Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1735
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Maszyna do pisania Bar-Lock to konstrukcja opatentowana przez wynalazcę i prawnika Charlesa Spiro w 1888 roku. Prezentowany model 10 był wytwarzany od 1900 roku pod marką Columbia Bar-Lock (w Stanach Zjednoczonych) i marką Royal Bar-Lock na rynku brytyjskim. Zastosowana w prezentowanym modelu klawiatura jest pełna, zaopatrzona w 78 klawiszy piszących i jeden funkcyjny. Tak skonstruowana klawiatura była dostosowana do znaków języka angielskiego. Na potrzeby rynku nieanglojęzycznego maszyny produkowano bowiem z zestawem 86 klawiszy i wyłącznie pod marką Royal Bar-Lock.

 

Więcej

Maszyna do pisania Bar-Lock to konstrukcja opatentowana przez wynalazcę i prawnika Charlesa Spiro w 1888 roku. Prezentowany model 10 był wytwarzany od 1900 roku pod marką Columbia Bar-Lock (w Stanach Zjednoczonych) i marką Royal Bar-Lock na rynku brytyjskim. Zastosowana w prezentowanym modelu klawiatura jest pełna, zaopatrzona w 78 klawiszy piszących i jeden funkcyjny. Tak skonstruowana klawiatura była dostosowana do znaków języka angielskiego. Na potrzeby rynku nieanglojęzycznego maszyny produkowano bowiem z zestawem 86 klawiszy i wyłącznie pod marką Royal Bar-Lock. Przedstawiony egzemplarz najprawdopodobniej został więc indywidualnie przywieziony z USA i przystosowany do czcionki polskiej — być może z tym wiąże się kalkomania krakowskiej firmy Aksman wtórnie umieszczona na osłonie kosza. W modelu 10 został zastosowany mechanizm odbijania znaków na papierze na wałku od góry, co zapewniało widoczność pisma w trakcie pisania. Wałek był nieco przesłonięty przez kosz dźwigniowy i jego osłonę — mogło to utrudniać widzenie, jednak używane wówczas charakterystyczne stoliki do pisania o blatach położonych niżej niż biurka redukowały wysiłek rąk oraz zapewniały wgląd skośnie od góry na maszynę także używającej jej osobie o niskim wzroście. Klawiaturę pełną cechował komplet klawiszy do wszystkich znaków pisarskich; odpowiadała temu jedna czcionka na każdej dźwigni. Choć wydaje się to nieco skomplikowane, było o tyle prostsze, że nie wymagało mechanizmu zmiany rejestru małych i wielkich liter, niezbędnego w maszynach dwurejestrowych. Klawiatury pełne powszechnie wykonywano z czarno-białym zróżnicowaniem zespołów klawiszy dla małych i dla wielkich liter. Bicie z góry zwykle nie łączyło się z klawiaturą pełną: maszyny z biciem z góry mogły mieć klawiatury na przykład trójrejestrowe, jak brytyjski imperial czy niemiecka rofa; zaś maszyny jednorejestrowe mogły mieć mechanizm piszący na przykład z biciem z dołu, jak amerykański caligraph: pierwsza seryjna maszyna z klawiaturą pełną, produkowana od 1880 roku, skonstruowana przez George’a Yosta.

Opracowanie: Muzeum Inżynierii Miejskiej, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Maszyna do pisania „Columbia Bar-Lock” — model 10

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: