Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1636
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Kęty i okolice tradycyjnie od wieków były zamieszkane przez Lachów. Do dziś jednak przetrwało niewiele świadectw kultury laskiej, a jednym z nielicznych zachowanych jest strój kobiecy, którego elementy są prezentowane w Muzeum w Kętach. Pojedyncze przykłady takiego stroju można było zobaczyć...

Więcej

Kęty i okolice tradycyjnie od wieków były zamieszkane przez Lachów. Do dziś jednak przetrwało niewiele świadectw kultury laskiej, a jednym z nielicznych zachowanych jest strój kobiecy, którego elementy są prezentowane w Muzeum w Kętach. Pojedyncze przykłady takiego stroju można było zobaczyć na kęckiej ulicy jeszcze w latach 70. ubiegłego stulecia.
W ciągu wieków w stroju laskim zachodziły różnorodne zmiany, wynikające z aktualnie obowiązującej mody. Główne zasady, takie jak liczba elementów i ich ogólny krój oraz różnice w strojach panny i mężatki, pozostawały jednak niezmienne. Wpływy mody można zaobserwować chociażby w doborze tkanin, zdobieniach, jak również w wykończeniu, na przykład jakli pod szyją.
Prezentowany strój jest ubiorem mężatki. Ma charakter odświętny, gdyż przede wszystkim takie zachowały się do naszych czasów. Na jego podstawie można dokładnie zapoznać się z poszczególnymi elementami. Ubieranie rozpoczynano — tak jak i dzisiaj — od bielizny, w skład której wchodziła prosta koszula oraz jedna półhalka z białego płótna, zwana podwłócką. Następnie zakładano „spodnicę” na karczku, w tym wypadku z czarnej wełnianej tkaniny, w pasie ułożoną na zakładkę. Na nią zawsze ubierano zapaskę, której dolna krawędź  musiała być równo z krawędzią spódnicy. Prezentowana zapaska została uszyta z białego batystu i zdobiona jest białym haftem oraz pionowymi i poziomymi pliskami. Kolejny nieodłączny element stroju to jakla — rodzaj żakietu-bluzki z charakterystycznymi, w górnej części bufiastymi rękawami, mocno zwężającymi się ku dołowi. Zapinana na zatrzaski jakla z szalowym kołnierzem uszyta została z wełnianej tkaniny w brązowym kolorze. Przy mankietach, wzdłuż zapięcia i przy dolnej krawędzi posiada ona zdobienia w formie motywów roślinnych, wykonane haftem sznurkowym w kolorze podobnym do koloru materiału.
Głowę naszej Laszki zdobiła chustka z jedwabiu o żakardowym splocie, beżowa z granatowymi motywami roślinnymi, okolona frędzlami, tak zwana ślaśka, co — jak sama nazwa wskazuje — jest wynikiem wpływu mody Laszek śląskich.
Jedną z cech stroju laskiego, która zasługuje na szczególną uwagę, była tendencja do zawężania skali barw i unikania ostrych, krzykliwych kolorów, dlatego według niektórych folklorystów jest on mało atrakcyjny, z czym zgodzić się z pewnością nie można.

Opracowanie: Muzeum im. Aleksandra Kłosińskiego w Kętach, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Strój kobiecy laski

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: