, kasztelan krakowski wydaje pozwolenie prepozytowi tarnowskiemu Marcinowi Łyczko i jego bratu Piotrowi, staroście zamkowemu, na wykupienie od dotychczasowych właścicieli młyna zwanego wielkim, leżącego przed miastem Tarnowem, za klasztorem Bernardynów, za cenę 400 grzywien pod następującymi warunkami: właściciele mieli prawo pobierać z odsepów należących do właścicieli miasta co trzecią miarę żyta i co czwartą pszenicy, jęczmienia i innych zbóż jarych. Przy młynie działał także folusz, z którego nowi właściciele młyna mogli zatrzymywać dla siebie co trzecią część zysków. Umowa wyjaśniała zasady amortyzacji. Właściciel miasta gwarantował swój udział w finansowaniu remontów istotnych mechanizmów młyna. Obiecywał finansowe wsparcie reparacji każdego kamienia młyńskiego w wysokości 1 grzywny, w połowie pokrywał koszty wymiany metalowych urządzeń, takich jak: wici, wrzeciona, paprzyce, czopy i panewki, oraz zobowiązywał się dostarczyć bezpłatnie potrzebne do wszelakich prac drzewo. W przypadku powodzi właściciel miasta miał zapewnić szybkie zabezpieczenie młyna przed szkodami na swój koszt, a jego poddani mieli dbać o regulację i zabezpieczenie ciągów wodnych w okolicy młyna.

Opracowanie: Muzeum Okręgowe w Tarnowie, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Dokument z pieczęcią Jana hetmana Tarnowskiego

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: