Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2738
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Salome, córka Herodiady i pasierbica króla Heroda Antypasa, zatańczyła tak pięknie, że władca pozwolił jej prosić, o co tylko zechce. Jej życzeniem, podpowiedzianym przez okrutną Herodiadę, była głowa Jana Chrzciciela. Biblijna Salome to jeden ze stałych motywów w ikonografii sztuki europejskiej. Archetyp niebezpiecznej uwodzicielki fascynował artystów wszystkich epok.
 

Więcej

Salome, córka Herodiady i pasierbica króla Heroda Antypasa, zatańczyła tak pięknie, że władca pozwolił jej prosić, o co tylko zechce. Jej życzeniem, podpowiedzianym przez okrutną Herodiadę, była głowa Jana Chrzciciela. Biblijna Salome to jeden ze stałych motywów w ikonografii sztuki europejskiej. Archetyp niebezpiecznej uwodzicielki fascynował artystów wszystkich epok. 
Walery Gadomski ukazał dziewczęcą Salome po zakończonym tańcu, schodzącą po stopniach, by wręczyć matce na tacy makabryczny podarunek. Dziewczyna odrzuciła do tyłu głowę, częściowo przysłoniętą welonem — gest ten ma wyrażać zachowanie pozorów niewinności: Salome nie chce patrzeć na rezultat pragnienia Herodiady, chociaż sama zgodziła się poprosić Heroda o zgładzenie Jana Chrzciciela.
Biblijny temat stanowi  pretekst do egzotycznej stylizacji postaci. Strój Salome pełen jest wschodniego przepychu. Dziewczyna ubrana jest w dekoracyjnie wykończoną szatę, nosi kolczyki, trzy ciężkie naszyjniki, bransoletki na obu nadgarstkach. Widać także fragment ozdoby kostki u nogi, wyłaniającej się spod gęsto udrapowanej sukni. Efektowne szczegóły, oddane przez artystę z wielką pieczołowitością, podkreślają erotyczną aurę, jaka emanuje z tancerki. Pod cienką tuniką wyraźnie rysują się piersi. Salome bowiem to uosobienie niszczycielskiego kobiecego erotyzmu: tak silnego, że mógł pchnąć króla do zbrodni.
Dzieło dobrze wpisuje się w akademicki nurt sztuki XIX wieku. Fascynacja okrucieństwem obleczonym we wschodni bądź antyczny kostium, typowa dla malarzy z kręgu paryskiej Akademii (Jean-Léon Gerôme, Paul Baudry), jest obecna także w twórczości rzeźbiarskiej (Auguste Clésinger, Albert-Ernest Carrier-Belleuse).

Opracowanie: Agata Małodobry (Muzeum Narodowe w Krakowie), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Salome III — biblijna uwodzicielka

Uwodzicielska Salome, jako symbol kobiety fatalnej, stała się bohaterką wielu dzieł malarskich, rzeźbiarskich, literackich, muzycznych. Rozbudzała wyobraźnię twórców zwłaszcza w dekadenckiej epoce fin de siècle, w której zaborcza i śmiercionośna kobiecość stanowiła jeden z ważniejszych tematów w sztuce.
Rodowód opowieści o jej uwodzicielskim tańcu, w zamian za który poprosiła o głowę Jana Chrzciciela, jest biblijny. Mówią o nim ewangeliści Mateusz i Marek. Jednak udział Salome w tych relacjach jest zaledwie małą rólką. Nie pada w nich nawet ani razu imię Salome. Wymieniana jest jedynie jako córka Herodiady, co pozwoliło badaczom utożsamić ją z postacią historyczną — Salome III.

Więcej

Uwodzicielska Salome, jako symbol kobiety fatalnej, stała się bohaterką wielu dzieł malarskich, rzeźbiarskich, literackich, muzycznych. Rozbudzała wyobraźnię twórców zwłaszcza w dekadenckiej epoce fin de siècle, w której zaborcza i śmiercionośna kobiecość stanowiła jeden z ważniejszych tematów w sztuce.
Rodowód opowieści o jej uwodzicielskim tańcu, w zamian za który poprosiła o głowę Jana Chrzciciela, jest biblijny. Mówią o nim ewangeliści Mateusz i Marek. Jednak udział Salome w tych relacjach jest zaledwie małą rólką. Nie pada w nich nawet ani razu imię Salome. Wymieniana jest jedynie jako córka Herodiady, co pozwoliło badaczom utożsamić ją z postacią historyczną — Salome III. Nie jest znana dokładna data jej urodzin, ale żyła w czasach pierwszych chrześcijan i była wnuczką Heroda Wielkiego, znanego z biblijnej rzezi niewiniątek. Jej matka, Herodiada, porzuciła swojego pierwszego męża, ojca Salome, Heroda III i poślubiła jego brata Heroda Antypasa, co spotkało się z jawną krytyką ze strony nauczającego wówczas w Galilei Jana Chrzciciela. Za publiczne oskarżanie Heroda Antypasa i Herodiady o kazirodczy związek Jan Chrzciciel został uwięziony w 32 roku w twierdzy Macheront. To wówczas doszło do słynnej już dziś uczty Heroda, w trakcie której, zafascynowany tańcem swojej pasierbicy, a zarazem bratanicy, obiecał spełnić każde jej życzenie. Wówczas Salome, za namową matki, zażądała głowy uwięzionego Jana Chrzciciela. Herod, choć przerażony społecznymi konsekwencjami tego czynu, spełnił prośbę i po chwili żołnierze przynieśli na tacy ściętą głowę proroka.
To właśnie z tacą, na której znajduje się głowa Jana, jest zazwyczaj przedstawiana Salome. W tym utrwalonym w sztuce wizerunku staje się ona główną sprawczynią śmierci jednego z najważniejszych świętych w religii chrześcijańskiej. Tymczasem w Ewangelii św. Mateusza i Ewangelii św. Marka Salome jest jedynie narzędziem w rękach matki, nienawidzącej Jana Chrzciciela Herodiady.
Fascynująca jest droga, jaką przebyła postać Salome od biblijnego źródła swojego pochodzenia do rozbudowanego motywu, w którym artyści dopisują niejako to, co w pierwotnej opowieści nie zostało nawet zasugerowane.

Opracowanie: Kinga Kołodziejska (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Zobacz:
Rzeźba „Salome” Walerego Gadomskiego

Mniej

Rzeźba „Salome” Walerego Gadomskiego

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: