Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2350
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

W roku 1918 rodzina Szymanowskich utraciła rodzinny dwór w Tymoszówce w Rosji. Od tego czasu Karol Szymanowski mieszkał w hotelach, pensjonatach i u rodziny. W wynajętej wraz z wyposażeniem willi „Atma” w Zakopanem kompozytor przebywał w latach 1930-1935.
Dwa fotele wykonane przez Spółdzielnię Artystów Plastyków Ład to jedyne meble zakupione przez Karola Szymanowskiego do „Atmy”.  W zbiorach muzeum zachowała się fotografia Karola Szymanowskiego z 1935 roku, siedzącego w fotelu w gabinecie w „Atmie” (nr inw. MNK-AT-280/3).

Więcej

W roku 1918 rodzina Szymanowskich utraciła rodzinny dwór w Tymoszówce w Rosji. Od tego czasu Karol Szymanowski mieszkał w hotelach, pensjonatach i u rodziny. W wynajętej wraz z wyposażeniem willi „Atma” w Zakopanem kompozytor przebywał w latach 1930-1935.
Dwa fotele wykonane przez Spółdzielnię Artystów Plastyków Ład to jedyne meble zakupione przez Karola Szymanowskiego do „Atmy”.  W zbiorach muzeum zachowała się fotografia Karola Szymanowskiego z 1935 roku, siedzącego w fotelu w gabinecie w „Atmie” (nr inw. MNK-AT-280/3).

Karol Szymanowski w fotelu Spółdzielni ŁAD -
kopia fotografii ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie

Obecnie fotele znów stanowią wyposażenie willi — są eksponowane w gabinecie w Muzeum Karola Szymanowskiego w willi „Atma” w Zakopanem.

Opracowanie: Lesław Dall (Muzeum im. Karola Szymanowskiego w willi „Atma”), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Spółdzielnia „Ład”

Dwudziestolecie międzywojenne to czas rozkwitu wielu dziedzin sztuki i gospodarki – także polskiego wzornictwa przemysłowego. Trendy we współczesnym wzornictwie wyznaczała Spółdzielnia „Ład” założona w 1926 roku przez wykładowców Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie jako kontynuacja idei Warsztatów...

Więcej

Dwudziestolecie międzywojenne to czas rozkwitu wielu dziedzin sztuki i gospodarki – także polskiego wzornictwa przemysłowego. Trendy we współczesnym wzornictwie wyznaczała Spółdzielnia „Ład” założona w 1926 roku przez wykładowców Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie jako kontynuacja idei Warsztatów Krakowskich.
Projekty „Ładu” łączyły w sobie tradycję i nowoczesność, prostotę i funkcjonalność. Artyści, którzy współpracowali z „Ładem” czerpali inspirację z wzorów ludowych. Meble wykonywano według tradycyjnych technik — poszczególne elementy łączono bez śrub i gwoździ, dbając o perfekcyjne wykończenie.
Działalność spółdzielni można porównać m.in. z brytyjską Grupą Bloomsbury skupiającą artystów związanych m.in. z Virginią Woolf, jej siostrą Vanessą Bell, Duncanem Grantem i Rogerem Fry. Podobnie jak w środowisku Blommsbury, w Ładzie powstawały meble, tkaniny, ceramika, przedmioty użytkowe.
Bardzo ważne miejsce w działalności „Ładu” zajmowała tkanina – zasłony, obicia, kilimy, tworzone w warsztatach tkackich (do dziś zachowały się historyczne drewniane krosna z Ładu, które w 2000 roku trafiły do jednej ze szklarni Łazienek Królewskich. Chcąc uchronić warsztat przez rozproszeniem maszyn, w 2009 roku wraz z wzornikami wpisano je na listę zabytków i sprzedano Muzeum Historycznemu m. s. Warszawy).
Jak pisał Lucjan Kintopf (współzałożyciel i pierwszy dyrektor spółdzielni)Głównym przedmiotem zainteresowania artystów Ład było szerzenie kultury mieszkania i stworzenia racjonalnie zaprojektowanych wnętrz, a zarazem odpowiadających indywidualnym potrzebom średnio zamożnej rodziny wywodzącej się ze środowiska inteligenckiego".
Meble „Ładu” nie były jednak tanie, a dla wielu stanowiły niezwykle cenny dobytek. Być może dlatego Karol Szymanowski tak dbał o dwa fotele, które kupił w ciężkich dla siebie czasach do wynajmowanej po stracie rodzinnego majątku Atmy.
Przez ostatnie lata spółdzielnie nie tylko artystyczne postrzegane były jako relikt PRLu. Tradycja, która zanikła po '89 roku, dziś jednak na nowo przeżywa swój renesans — tworzenie kolektywów artystycznych dla wielu młodych twórców staje się przeciwwagą dla kapitalistycznego konsumpcjonizmu. Jest wyrazem działania społecznego, partycypacyjnego, które pozwala na wypracowanie nieoczekiwanych efektów.

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Mniej

Dwa fotele Karola Szymanowskiego wykonane przez Spółdzielnię Artystów Plastyków „Ład”

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: