Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1269
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Kraków, plac Szczepański, pierzeja północna; targ, kramnice. Fragmentaryczny widok targu — widoczne dwie kramnice drewniane z dwuspadowymi dachami oraz stoły z wystawionymi koszami. Ponadto beczki oraz wiklinowe miotły złożone na bruku. Kilka postaci zajętych handlem...

Więcej

Kraków, plac Szczepański, pierzeja północna; targ, kramnice. Fragmentaryczny widok targu — widoczne dwie kramnice drewniane z dwuspadowymi dachami oraz stoły z wystawionymi koszami. Ponadto beczki oraz wiklinowe miotły złożone na bruku. Kilka postaci zajętych handlem. Ujęcie z północno-wschodniego narożnika placu (u wylotu ul. św. Tomasza). Widoczne kamienice w północnej pierzei placu.

Opracowanie: Małgorzata Kanikuła (Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie), © wszystkie prawa zastrzeżone

 

Mniej

Pierwszy klient mężczyzna — tak, kobieta — nie!

Handel na Rynku Głównym w Krakowie, podobnie jak na jarmarkach, nie tylko był opatrzony zasadami i regułami, wiązały się z nim także pewne przesądy, które gwarantowały pomyślność sprzedawcom. Kupiec, który rozpoczynał dzień targowy, mógł być spokojny tylko wówczas, gdy jego pierwszym klientem... 

Więcej

Handel na Rynku Głównym w Krakowie, podobnie jak na jarmarkach, nie tylko był opatrzony zasadami i regułami, wiązały się z nim także pewne przesądy, które gwarantowały pomyślność sprzedawcom.
Kupiec, który rozpoczynał dzień targowy, mógł być spokojny tylko wówczas, gdy jego pierwszym klientem był... mężczyzna. Jeśli jego towarem jako pierwsza zainteresowała się kobieta, wówczas starał się ją wszelkimi możliwymi sposobami zniechęcić, by w ten sposób odsunąć od siebie złą wróżbę (był to znak, że dzień nie będzie dla niego udany). By osiągnąć swój cel, kupcy byli gotowi sprzedać towar pierwszemu mężczyźnie nawet za cenę poniżej wartości.

Dowiedz się więcej o tym, jak handlowano na Rynku Głównym w Krakowie.
Zobacz fotografię Sprzedawanie palm do święcenia pod kościołem marjackim w Krakowie w zbiorach WMM.
Zobacz fotografię targu na placu Szczepańskim w Krakowie.
 

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Bibliografia:
Marek Ferenc, Handel, [w:] Obyczaje w Polsce od Średniowiecza do czasów współczesnych, red. Andrzej Chwalba, Warszawa 2005, s. 191.

Mniej

Jak handlowano na Rynku Głównym w Krakowie

Rynek Główny w Krakowie pełnił niegdyś funkcję placu targowego, na którym stało około 400 straganów (dodatkowo sprzedawcy ustawiali się też na bruku, oferując towar z koszyków). Od początków XIV do XVIII wieku każda część placu była zarezerwowana dla sprzedawców oferujących określone towary — był...

Więcej
Makieta z dawnym rozkładem kramów na rynku głównym w Krakowie, aut. Krzyycho, źródło: wikipedia.orgCC-BY-SA 3.0 PL

Rynek Główny w Krakowie pełnił niegdyś funkcję placu targowego, na którym stało około 400 straganów (dodatkowo sprzedawcy ustawiali się też na bruku, oferując towar z koszyków). Od początków XIV do XVIII wieku każda część placu była zarezerwowana dla sprzedawców oferujących określone towary — był targ węglowy, ołowny, żydowski, rybny, chlebowy, bednarzowy i rakowy.
Handlujących obowiązywały określone zasady — dopóki na maszcie Rynku Głównego powiewała chorągiewka (do około godziny 11), kupować mogli tylko klienci, dopiero potem po produkty mogli sięgać handlarze. Dzięki temu nie wpływali oni na ceny ani nie mogli wykupić najbardziej pożądanych towarów. Obowiązywał także zakaz sprzedawania towarów w drodze na Rynek. Żydzi mogli zaopatrywać się w potrzebne rzeczy dopiero po godzinie 12.
Tych, którzy nie stosowali się do ogólnych zaleceń, poddawano karze chłosty lub rzezano w koszu (przekupkę zamykano w dużym wiklinowym koszu, z którego musiała się ona wyswobodzić na oczach rozbawionej gawiedzi).

 

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Bibliografia:
Marek Ferenc, Handel, [w:] Obyczaje w Polsce od Średniowiecza do czasów współczesnych, red. Andrzej Chwalba, Warszawa 2005, s. 190–191.

Zobacz:
Fotografię Sprzedawanie palm do święcenia pod kościołem marjackim w Krakowie
Fotografię „Kraków, plac Szczepański, pierzeja północna”

Mniej

Fotografia „Kraków, plac Szczepański, pierzeja północna”

Zdjęcia

Powiązania


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: