Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 926
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Opisywany obiekt to szklana popielniczka o prostokątnej podstawie, na dłuższych bokach znajdują się wgłębienia na papierosy. Do spodu jest przyklejona fotografia kolorowana wielkości pocztówki przedstawiająca Dom Zdrojowy w Krynicy. U dołu przedstawienia, pośrodku, znajduje się napis:...

Więcej

Opisywany obiekt to szklana popielniczka o prostokątnej podstawie, na dłuższych bokach znajdują się wgłębienia na papierosy. Do spodu jest przyklejona fotografia kolorowana wielkości pocztówki przedstawiająca Dom Zdrojowy w Krynicy. U dołu przedstawienia, pośrodku, znajduje  się napis: „Curhaus — Krynica”. Sanatorium „Stary Dom Zdrojowy”, zbudowane w stylu neorenesansu, jest położone przy alei Leona Nowotarskiego 2, przy deptaku u podnóża Góry Parkowej, obok muszli koncertowej i Pijalni Głównej. Posiada piękną salę balową. Popielniczka i kolorowana fotografia zostały wykonane w latach 20. XX wieku. Krynica to uzdrowisko, które rozwinęło się dzięki działalności Józefa Dietla. Na pomniku Józefa Dietla w Krynicy widnieje napis: „Wskrzesicielowi — Krynica”.
Popielniczka przywołuje na myśl modę na palenie papierosów, rozpowszechnioną zwłaszcza w latach 20. XX wieku, również w Krynicy, gdzie liczni wczasowicze przyjeżdżali po zdrowie. Gdy wyobrazimy sobie, że mogła z niej korzystać któraś ze słynnych postaci kurująca się w Krynicy…Kicz turystyczny jest dokumentem życia społecznego, a jego historia jest arcyciekawa. Prezentowana popielniczka nie kojarzy się z Krynicą, tylko właśnie z kiczem. Kiczem, który jest niezniszczalny (choć palenie papierosów nie jest już modne). Możnaby z tego obiektu muzealnego wysnuć esej o kiczu! Kicz to utwór o miernej wartości, schlebiający popularnym gustom, nieposiadający wartości artystycznej. Pozostawimy jednak te rozważania Abrahamowi Molesowi (Kicz, czyli sztuka szczęścia), Hermannowi Brochowi (Kilka uwag o kiczu), Markowi Hendrykowskiemu (Niedyskretny urok kiczu), Susan Sontag (Notatki o kampie), Marii Poprzęckiej (Czy sztuka daje się oceniać?), Andrzejowi Banachowi (O kiczu), Theodorowi W. Adorno (Sztuka i sztuki: wybór esejów).

Opracowanie: Małgorzata Kanikuła (Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Popielniczka szklana z widokiem Domu Zdrojowego w Krynicy

Zdjęcia

Powiązania

Interpretacje

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: