Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2809
(Głosy: 3)
Średnia ocena to 4.33333333333333 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Pomnik Grunwaldzki odsłonięto w Krakowie 15 lipca 1910 roku, w 500. rocznicę sławnej bitwy z krzyżakami. Monument był fundacją Ignacego Jana Paderewskiego. W czasie II wojny światowej został przez Niemców zburzony już w listopadzie 1939 roku.

Więcej

Pomnik Grunwaldzki odsłonięto w Krakowie 15 lipca 1910 roku, w 500. rocznicę sławnej bitwy z krzyżakami. Monument był fundacją Ignacego Jana Paderewskiego. W czasie II wojny światowej został przez Niemców zburzony już w listopadzie 1939 roku. Nieliczne uratowane detale są przechowywane w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa.
W 1976 roku krakowski rzeźbiarz Marian Konieczny zrekonstruował pomnik, jednak nie zdecydował się na umieszczenie w wykonanych przez siebie figurach zachowanych oryginalnych detali.
Głowa wielkiego księcia litewskiego Witolda (45 x 35 cm) — głowa mężczyzny w średnim wieku, na krótkiej szyi, lekko pochylona w dół, włosy długie, zaczesane do tyłu. Wokół szyi szeroki pas z gwintowanymi śrubami.
Buzdygan (dł. 34 cm) — fragment trzonu wraz z głowicą złożoną z czterech piór.

Opracowanie: Janusz Tadeusz Nowak (Muzeum Historyczne Miasta Krakowa), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

„Praniemieckie” miasto Krakau

Kraków pod okupacją niemiecką znajdował się przez 1961 dni, ponad 5 lat, od 6 września 1939 roku do 18 stycznia roku 1945. Ślady tej niemieckiej przeszłości miasta można wciąż odnaleźć w jego przestrzeni: schrony przeciwlotnicze pod terenem dzisiejszego placu Inwalidów, oznaczenia na kamienicach...

Więcej

Kraków pod okupacją niemiecką znajdował się przez 1961 dni, ponad 5 lat, od 6 września 1939 roku do 18 stycznia roku 1945. Ślady tej niemieckiej przeszłości miasta można wciąż odnaleźć w jego przestrzeni: schrony przeciwlotnicze pod terenem dzisiejszego placu Inwalidów, oznaczenia na kamienicach, same kamienice, jak również eksponaty w muzeach. Po wkroczeniu do Krakowa, 6 września 1939 roku, Niemcy bardzo szybko rozpoczęli wcielanie swojej polityki w życie. Kraków miał się stać miastem niemieckim, stolicą Generalnej Guberni, Frankonii. Burzenie pomników będących symbolami narodowymi, państwowymi było elementem szerzej zakrojonej akcji całkowitego zniemczenia przestrzeni miasta; miało też przede wszystkim pokazać mieszkańcom, kto tu rządzi.
Oficjalnie zmiana nazwy miasta na niemieckojęzyczną „Krakau” nastąpiła dopiero w grudniu 1941 roku, jednak już wcześniej w dokumentach stosowano tę wersję. Zmiana była zwieńczeniem dzieła, symbolicznym przypieczętowaniem przeobrażenia Krakowa w miasto „praniemieckie”.

Opracowanie: Kinga Kołodziejska (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Zobacz też:
Fragmenty pomnika Adama Mickiewicza, zburzonego przez Niemców
Fragmenty pomnika Grunwaldzkiego, zburzonego przez Niemców

Mniej

Jak runął pierwszy pomnik w okupacyjnym Krakowie

Plan okupanta był taki: Kraków miał się stać miastem niemieckim. Jako stolica Generalnego Gubernatorstwa nie mógł „razić” tak wyraźnymi znakami polskości, jak pomniki przypominające wielkie wydarzenia historyczne i bohaterów z nimi związanych. Wszelkie popiersia wieszczów, pamiątkowe tablice...

Więcej

Plan okupanta był taki: Kraków miał się stać miastem niemieckim. Jako stolica Generalnego Gubernatorstwa nie mógł „razić” tak wyraźnymi znakami polskości, jak pomniki przypominające wielkie wydarzenia historyczne i bohaterów z nimi związanych. Wszelkie popiersia wieszczów, pamiątkowe tablice, monumenty musiały zniknąć. Pierwszy pod kilof poszedł pomnik Grunwaldzki, którego zwycięska symbolika od pierwszych dni okupacji drażniła nowe władze miasta. Z akcji niszczenia utworzono więc upokarzające krakowian widowisko: uczniowie i urzędnicy musieli przymusowo uczestniczyć w wydarzeniu. Na kilka dni przed pierwszą okupacyjną Wigilią sprowadzony tłum obserwował więc, jak najpierw podpiłowano nogi konia króla Władysława Jagiełły, by następnie przewrócić opleciony linami pomnik. Zdewastowany fragment placu Matejki, w którego centrum stał pomnik, został otoczony drewnianym parkanem, wewnątrz którego aż do lutego 1940 roku kończono dzieło zniszczenia.

„18 XII 1939: Przed dwoma dniami poszedłem zobaczyć pomnik Jagiełły. Zostały już tylko fundamenty otoczone gęstym, wysokim płotem z desek. Wewnątrz ogrodzenia słychać było częste uderzenia kruszące metal z Grunwaldzkiego pomnika”.
O. Bujwid, Osamotnienie. Pamiętniki z lat 1932-1942, Kraków 1990.

Po usunięciu ogrodzenia oczom krakowian ukazała się ogromna, niczym nie wypełniona wyrwa w placu. To samo spotkało wkrótce inne symboliczne dla krakowian pomniki i popiersia: Adama Mickiewicza, Tadeusza Kościuszki, Aleksandra Fredry, jak również tablice upamiętniające m.in. Stanisława Wyspiańskiego, Adama Asnyka. Ogołocone po zniszczeniu punkty miasta stały się wkrótce miejscami, w których w wybrane, zazwyczaj ważne dla historii Polski dni członkowie grup podziemnych składali kwiaty lub wywieszali narodowe flagi, przypominając w ten sposób przede wszystkim nieangażującym się w działalność opozycyjną mieszkańcom Krakowa o symbolice okaleczonych fragmentów miasta.

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Zobacz: Fragmenty pomnika Grunwaldzkiego, zburzonego przez Niemców

Mniej

Fragmenty pomnika Grunwaldzkiego zburzonego przez Niemców

Zdjęcia


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: