Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1751
(Głosy: 4)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Przełom lat 50. i 60. XX wieku był czasem rozkwitu polskiej rzeźby nowoczesnej, która w tamtych latach, po niechlubnym okresie panowania realizmu socjalistycznego, odnawiała związki z aktualnymi tendencjami sztuki światowej. Był to okres aktywności twórczej wielu wybitnych rzeźbiarek. Alina Ślesińska, która, obok Barbary Zbrożyny i Aliny Szapocznikow, cieszyła się wtedy wielkim uznaniem, dziś uchodzi za artystkę nieco zapomnianą.

Więcej

Przełom lat 50. i 60. XX wieku był czasem rozkwitu polskiej rzeźby nowoczesnej, która w tamtych latach, po niechlubnym okresie panowania realizmu socjalistycznego, odnawiała związki z aktualnymi tendencjami sztuki światowej. Był to okres aktywności twórczej wielu wybitnych rzeźbiarek. Alina Ślesińska, która, obok Barbary Zbrożyny i Aliny Szapocznikow, cieszyła się wtedy wielkim uznaniem, dziś uchodzi za artystkę nieco zapomnianą. U schyłku lat 50. Ślesińska miała wystawy: w roku 1957 w warszawskiej Kordegardzie, w 1958 w Paryżu, w 1959 w Londynie. W katalogu wystawy indywidualnej Propositions pour l'architecture, która odbyła się w 1962 roku w paryskiej galerii La Roue, krytyk Pierre Restany określił dzieła rzeźbiarki jako „wizjonerską morfologię teraźniejszości”.
Eustachy Kossakowski włączył Cyrk do jednego z fotomontaży ilustrujących wyznawaną przez Ślesińską ideę integracji architektury i rzeźby. Oryginalny gipsowy model rzeźby jest w stałej ekspozycji Galerii Sztuki Polskiej XX wieku Muzeum Narodowego w Krakowie. Zamaszyste formy, oplatające umieszczone centralnie pionowe podpory, kontrastują z regularnym rytmem ułożonych równolegle drobnych szczebelków, wypełniających kilka krzywoliniowych płaszczyzn, które zdają się wirować wokół centralnej osi kompozycji. Ażurowa rzeźba, w tak sugestywny sposób oddająca ruch wirowy, jest w istocie niezrealizowanym projektem architektonicznym. Znajduje tu wyraz typowe dla estetyki lat 60. upodobanie do linii krzywych i kształtów organicznych, a także zacieranie granic między architekturą i rzeźbą, realizowane wówczas przez czołowych światowych architektów.
Warto nadmienić, że w roku 1963 — gdy powstało prezentowane dzieło — Ślesińska współpracowała z Oscarem Niemeyerem, twórcą miasta Brasiília. Echa projektów Niemeyera są doskonale widoczne w dynamicznej konstrukcji rzeźby Cyrk.

Opracowanie: Agata Małodobry (Muzeum Narodowe w Krakowie), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Rzeźba „Cyrk” Aliny Ślesińskiej

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: