Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2947
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Na prośbę króla 12 czerwca 1350 roku biskup krakowski Bodzanta utworzył parafię we wsi królewskiej Niepołomice, reorganizując tym samym przyległe do parafii tereny wiejskie. Akt erekcyjny króla Kazimierza Wielkiego spisany na pergaminie 4 października 1358 roku został sporządzony w...

Więcej

Na prośbę króla 12 czerwca 1350 roku biskup krakowski Bodzanta utworzył parafię we wsi królewskiej Niepołomice, reorganizując tym samym przyległe do parafii tereny wiejskie. Akt erekcyjny króla Kazimierza Wielkiego spisany na pergaminie 4 października 1358 roku został sporządzony w obecności arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorii ze Skotnik, Ziemowita III Mazowieckiego, kanclerza Ottona, kasztelanów Floriana z Mokrska i Zawiszy z Kowali. Rękopis przygotował kanclerz królewski Janusz Suchywilk. Akt niepołomicki gwarantuje okrągła pieczęć majestatyczna Króla Kazimierza Wielkiego. Warto wspomnieć, że wielmoże Florian z Mokrska wraz z Januszem Suchywilkiem oraz Jarosławem Bogorią ze Skotnik opracowali akt fundacyjny Akademii Krakowskiej.
Z dokumentu wynika, że kościół został erygowany, ufundowany, zbudowany i uposażony przez Kazimierza Wielkiego. Jest w nim potwierdzone wezwanie kościoła — Dziesięciu Tysięcy Męczenników. Dokument rozpoczyna ozdobny inicjał litery „I” na lewym marginesie na wysokości pięciu linijek tekstu. Liczy 23 wiersze tekstu do zakładki. Zakładka zwinięta jest pojedynczo. Dokument jest zaopatrzony w woskową, okrągłą pieczęć królewską, przytwierdzoną na jedwabnym, czerwonym sznurze. Na awersie pieczęci znajduje się wyobrażenie orła polskiego w koronie, którego lewe skrzydło jest uszkodzone. W otoku zachowały się fragmenty niegdyś brzmiącego tak napisu: „Kazimirus dei gracja rex Poloniae, Cracoviae, Sandomieriae, Siradiae, Lanciciae, Cuiaviae, Pomoraniae”. W zbiorach muzeum znajduje się tłumaczenie dokumentu na język polski.

Opracowanie:  Muzeum Niepołomickie — Zamek Królewski w Niepołomicach, © wszystkie prawa zastrzeżone 

Mniej

Czym jest sfragistyka i jaka jest sekretna mowa pieczęci?

Kazimierz Stronczyński, w którego rękach przez pewien czas przebywał drogocenny relikwiarz włocławski, tzw. kruszwicki, prezentowany obecnie na portalu, był nie tylko wybitnym inwentaryzatorem zabytków, twórcą numizmatyki, ale także nieocenionym znawcą i badaczem pieczęci.

 

Więcej

Kazimierz Stronczyński, w którego rękach przez pewien czas przebywał drogocenny relikwiarz włocławski, tzw. kruszwicki, prezentowany obecnie na portalu, był nie tylko wybitnym inwentaryzatorem zabytków, twórcą numizmatyki, ale także nieocenionym znawcą i badaczem pieczęci.
Nauka zajmująca się historią, znaczeniem, a także sekretną mową pieczęci nazywa się sfragistyką. 
W dawnych czasach, gdy korespondencja papierowa stanowiła główny kanał przekazywania informacji, istniał cały język znaków.
Listy prywatne pieczętowano zawsze białym woskiem lub białym lakiem. Nie bez znaczenia pozostawały również odcienie bieli: śnieżnobiały był zarezerwowany dla osób najdostojniejszych, złamana biel pięczętowała listy adresowane do osób niższej rangi.
Czerwony lak, który można kupić i dziś, był przeznaczony do korespondencji pocztowej.
Każdy, kto obcuje z dokumentami urzędowymi, wie, jak ważne jest czytelne i proste odbicie pieczątki osoby sygnującej dokument. Czy takie podejście świadczy tylko o dbałości o szczegół i szacunku do adresata?
Być może to ślad praktyki i zwyczajów z czasów, gdy korespondencja była sztuką (wykaligrafowany tekst, odpowiednio dobrany papier, sygnatura i pieczęć stawały się równorzędnymi elementami przekazu).
W świecie tych kodów i znaków krzywe odbicie pieczęci było odczytywane jednoznacznie jako zerwanie wszelkich stosunków z adresatem, nawet jeśli sama treść listu nie zapowiadała tak stanowczego kroku...

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Zobacz pieczęcie w zbiorach Wirtualnych Muzeów Małopolski:
Pieczęć lakowa C.K. Starosty Powiatu Wadowickiego
Pieczęć cechu sukienniczego
Pieczęć miasta Koszyce

Mniej

Akt erekcyjny króla Kazimierza Wielkiego z 4 października 1358 roku

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: