Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 4220
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Reprezentacyjna sala Pałacu Biskupa Erazma Ciołka, zwana Salą Cnót, mieści galerię dawnego polskiego malarstwa portretowego, które było w dawnej Polsce niezwykle rozpowszechnione. Dla szlachty wizerunki własne, przedstawienia krewnych i przodków stanowiły istotny czynnik budowania więzów rodzinnych i społecznych oraz dokumentowania genealogii i paranteli.

Więcej

Reprezentacyjna sala Pałacu Biskupa Erazma Ciołka, zwana Salą Cnót, mieści galerię dawnego polskiego malarstwa portretowego, które było w dawnej Polsce niezwykle rozpowszechnione. Dla szlachty wizerunki własne, przedstawienia krewnych i przodków stanowiły istotny czynnik budowania więzów rodzinnych i społecznych oraz dokumentowania genealogii i paranteli. Zwykle dzieła te cechowało silne zindywidualizowanie, wyrażające się w bardzo dobitnym realizmie, podkreślającym charakterystyczne cechy fizjonomiczne portretowanych. W staropolskich portretach bardzo istotną rolę odgrywa przedstawienie wszelkich atrybutów wskazujących na godność modela. Należą do nich przede wszystkim charakterystyczny dla szlachty strój zwany polskim, czyli żupan i kontusz przewiązany tkanym, wzorzystym pasem kontuszowym, szabla, insygnia oficerskie (buzdygany lub buławy) albo symbole pełnionych urzędów (np. pieczęcie kanclerskie), ordery, wreszcie herby i inskrypcje widniejące z reguły w tle.
W tej tradycji osadzony jest także reprezentacyjny portret króla Augusta III Sasa. Król nakazał przedstawić się w reprezentacyjnej pozie: en pied, czyli w pełnej postaci. Choć z pochodzenia był Niemcem, który na co dzień nie nosił sarmackiego stroju, tu został ukazany w biało-czerwonym stroju kontuszowym, z Orderem Orła Białego zawieszonym u boku na błękitnej wstędze, i z podgoloną po szlachecku czupryną. Ponieważ w dawnej Polsce król był wybierany głosami szlachty i uważano go za pierwszego spośród równych sobie, atrybuty jego monarszej władzy ustąpiły na portrecie oznakom przynależności do stanu szlacheckiego i zostały odsunięte na drugi plan: płaszcz koronacyjny zawieszony jest na fotelu, a regalia, czyli korona, jabłko i berło, spoczywają na stoliku obok.

Opracowanie: dr Tomasz Zaucha (Muzeum Narodowe w Krakowie), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Obraz „Portret króla Augusta III w stroju polskim”

Zdjęcia

Powiązania

Interpretacje

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: