Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2494
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Pięknie zachowana lufa działka wiwatowego z herbem Brühlów należy do grupy działek zdobionych, które obok niewątpliwych walorów funkcjonalnych, reprezentują również wysoki poziom artystyczny, stając się niejako dziełami sztuki. Odlana została ze spiżu, w kształcie lekko konicznym (stożkowatym), z wyraźnymi podziałami gładkimi pierścieniami na część wylotową, czopową i denną. Pokryta jest dekoracją o charakterze funkcyjnym, podporządkowaną tektonicznemu kanonowi, złożoną z czterech pierścieni zdobionych akantem oraz kartusza z herbem Brühlów.

Więcej

Pięknie zachowana lufa działka wiwatowego z herbem Brühlów należy do grupy działek zdobionych, które obok niewątpliwych walorów funkcjonalnych, reprezentują również wysoki poziom artystyczny, stając się niejako dziełami sztuki.
Odlana została ze spiżu, w kształcie lekko konicznym (stożkowatym), z wyraźnymi podziałami gładkimi pierścieniami na część wylotową, czopową i denną. Pokryta jest dekoracją o charakterze funkcyjnym, podporządkowaną tektonicznemu kanonowi, złożoną z czterech pierścieni zdobionych akantem oraz kartusza z herbem Brühlów.
Część wylotową wieńczy masywna pierścieniowa głowa, osadzona na kielichowo rozszerzonej szyi, zdobionej szerokim fryzem ze stylizowanych liści akantu połączonych motywem trefli. Część czopowa, zaopatrzona wierzchem w parę ozdobnych uchwytów w kształcie delfinów, posiada na bokach dwa masywne walcowate czopy, służące do osadzenia lufy w panwiach lawety. Poniżej delfinów, nad przednim pierścieniem dennym, wybito numer działka — No 3. Na wierzchu części dennej, zakończonej podwójnym gładkim pierścieniem oraz fryzem z liści akantu, znajduje się otwór zapałowy. Dno lufy, płasko sklepione, ma częściowo utrącony uchwyt denny, z pozostałością nasady z panewką oraz dwa płaskie koliste uchwyty, mocujące pierwotnie jej przykrywę.
Górną płaszczyznę części dennej pokrywa starannie cyzelowany kartusz z saskim herbem hrabiowskim Brühlów, udostojnionym krzyżem Orderu Orła Białego. Para alternujących lwów, wspartych na tylnych łapach, podtrzymuje czteropolową tarczę nakrytą koroną rangową hrabiowską. W polach tarczy na przemian, wyobrażenie ukoronowanego dwugłowego orła na kropkowanym tle, odpowiadającym w heraldyce barwie złotej oraz krokiew na szrafowanym poziomo tle, odpowiadającym barwie błękitnej. Tarczę wieńczą trzy hełmy ozdobione klejnotami — dwugłowym ukoronowanym orłem, pięcioma strusimi piórami i lufą armatnią z dymem wystrzału. Dół tarczy herbowej zdobi, wśród stylizowanych liści akantu, przywieszony krzyż Orderu Orła Białego.
Lufa została odlana najpewniej w ludwisarni w Dreźnie, w latach 1738—1748, na zamówienie Henryka hrabiego Brühla, saskiego polityka, doradcy króla Augusta II i Augusta III, prawdopodobnie dla upamiętnienia ważnego wydarzenia, którym mogło być nadanie w 1737 roku tytułu hrabiowskiego bądź też uzyskanie w grudniu 1746 roku najwyższej saskiej godności premiera–ministra.
Należała zapewne do serii czterech armatek wiwatowych (No3), wykonanych dla ozdoby rezydencji Brühlów, i używanych w szczególnie uroczystych momentach. Jest jednym z dwóch bliźniaczych okazów, zachowanych w polskich muzeach. Drugi egzemplarz (No1), w znacznie gorszym stopniu zachowania, znajduje się w zbiorach Muzeum Oręża w Kołobrzegu.

Opracowanie: Aleksandra Radwan (Muzeum Historyczne Miasta Krakowa), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Lufa spiżowa armaty wiwatowej z kartuszem herbowym hrabiego Henryka Brühla

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: