Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2089
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Stępy, zwane również moździerzami kaszarskimi, używane były powszechnie w wielu domach jeszcze w okresie międzywojennym. Za ich pomocą obłuskiwano i kruszono ziarno zbóż na kaszę, między innymi kaszę jaglaną lub pęcak. Stępy były wykorzystywane również do otłukiwania, czyli śrutowania ziarna, rzadziej do...

Więcej

Stępy, zwane również moździerzami kaszarskimi, używane były powszechnie w wielu domach jeszcze w okresie międzywojennym. Za ich pomocą obłuskiwano i kruszono ziarno zbóż na kaszę, między innymi kaszę jaglaną lub pęcak. Stępy były wykorzystywane również do otłukiwania, czyli śrutowania ziarna, rzadziej do tłuczenia ziarna na grubą mąkę, a nawet tłoczenia oleju z siemienia lnianego. Praca z wykorzystaniem stępy wymagała sporego wysiłku nie tylko ze względu na znaczną wagę stępora, ale i czasochłonność zajęcia. Warto wiedzieć, że „obsługą” stęp zajmowały się przede wszystkim kobiety.
XIX-wieczna stępa ręczna przysiadkowa, prezentowana na co dzień w Muzeum w Kętach, powstała z jednego kawałka drewna, w którym zarówno wydrążono samą stępę, jak i wykonano siedzisko wsparte dwiema wprawionymi nogami. Jako stępor, czyli ubijak, służy w tym wypadku podłużny, ciężki kamień, chociaż częściej używano stęporów drewnianych, które czasem były nabijane metalowymi ćwiekami. Tego typu narzędzie, na którym do pracy siadało się okrakiem, oburącz dzierżąc stępor, występowało tylko na terenie Polski, gdzie ewoluowało na obszarach Małopolski Zachodniej i Śląska. Znacznie popularniejsze były drewniane stępy w kształcie wysokiego, wąskiego naczynia, które obsługiwano w postawie stojącej. Rezultatem rozwoju tego narzędzia są stępy nożne, w których stępor był przymocowany do drewnianego drąga pełniącego funkcję wagi. Po jego naciśnięciu nogą stępor unosił się, a następnie opadał pod własnym ciężarem, krusząc ziarno.

Opracowanie: Muzeum im. Aleksandra Kłosińskiego w Kętach, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Stępa ręczna

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: