Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1987
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Skrzynie posagowe były niegdyś nieodłącznym elementem umeblowania niemal każdego domu. Często przekazywane z pokolenia na pokolenie, przemalowywane, odnawiane, z czasem mogły znacznie odbiegać kolorystyką i zdobieniami od swego pierwotnego wyglądu. Ich wrogiem były czas i moda, a także coraz tańsze, a przez to dostępniejsze szafy. 

Więcej

Skrzynie posagowe były niegdyś nieodłącznym elementem umeblowania w niemal każdym domu. Często przekazywane z pokolenia na pokolenie, przemalowywane, odnawiane, z czasem mogły znacznie odbiegać kolorystyką i zdobieniami od swego pierwotnego wyglądu. Ich wrogiem były czas i moda, a także coraz tańsze, a przez to dostępniejsze szafy. Tanie skrzynie wykonywane były zazwyczaj z miękkiego drewna, które często atakowały owady. Dlatego, jeśli wziąć pod uwagę ich niegdysiejszą powszechność, w sumie niewiele skrzyń posagowych przetrwało do naszych czasów w swojej pierwotnej postaci. Chociaż obecne są dziś w wielu nie tylko polskich muzeach i izbach regionalnych, jest to zaledwie ich niewielka zachowana cząstka.
Jedną z takich zachowanych skrzyń posagowych jest pochodząca z przełomu XIX i XX wieku skrzynia znajdująca się w Muzeum w Kętach. Ze względu na swoje cechy zaliczana jest do tak zwanych skrzyń wadowickich. Czas wyraźnie odcisnął na niej swoje piętno; do dziś nie zachowały się szuflada, a także kółka, na których skrzynia stała. Nie zachowało się również wieczko, tak zwana przyskrzynka, znajdującego się wewnątrz skrzyni schowka.
Czas nie oszczędził również malatury. Użyte do niej farby bardzo ściemniały, bez trudu jednak nadal można odróżnić na frontowej ścianie dwa kwadratowe pola, na których rzemieślnik umieścił proste motywy roślinne w kolorach: żółtym, czerwonym i białym. Do nich nawiązują również zdobienia na ścianach bocznych. Zdobione było również wieko skrzyni, do dziś jednak nie zachowały się żadne ślady. Cała skrzynia pomalowana jest na kolor ciemnozielony.
Na podstawie ogólnej analizy można stwierdzić, że skrzynia spełnia wymogi kanonu skrzyń wadowickich; ma kształt pudła z wiekiem, a jej malatura wykonana jest w czterech kolorach: białym, żółtym, czerwonym i ciemnozielonym stanowiącym tło.
Na ścianie frontowej znajdują się dwa pola zdobnicze w formie kwadratów; uproszczone motywy roślinne. Deski podnóżka w dolnej części są ozdobnie wycinane.

Opracowanie: Muzeum im. Aleksandra Kłosińskiego w Kętach, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Malowana skrzynia posagowa wadowicka z 1897 roku

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: