Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1301
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Mały, zaledwie 40-centymetrowy posążek przedstawia jednego z najwybitniejszych krakowskich historyków i publicystów XIX stulecia, profesora krakowskiej Alma Mater, Józefa Szujskiego. Popiersie z brązu wyobraża mężczyznę w średnim wieku o wyrazistym spojrzeniu, wysokim czole, zaczesanych do tyłu włosach oraz krótko przystrzyżonej bródce z wąsami.

Więcej

Mały, zaledwie 40-centymetrowy posążek przedstawia jednego z najwybitniejszych krakowskich historyków i publicystów XIX stulecia, profesora krakowskiej Alma Mater, Józefa Szujskiego.
Popiersie z brązu wyobraża mężczyznę w średnim wieku o wyrazistym spojrzeniu, wysokim czole, zaczesanych do tyłu włosach oraz krótko przystrzyżonej bródce z wąsami. Ubrany jest w kontusz, zgodnie z polską XIX-wieczną modą narodową, oraz profesorską togę z gronostajową pelerynką. Jego piersi zdobi łańcuch rektorski z herbem Uniwersytetu Jagiellońskiego — dwoma skrzyżowanymi berłami rektorskimi pod koroną. Na postumencie w kształcie niskiej, przewężonej kolumny ukazano księgę otoczoną wieńcem z gałązek laurowych i dębowych symbolizujących wieczną, nieśmiertelną sławę. Na stronach księgi widnieje napis: „Prawdziwa Historya Mistrzyni prawdziwej Polityki”. Ta krótka sentencja odnosi się do postaci Józefa Szujskiego, który na kartach historii zapisał się zarówno jako wybitny naukowiec, jak i mądry polityk.
W XIX stuleciu rzeźbiarskie portrety były tematem często podejmowanym przez artystów. Popiersia zasłużonych dla polskiej historii i kultury postaci, niekiedy niewielkich rozmiarów, często tworzyły cykle wizerunków „Wielkich Polaków”. Tego typu „gabinetowe Panteony” odlewane w gipsie lub metalu wykonywali tacy rzeźbiarze, jak Jakub Tatarkiewicz, Wiktor Brodzki i Pius Weloński. W okresie rozbiorów były one jedną z form upamiętniania dziejów Polski i propagowania patriotycznych haseł.
Twórcą posążku jest Józef Hakowski (1834-1897), którego ryta sygnatura „J. Hakowski”, wraz z datą wykonania rzeźby, ukryta została na lewym ramieniu popiersia.

Opracowanie: Elżbieta Lang (Muzeum Historyczne Miasta Krakowa), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Józef Szujski — kim był?

Józef Szujski (1835–1883), urodzony w Tarnowie, swoim życiem, pracą naukową i działalnością polityczną związał się na stałe z Krakowem. Wychowanek krakowskiego Gimnazjum św. Anny, od młodzieńczych lat wykazywał się licznymi zdolnościami. Znał sześć języków obcych, pisał poezję, a w późniejszych...

Więcej

Józef Szujski (1835–1883), urodzony w Tarnowie, swoim życiem, pracą naukową i działalnością polityczną związał się na stałe z Krakowem. Wychowanek krakowskiego Gimnazjum św. Anny, od młodzieńczych lat wykazywał się licznymi zdolnościami. Znał sześć języków obcych, pisał poezję, a w późniejszych latach również dramaty oraz dzieła o tematyce historycznej. Studiował filozofię i prawo, a także historię austriacką, literaturę polską i niemiecką, historię powszechną i filologię na Uniwersytecie Jagiellońskim i Wiedeńskim. Wychowany w duchu romantycznych, niepodległościowych haseł związał się z patriotyczną grupą skupioną wokół krakowskiej pracowni rzeźbiarza Parysa Filippiego. Należeli do niej między innymi wybitni narodowi artyści Artur Grottger i Jan Matejko.
Wierząc w odzyskanie przez Polskę suwerenności, wziął czynny udział w powstaniu styczniowym, jako oddany sprawie żołnierz oraz wydawca pisma „Naprzód”, będącego oficjalnym organem powstańczego Rządu Narodowego w Krakowie. Klęska powstania wynikająca z braku przygotowania i nieliczenia się z rzeczywistymi możliwościami Polaków zmieniła jednak radykalnie jego młodzieńczą wizję walki o niepodległość. Walkę zbrojną i działalność konspiracyjną uznał za działania zgubne dla narodu.
Szansę na odzyskanie wolności widział w legalizmie i pracy organicznej w ramach państwowości austriackiej. Tak zrodziła się ideologia konserwatywnego stronnictwa Stańczyków w Galicji. Szujski został głównym ideologiem stronnictwa, a zarazem najwybitniejszym przedstawicielem krakowskiej szkoły historycznej, która w dziejach Polski poszukiwała przyczyn jej upadku. Swoje poglądy przedstawił między innymi w czterotomowym dziele Dzieje Polski podług ostatnich badań oraz w Tekach StańczykaBył posłem na Sejm Krajowy we Lwowie oraz członkiem delegacji galicyjskiej do Niższej Izby w Radzie Państwa i Izby Panów. Kariera polityczna Szujskiego szła w parze z naukową. W 1869 roku objął nowo utworzoną katedrę historii Polski na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie również pełnił funkcję rektora. Był także sekretarzem generalnym krakowskiej Akademii Umiejętności. Zmarł w 1883 roku w Krakowie, a jego pogrzeb był wielką manifestacją patriotyczną.

Opracowanie: Elżbieta Lang (Muzeum Historyczne Miasta Krakowa), © wszystkie prawa zastrzeżone 

Zobacz: 
Rzeźba „Popiersie Józefa Szujskiego Józefa Hakowskiego

Mniej

Rzeźba „Popiersie Józefa Szujskiego” Józefa Hakowskiego

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: