Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2779
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Rodzina Branickich dbała o wyposażenie kościoła parafialnego w Niepołomicach, w którym znajdowała się ufundowana przez nich kaplica, w sprzęty, szaty i naczynia liturgiczne. O wszelkich fundacjach Jana i Anny Branickich świadczą widoczne na zachowanych przedmiotach herby Gryf i Jastrzębiec. Ze stylem niepołomickiego kościoła, którego gotycki charakter nutą renesansową wzbogaciła kaplica Branickich, harmonizuje późnogotycka monstrancja — srebrna, pozłacana. Fundatora wskazuje inskrypcja na kryzie stopy: „Joannes a Rvsca Braniczki venator Craccoviens Capitanevs Nepolomicensis anno dom 1599 fieri fecit oretvr pro eo”.

Więcej

Rodzina Branickich dbała o wyposażenie kościoła parafialnego w Niepołomicach, w którym znajdowała się ufundowana przez nich kaplica, w sprzęty, szaty i naczynia liturgiczne. O wszelkich fundacjach Jana i Anny Branickich świadczą widoczne na zachowanych przedmiotach herby Gryf i Jastrzębiec. Ze stylem niepołomickiego kościoła, którego gotycki charakter nutą renesansową wzbogaciła kaplica Branickich, harmonizuje późnogotycka monstrancja — srebrna, pozłacana. Fundatora wskazuje inskrypcja na kryzie stopy: „Joannes a Rvsca Braniczki venator Craccoviens Capitanevs Nepolomicensis anno dom 1599 fieri fecit oretvr pro eo”.
Renesansowe motywy: roślinne i geometryczne ornamenty, postacie świętych, putta czy herby, dobrze prezentują się na charakterystycznej dla średniowiecza architektonicznej konstrukcji zdobionej delikatnymi fialami i kwiatonami. Typ monstrancji wieżyczkowej występował w rzemiośle polskim szczególnie często w XVI i XVII wieku, swoim początkiem sięgając monstrancji fundowanej przez Zygmunta I Starego do skarbca w Częstochowie (1542).

Monstrancja ta w swej wielowiekowej historii miała również kryminalną przygodę. Po udzieleniu ślubu w sobotę 1 marca 1919 roku kościelny rutynowo zamknął niepołomicką świątynię. W niedzielny poranek proboszcz, ksiądz Zygmunt Migdał, zauważył brak monstrancji w zakrystii. Po złodzieju nie było śladu. W trzy miesiące po tym wydarzeniu do niepołomickiego zegarmistrza żydowskiego pochodzenia zgłosił się żołnierz z pobliskiej jednostki wojskowej. Miał do sprzedania niewielki fragment cennego metalu. Wprawne zegarmistrzowskie oko rozpoznało skradzioną monstrancję. Pod pretekstem konsultacji z pracownikiem rzemieślnik wszedł na zaplecze i udał się na pobliski komisariat policji. Żołnierz zorientował się, że znajduje się w zasadzce, lecz sprawna niepołomicka policja zdążyła go ująć, co pozwoliło na odszukanie sprawców kradzieży. Sam żołnierz wskazał, od kogo nabył kosztowności. Pojmani złodzieje zostali zmuszeni do ujawnienia miejsca ukrycia łupu. W wyschniętej przyzamkowej studni został przez nich ukryty worek z połamaną, zniszczoną monstrancją. W niedługim czasie od zdarzenia (zdaniem mieszkańców bez ludzkiej ingerencji) spłonął dom sprawców świętokradztwa.

Opracowanie: Muzeum Niepołomickie — Zamek Królewski w Niepołomicach, © wszystkie prawa zastrzeżone

Bibliografia:
Marian Kornecki, Monstrancja, [w:] Wawel 1000–2000, t. II: Skarby Archidiecezji Krakowskiej, katalog wystawy Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie, 05-09.2000, red. Józef Andrzej Nowobilski, Kraków 2000, kat. II/142, s. 169.

Mniej

Monstrancja fundacji Branickich

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: