Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1900
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Tylko 7 kilometrów dzieli Kęty od miasteczka Wilamowice, które jeszcze w okresie międzywojennym było wyjątkowe. Zostało bowiem założone jako osada około 1250 roku przez grupę przybyszów z Fryzji i Flandrii, którzy przez wieki dbali o swoją, jakże odmienną od otaczających ich społeczności, kulturę, w tym...

Więcej

Tylko 7 kilometrów dzieli Kęty od miasteczka Wilamowice, które jeszcze w okresie międzywojennym było wyjątkowe. Zostało bowiem założone jako osada około 1250 roku przez grupę przybyszów z Fryzji i Flandrii, którzy przez wieki dbali o swoją, jakże odmienną od otaczających ich społeczności, kulturę, w tym o własne strój i język. 
Świadectwem owej kulturowej odrębności, która zaczęła zanikać w wyniku nakazów administracyjnych dopiero po 1945 roku, może być egzemplarz stroju panny znajdujący się w zbiorach Muzeum w Kętach. Uwagę przyciąga zwłaszcza niezwykle żywa kolorystyka, będąca przeciwieństwem stonowanych kolorów charakterystycznych dla strojów typu laskiego, które powszechne były w Kętach i okolicy. Kontrastowe zestawienia kolorystyczne w stroju, jak czerwień i zieleń, wyróżniały się wśród szarego tłumu podczas poniedziałkowych targów na kęckim rynku. Na prezentowany w Muzeum w Kętach odświętny ubiór panny składają się: biała koszula, spódnica ze staniczkiem, fartuch oraz szerokie wstążki wiązane z przodu i na plecach. Biała płócienna koszula zdobiona jest haftem na oszewkach w dolnych częściach rękawów oraz na ramionach. Hafty łańcuszkowe są wykonane bawełnianymi nićmi w kolorze żółtym na oddzielnych kawałkach płótna, które do prania były odpruwane. Następnie zakładano spódnicę ze stanikiem — opleckiem. Spódnica uszyta z niebieskiej tafty, która nad dolną krawędzią zdobiona jest złotym galonem, przy dolnej krawędzi jest wykończona lamówką w kolorze czerwonym, która łączy spódnicę z bawełnianym spodnim podszyciem. Stanik uszyty z tkaniny brokatowej żółto-fioletowej, z głębokim dekoltem przechodzi w rozpór spódnicy. Poniżej dekoltu znajdują się metalowe oczka służące do przesznurowania czerwoną wstążką. Kolejnym elementem stroju jest fartuch z zielonej tafty wszyty w barwną oszewkę (pasek). Całość uzupełniają barwne wstążki z ciekawymi motywami roślinnymi.
W Wilamowicach od lat działa grupa osób, które starają się kultywować miejscowe tradycje. Prężnie działa też zespół regionalny, chętni mogą również uczyć się wyjątkowego języka o nazwie „wymysojer”, którym obecnie potrafi się posługiwać kilkadziesiąt osób. Z pewnością jednak wyjątkowa historia mieszkańców Wilamowic, Polaków o dalekich korzeniach, warta jest bliższego poznania.

Opracowanie: Muzeum im. Aleksandra Kłosińskiego w Kętach, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Strój kobiecy wilamowicki

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: