Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2490
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Aparat fotograficzny stereoskopowy o konstrukcji składanej (nożycowo) na błony cięte o formacie 5,5 x 12,5 cm. Aparat wyposażony w dwa obiektywy: Doppel Anastigmat DAGOR III 6,8/80 firmy C.P. Goerz z Berlina.
Aparat fotograficzny do wykonywania zdjęć stereoskopowych wyprodukowany w latach...

Więcej

Aparat fotograficzny stereoskopowy o konstrukcji składanej (nożycowo) na błony cięte o formacie 5,5 x 12,5 cm. Aparat wyposażony w dwa obiektywy: Doppel Anastigmat DAGOR III 6,8/80 firmy C.P. Goerz z Berlina.
Aparat fotograficzny do wykonywania zdjęć stereoskopowych wyprodukowany w latach 1905—1910 w firmie Heinrich Ernemann A.G. w Dreźnie (Niemcy). Aparat wykonywał zdjęcie (stereoparę) na płycie szklanej „suchej” o formacie 5,5 x 12,5 cm.
Pierwsze zdjęcia stereoskopowe na papierowych negatywach wykonał pod koniec lat 30-tych XIX wieku jeden z prekursorów fotografii Wiliam Henry Fox Talbot.
Moda na oglądanie w zaciszu domowym zdjęć stereoskopowych  dających wrażenie przestrzeni trwała, począwszy od lat 60–tych XIX wieku aż do początków XX wieku. Zdjęcia stereoskopowe można było wykonać zwykłym aparatem fotograficznym przesuwając go na specjalnej szynie lub dużo prościej przy użyciu aparatu wyposażonego w dwa obiektywy zdjęciowe. Takie aparaty zaczęto masowo produkować począwszy od lat 80-tych XIX wieku wyposażając składane aparaty w podwójne obiektywy ze sprzężonymi migawkami. Umożliwiało to wykonanie stereopary w jednym momencie, co było szczególnie ważne przy zdjęciach poruszających się obiektów, które tylko w ten sposób mogły być sfotografowane.
Korpus aparatu w formie prostopadłościanu wykonany z drewna (z elementami metalowymi) oklejony czarną skórą o fakturze groszkowanej. Na bocznej powierzchni zamocowany uchwyt do przenoszenia (pasek) z czarnej skóry. Na górze przybita okrągła mosiężna tabliczka określająca wytwórcę z napisami : ERNEMANN A.G./ DRESDEN (z logo po środku).
Czołówka drewniana pokryta czarnym lakierem wysuwana i blokowana za pomocą metalowych chromowanych rozpórek. W czołówce zamocowane dwa obiektywy typu Dagor. Miech łączący czołówkę z korpusem w formie prostopadłościennego worka oklejonego czarną skórą. Aparat był wyposażony w migawkę szczelinową o roletach z czarnego podgumowanego płótna.

Opracowanie: Marek Maszczak (Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Jak uzyskiwano efekt trójwymiarowości w XIX wieku?

Fotografia stereoskopowa to pierwsza w dziejach fotografia trójwymiarowa. Rozwinęła się po 1851 roku. Wtedy po raz pierwszy zademonstrowano ją na londyńskiej Wystawie Światowej, na której przestrzenne fotografie wzbudziły zachwyt królowej Wiktorii. Odtąd fotografia stereoskopowa stała się rozrywką...

Więcej

Fotografia stereoskopowa to pierwsza w dziejach fotografia trójwymiarowa. Rozwinęła się po 1851 roku. Wtedy po raz pierwszy zademonstrowano ją na londyńskiej Wystawie Światowej, na której przestrzenne fotografie wzbudziły zachwyt królowej Wiktorii. Odtąd fotografia stereoskopowa stała się rozrywką mieszczan i była nią aż do lat 30. XX wieku, kiedy zapanowała fascynacja filmem i radiem, a stereoskopia zeszła do roli zabawki dziecięcej. Do oglądania stereoskopii służy przyrząd optyczny — stereoskop. Fotografia stereoskopowa składa się z dwóch zdjęć tego samego obiektu wykonanych z różnych punktów widzenia. Widz patrzący przez stereoskop ma wrażenie przestrzenności i trójwymiarowości oglądanej sceny. Stereoskopia jest jedną z technik obrazowania, oddającą wrażenie widzenia przestrzennego, głębię oglądanego obrazu. Dzisiaj stereoskopia to technika 3D, uzyskiwanie obrazów odtwarzających efekt widzenia obuocznego, co zapewnia wrażenie głębi. Uzyskuje się je, tworząc obrazy anaglifowe. Metoda anaglifowa zyskała popularność dzięki przetwarzaniu komputerowemu.
Stereoskopia wymaga dostarczenia do mózgu dwóch obrazów widzianych z perspektywy lewego i prawego oka. W tym celu wykonuje się parę dwuwymiarowych obrazów (stereoparę) reprezentujących obiekt czy scenę z dwóch punktów widzenia, oddalonych od siebie tak jak oczy obserwatora. Obrazy różnią się kątem widzenia obiektów.
Jaka jest historia tej techniki? Włoski fizyk Giambattista Della Porta (1538–1615) w 1593 roku pisał o tworzeniu iluzji widzenia przestrzennego. Dzieło uległo zapomnieniu; dopiero w 1838 roku fizyk angielski sir Charles Wheatstone zbudował aparat do oglądania obrazów przestrzennych i nazwał go stereoskopem (był to stereoskop zwierciadlany). Zamówił u Williama H. Fox Talbota kilka par zdjęć (talbotypii). W dziesięć lat później David Brewster ulepszył pomysł Wheatstone’a. Para zdjęć była wykonana aparatem o dwóch obiektywach. Zadziwiała naturalistycznym odwzorowaniem przestrzeni. Fotografie zaprezentowano, jak już wspomniano, w 1851 roku. W 1861 roku Amerykanin Oliver Wendel Holmes skonstruował lekki stereoskop. Nie opatentował swojej konstrukcji, która ogromnie się rozpowszechniła. Rozwój fotografii stereoskopowej rozpoczął się, gdy w 1871 roku wynaleziono suche klisze szklane z emulsją żelatynową, czułe i uniezależniające fotografów od bliskości ciemni fotograficznej. W latach 70. i 80. XIX wieku zaczęły powstawać fabryczki produkujące masowo odbitki zdjęć stereoskopowych. Walery Rzewuski wkrótce zastosował nową technikę w swoim atelier fotograficznym.

Zobacz również: 
The „Mercury” Stereoscope — przeglądarka stereoskopowa firmy Underwood & UnderwoodAparat fotograficzny stereoskopowy firmy Heinrich Ernemann A.G. oraz Duchessa Stereo — aparat fotograficzny stereoskopowy firmy Contessa Nettel A.G.

Opracowanie: Małgorzata Kanikuła (Muzeum Historii Fotografii), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Aparat fotograficzny stereoskopowy firmy Heinrich Ernemann A.G.

Zdjęcia

Powiązania

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: