Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1178
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Tarcza ta, jak wiele podobnych w Galicji, została przygotowana w celu pozyskania funduszy na wsparcie wdów i sierot po walczących w czasie I wojny światowej żołnierzach. Ten sposób zbierania pieniędzy upowszechnił się w czasie I wojny światowej. Miało to związek z obciążeniami finansowymi, jakie spadły na rząd austriacki. Powodem były głównie koszty związane z wzrastającą liczbą rannych i ofiar.

Więcej

Tarcza ta, jak wiele podobnych w Galicji, została przygotowana w celu pozyskania funduszy na wsparcie wdów i sierot po walczących w czasie I wojny światowej żołnierzach. Ten sposób zbierania pieniędzy upowszechnił się w czasie I wojny światowej. Miało to związek z obciążeniami finansowymi, jakie spadły na rząd austriacki. Powodem były głównie koszty związane z wzrastającą liczbą rannych i ofiar. Nie mogąc temu podołać, coraz częściej zwracano się do społeczeństwa o wsparcie. Zaczęto przy tym prowadzić intensywną akcję propagandową. Pieniądze zbierano podczas specjalnie organizowanych uroczystości. W czasie ich trwania wbijano gwoździe w drewnianą postać rycerza. Gwóźdź taki był potwierdzeniem przekazania datku. Zwyczaj ten związano z legendą o pniu drzewa zakutym w żelazo przez pewnego ślusarza, który zrobił to z pomocą sił nieczystych, za co został ukarany. By wyzwolić jego duszę, inni ślusarze wbijali w ten pień gwoździe, które mały moc umniejszania winy. Pierwszy taki drewniany rycerz stanął w Wiedniu.
Na ziemiach polskich akcje pomocowe przeprowadzono w Drohobyczu, Przemyślu i we Lwowie. Polska ludność chciała jednak, by pozyskane w ten sposób pieniądze trafiały bezpośrednio do rodzimych oddziałów walczących u boku Austriaków, a przede wszystkim do wdów i sierot po legionistach. Patronat nad tą akcją objął Naczelny Komitet Narodowy, a zamiast postaci rycerzy zaczęto upowszechniać specjalne słupy legionowe lub tablice, właściwe dla mniejszych miast. Inauguracja takiej działalności miała miejsce w Krakowie 16 sierpnia 1915 roku. W Kętach zbieranie datków przeprowadzono w roku 1916.
Kęcka tarcza legionowa została wykonana według standardów wytycznych przez NKN.  Prawdopodobnie zaprojektował ją Kazimierz Witkiewicz, a wykonała pracownia Józefa Stręka.  Pośrodku tarczy wyodrębniono herb Kęt, odpowiadający wzorowi, jaki zilustrowano w dokumencie cesarza austriackiego Franciszka II. Powyżej umieszczono stosowny napis w srebrnym kolorze, informujący o celu powstania tablicy. Na dole zaś widnieje rok przedsięwzięcia. Tablice okalają piękne złocone wzory w stylu art déco. Tło tarczy pomalowane jest granatową farbą olejną, co dodatkowo wzmacnia estetykę zastosowanych zdobień. W specjalnie wyznaczonym do tego celu polu tarczy wbito 92 gwoździe z wygrawerowanymi imionami i nazwiskami darczyńców. W zbiorach muzeum zachował się kwit opłaty za jeden z takich gwoździ wydany 17 czerwca 1916 roku.
U góry tarczy znajduje się napis: „MIASTO KĘTY LEGIONOM POLSKIM”, poniżej herb Kęt, u dołu data 1916; u dołu z lewej strony na zewnętrznej krawędzi wyryty napis: „JÓZEF STRĘK. KRAKÓW”.

Opracowanie: Muzeum im. Aleksandra Kłosińskiego w Kętach, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Tablica legionowa miasta Kęty

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: