Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 4327
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Mechanizm prezentowanego gramofonu znajduje się w skrzynce wykonanej z drewna dębowego w naturalnym kolorze. Obudowa jest skromnie zdobiona prostymi frezami. Na frontowej ściance umieszczona jest metalowa, mosiądzowana plakietka secesyjna przedstawiająca muzę Erato.

Więcej

Mechanizm prezentowanego gramofonu znajduje się w skrzynce wykonanej z drewna dębowego w naturalnym kolorze. Obudowa jest skromnie zdobiona prostymi frezami. Na frontowej ściance umieszczona jest metalowa, mosiądzowana plakietka secesyjna przedstawiająca muzę Erato. Przymocowany do tylnej ścianki metalowy wspornik ramienia i tuby gramofonu zdobi wypukły wzór wijących się linii. Powierzchnię metalowej tuby, pokrytej zielonym lakierem, ozdabiają promieniste wgłębienia rozchodzące się od środka ku zewnętrznej krawędzi. Napęd sprężynowy jest uruchamiany korbką. Przy talerzu znajduje się mechanizm hamujący jego obroty i wskaźnik szybkości o zakresie od 70 do 100 obr./min.
Na talerzu gramofonu znajduje się szelakowa płyta z 1904 roku. Jednostronnie wykonane nagranie zawiera utwór Ruggiera Leoncavalla zatytułowany Mattinata w wykonaniu Enrica Carusa.
Na płycie umieszczone są dwa znaki firmowe wytwórni Gramophone Co. Na rewersie postać aniołka piszącego gęsim piórem na gramofonowej płycie, na awersie zaś, na papierowej naklejce podobizna małego foksteriera zasłuchanego w głos swojego pana dochodzący z tuby gramofonu — czyli najlepiej rozpoznawalne logo firmy His Master's Voice.
Interesująca jest historia powstania logo firmy Gramophone Co.: pewnego dnia 1899 roku do biura Gramophone Co. w Londynie zapukała historia. Ucieleśnił ją brodaty mężczyzna, który zwrócił się do Williama Barry'ego Owena z prośbą o wypożyczenie gramofonowej tuby. Jak wyjaśnił, przed kilkoma laty namalował obraz, na którym jego pies foksterier Nipper wsłuchiwał się w dźwięki dobiegające z tuby fonografu Edisona. Malarz nazwał swoje dzieło His Master's Voice (Głos jego Pana). Nikt wówczas nie zainteresował się tym obrazem. Francis Barraud — tak nazywał się ów nieznany malarz — postanowił nieco rozjaśnić ciemny koloryt obrazu, zamieniając polakierowaną na czarno tubę fonografu na błyszczącą metalową tubę gramofonu. Szef Gramophone Co. wypożyczył gramofonową tubę i wyraził chęć obejrzenia przemalowanego już obrazu. "Po kilku dniach Barraud zjawił się ponownie i Owen wyraził gotowość nabycia obrazu po naniesieniu  jeszcze jednej  bardzo ważnej poprawki — przemalowaniu fonografu na gramofon. Zadowolony malarz przerobił swoje dzieło, a Owen powiesił je na ścianie swego biura. Wisi ono do dziś w Hayes w historycznym hrabstwie Middlesex"[1].

Opracowanie: Muzeum Niepołomickie – Zamek Królewski w Niepołomicach, © wszystkie prawa zastrzeżone


[1] M. Kominek, Zaczęło się od fonografu…, Kraków 1986.

Mniej

Foksterier Nipper ciągle żywy

Muzealne gabloty i magazyny to nie tylko skarbnice dzieł sztuki ale i przestrzenie, gdzie drugie życie znajdują przedmioty, które, wydaje się, całkiem niedawno wyszły z użycia. Dzięki muzeum możemy odczytać ich funkcję i historię ‒ od momentu powstania, przez okres świetności, aż po jego schyłek. Jednak czy rzeczywiście trzeba przywracać życie przedmiotom, czy jakaś ich cząstka trwa? Historia pokazuje właśnie, że „nie wszystek umrę”.

Więcej

Muzealne gabloty i magazyny to nie tylko skarbnice dzieł sztuki ale i przestrzenie, gdzie drugie życie znajdują przedmioty, które, wydaje się, całkiem niedawno wyszły z użycia. Dzięki muzeum możemy odczytać ich funkcję i historię ‒ od momentu powstania, przez okres świetności, aż po jego schyłek. Jednak czy rzeczywiście trzeba przywracać życie przedmiotom, czy jakaś ich cząstka trwa? Historia pokazuje właśnie, że „nie wszystek umrę”.
Za przykład może posłużyć logotyp firmy His Master's Voice (HMV), o którego powstaniu można przeczytać tutaj. Ten kultowy wizerunek, niegdyś rozpoznawalny przez wszystkich, był wielokrotnie przetwarzany w kulturze popularnej. Obecnie, choć zazwyczaj nie pamiętamy jego historii, wciąż stanowi inspirację dla artystów, o czym świadczą pojawiające się w mediach cytaty w postaci słynnego foksteriera Nippera, bądź innych zwierząt zasłuchanych w tubę gramofonu, czego kilka przykładów poniżej: 


Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Zobacz gramofon tubowy w kolekcji Wirtualnych Muzeów Małopolski.

Mniej

Gramofon tubowy

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: