Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1469
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Po wybuchu I wojny światowej Roman Florer otrzymał przydział jako obserwator na front serbski i włoski w 4. Eskadrze Lotniczej. Na przełomie 1914 i 1915 roku został skierowany na kurs pilotów do Wiener Neustadt. Po ukończeniu kursu powrócił na front jako pilot w 27. Eskadrze Lotniczej.

Więcej

Po wybuchu I wojny światowej Roman Florer otrzymał przydział jako obserwator na front serbski i włoski w 4. Eskadrze Lotniczej. Na przełomie 1914 i 1915 roku został skierowany na kurs pilotów do Wiener Neustadt. Po ukończeniu kursu powrócił na front jako pilot w 27. Eskadrze Lotniczej. W czasie jednego z lotów bojowych z pilotem Hassanem Rizą Effendi Pielerem zestrzelił, używając pistoletu Mausera, samolot włoski. Ze względu na wysokie kwalifikacje na początku 1917 roku został mianowany dowódcą eskadry i promowany do stopnia kapitana. Po powrocie z frontu objął dowództwo 10. Zapasowej Kompanii Lotnicznej na lotnisku rakowickim w Krakowie. 31 października 1918 roku poddał się rozkazom gen. Bolesława Roji i przekazał władzę na lotnisku w ręce por. rez. dr. Zdzisława Dzikowskiego. 1 listopada ponownie objął dowództwo na lotnisku rakowickim, zapobiegając rozgrabieniu sprzętu oraz utracie samolotów. Od 9 stycznia do 24 marca 1919 roku dowodził 1. Grupą Lotniczą w Warszawie. W maju 1919 roku został komendantem I Niższej Szkoły Pilotów w Krakowie (we wrześniu 1919 roku dołączyli do niej również uczniowie II Szkoły Pilotów w Warszawie, po jej likwidacji na skutek pożaru sprzętu na lotnisku mokotowskim). Szkoła działała przez okres wojny polsko-bolszewickiej. W latach 1922—1923 przejął obowiązki komendanta Szkoły Obserwatorów i Strzelców Lotniczych w Toruniu. Wówczas został mianowany podpułkownikiem lotnictwa. W kwietniu 1924 roku wyznaczono go na stanowisko dowódcy 4. Pułku Lotniczego w Toruniu. 23 maja tego roku wydał pierwszy rozkaz organizacyjny. W okresie od 1 sierpnia 1925 do 13 kwietnia 1927 roku był organizatorem i pierwszym komendantem Szkoły Lotnictwa w Grudziądzu. Zachował to stanowisko po przeniesieniu szkoły do Dęblina i przemianowaniu jej na Ośrodek Szkolenia Lotniczego w Dęblinie (obecnie Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych), a także po ponownym jej przeformowaniu — tym razem na Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, aż do roku 1929, kiedy to w stopniu pułkownika przeszedł w stan spoczynku. 

Opracowanie: Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Patent oficerski kapitana pilota Romana Florera

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: