Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2911
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Pieczęć składa się z drewnianej rączki i mosiężnego tłoka pieczętnego. Rączka wykonana jest z drewna barwionego na ciemny kolor, toczona. Na tłoku znajduje się w negatywie herb Cesarstwa Austro-Węgier w tzw. wersji herbu małego obowiązującego od 1815 do 1915 roku. Otoczony jest napisem: „C.K. STAROSTA POWIATOWY K.K. BEZIRKSHAUPTMANN WADOWICE”.

Więcej

Pieczęć składa się z drewnianej rączki i mosiężnego tłoka pieczętnego. Rączka wykonana jest z drewna barwionego na ciemny kolor, toczona. Na tłoku znajduje się w negatywie herb Cesarstwa Austro-Węgier w tzw. wersji herbu małego obowiązującego od 1815 do 1915 roku. Otoczony jest napisem: „C.K. STAROSTA POWIATOWY K.K. BEZIRKSHAUPTMANN WADOWICE”.
Pieczęć była znakiem rozpoznawczym powiatu wadowickiego, utworzonego na mocy rozporządzenia ministra stanu w 1867 roku (w okresie zaborów austriackich). Wcześniej, od 1819 roku Wadowice były siedzibą cyrkułu, jednego z 19, na jakie została podzielona Galicja. Swym zasięgiem obejmował on obszar po miasto i rzekę Białą. Odtąd Wadowice aż po czasy współczesne stały się ośrodkiem administracji, sądownictwa i innych instytucji ważnych dla życia społecznego w państwie. Ówczesne starostwo wadowickie swoim zasięgiem obejmowało cztery powiaty sądowe — Andrychów, Kalwarię, Wadowice i Zator. Powiatami zarządzali starostowie wyznaczani przez namiestnika. Byli oni najniższą władzą rządową. Władzę autonomiczną, jako jednostka samorządu terytorialnego, sprawowała rada powiatowa w Wadowicach. W związku z utworzeniem w Wadowicach cyrkułu zniesiono obowiązujący od 1754 roku zakaz osiedlania się żydów, czyli przepis „de non tolerandis iudaeis”.
Pieczęć przechowywana jest w muzealnym archiwum. Jest eksponatem przywołującym historię Wadowic w okresie zaborów austriackich, kiedy to datowana jest znaczna rozbudowa miasta. Wówczas stacjonował tu silny garnizon, wybudowano koszary, szpital, budynek magistratu. Nastąpił znaczny rozwój oświaty i kultury. Powołano do życia gimnazjum i wybudowano dla niego osobny budynek. Zorganizowano sąd obwodowy z osobnym gmachem, powstał klasztor ojców Karmelitów wraz z kościołem na Górnicy i gmach dla Domu Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu. Na przełomie wieku powstały również zalążki wadowickiego przemysłu.
Pieczęć może być punktem wyjścia do omawiania ustroju i funkcjonowania władz miejskich w okresie zaborów austriackich. Pieczęć może być również zaczątkiem do rozważań na temat sfragistyki, zajmującej się badaniem i historią pieczęci. W zbiorach muzeum sporo jest  pieczęci pochodzących z różnych okresów dziejów miasta.

Opracowanie: Muzeum Miejskie w Wadowicach, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Czym jest sfragistyka i jaka jest sekretna mowa pieczęci?

Kazimierz Stronczyński, w którego rękach przez pewien czas przebywał drogocenny relikwiarz włocławski, tzw. kruszwicki, prezentowany obecnie na portalu, był nie tylko wybitnym inwentaryzatorem zabytków, twórcą numizmatyki, ale także nieocenionym znawcą i badaczem pieczęci.

 

Więcej

Kazimierz Stronczyński, w którego rękach przez pewien czas przebywał drogocenny relikwiarz włocławski, tzw. kruszwicki, prezentowany obecnie na portalu, był nie tylko wybitnym inwentaryzatorem zabytków, twórcą numizmatyki, ale także nieocenionym znawcą i badaczem pieczęci.
Nauka zajmująca się historią, znaczeniem, a także sekretną mową pieczęci nazywa się sfragistyką. 
W dawnych czasach, gdy korespondencja papierowa stanowiła główny kanał przekazywania informacji, istniał cały język znaków.
Listy prywatne pieczętowano zawsze białym woskiem lub białym lakiem. Nie bez znaczenia pozostawały również odcienie bieli: śnieżnobiały był zarezerwowany dla osób najdostojniejszych, złamana biel pięczętowała listy adresowane do osób niższej rangi.
Czerwony lak, który można kupić i dziś, był przeznaczony do korespondencji pocztowej.
Każdy, kto obcuje z dokumentami urzędowymi, wie, jak ważne jest czytelne i proste odbicie pieczątki osoby sygnującej dokument. Czy takie podejście świadczy tylko o dbałości o szczegół i szacunku do adresata?
Być może to ślad praktyki i zwyczajów z czasów, gdy korespondencja była sztuką (wykaligrafowany tekst, odpowiednio dobrany papier, sygnatura i pieczęć stawały się równorzędnymi elementami przekazu).
W świecie tych kodów i znaków krzywe odbicie pieczęci było odczytywane jednoznacznie jako zerwanie wszelkich stosunków z adresatem, nawet jeśli sama treść listu nie zapowiadała tak stanowczego kroku...

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Zobacz pieczęcie w zbiorach Wirtualnych Muzeów Małopolski:
Pieczęć lakowa C.K. Starosty Powiatu Wadowickiego
Pieczęć cechu sukienniczego
Pieczęć miasta Koszyce

Mniej

Pieczęć lakowa C.K. Starosty Powiatu Wadowickiego

Zdjęcia

Audio

Pieczęć lakowa C.K. Starosty Powiatu Wadowickiego [audiodeskrypcja] Opowiada: Fundacja na Rzecz Rozwoju Audiodeskrypcji KATARYNKA
posłuchaj
Pieczęć lakowa C.K. Starosty Powiatu Wadowickiego Opowiada: Marcin Witkowski
posłuchaj

Powiązania

Interpretacje

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: