Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2258
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Huta szkła w Nalibokach w dobrach nieświeskiej linii Radziwiłłów została założona przez księżnę Annę z Sanguszków Radziwiłłową, wdowę po Karolu Stanisławie, w roku 1722. Huta była bardzo nowoczesna i znakomicie zorganizowana, nie ustępowała innym europejskim przedsięwzięciom gospodarczym tego rodzaju. 

Więcej

Huta szkła w Nalibokach w dobrach nieświeskiej linii Radziwiłłów została założona przez księżnę Annę z Sanguszków Radziwiłłową, wdowę po Karolu Stanisławie, w roku 1722. Huta była bardzo nowoczesna i znakomicie zorganizowana, nie ustępowała innym europejskim przedsięwzięciom gospodarczym tego rodzaju. Dla uzyskania jak najlepszych wyników, z Saksonii i Bawarii sprowadzono specjalistów: hutników, szlifierzy i rytowników. Dzięki nim wytwarzane szkła prezentowały najwyższy poziom techniczny i artystyczny. Komplety kielichów, kieliszków i butlików były przeznaczone dla dworu Anny Radziwiłłowej, jej krewnych, a także na sprzedaż.
Kielich wiwatowy weselny został wykonany dla Marcina Mikołaja Radziwiłła (1705–1782) herbu własnego, ordynata kleckiego, krajczego litewskiego, starosty pokrzywnickiego i grabowskiego oraz Aleksandry z Bełchackich (1712–1736) herbu Topór. Ślub pary miał miejsce w Warszawie w 1728 roku. Kielich powstał w hucie nalibockiej w latach 1728–1730. W tym czasie dla Radziwiłłów pracowali dwaj sascy rytownicy: Johann Christof Dreher i nieznanego imienia Heintze, którym — ze względu na wysoki poziom artystyczny szlifu reliefowego w typie poczdamsko-berlińskim — można przypisać autorstwo dekoracji rytowanej tego kielicha. Zabytek jest najwcześniejszym zachowanym przykładem wyrobu huty nalibockiej w zbiorach muzealnych. Tak wyrafinowane szkła były w wyłącznej dyspozycji właścicielki huty Anny Radziwiłłowej i jej rodziny. Jest prawdopodobne, że kielich ten był jej osobistym prezentem ślubnym dla bliskiego krewnego Marcina Mikołaja i jego żony.
Użyte szkło jest bezbarwne, szlifowane (szlif reliefowy), rytowane i częściowo polerowane.

Opracowanie: Alicja Kilijańska (Muzeum Narodowe w Krakowie), © wszystkie prawa zastrzeżone


 

Mniej

Kielich wiwatowy weselny Marcina Mikołaja Radziwiłła herbu Trąby i Aleksandry z Bełchackich herbu Topór

Zdjęcia

Powiązania

Interpretacje

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: