Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2505
(Głosy: 3)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Niejaki Bydołek, gospodarz ze wsi Grzempy, pracując w swojej zagrodzie, ujrzał nagle spadającą na ziemię »kulę ognistą«. Kula ta spadając, odcięła kilka gałęzi z pobliskiego drzewa i ugrzęzła w ziemi. Jednocześnie dał się słyszeć gwałtowny, podobny do grzmotu łoskot i »utworzyły się gazy przypominające spaloną siarkę«”.

Więcej

W klasyfikacji meteoryt Grzempy jest zaliczany do najbardziej pospolitych meteorytów kamiennych. Jest chondrytem zwyczajnym. Cechą charakterystyczną większości chondrytów jest obecność, obok okruchów żelaza z niklem, chondr – małych, kulistych agregatów o średnicy około 1 mm, zbudowanych z oliwinów lub piroksenów. Chondra nie są znane w skałach ziemskich i księżycowych.
Historię spadku tego meteorytu opisuje Jerzy Pokrzywnicki: 
Niejaki Bydołek, gospodarz ze wsi Grzempy, pracując w swojej zagrodzie, ujrzał nagle spadającą na ziemię »kulę ognistą«. Kula ta spadając, odcięła kilka gałęzi z pobliskiego drzewa i ugrzęzła w ziemi. Jednocześnie dał się słyszeć gwałtowny, podobny do grzmotu łoskot i »utworzyły się gazy przypominające spaloną siarkę«. Kopiąc niezwłocznie w miejscu spadku Bydołek, wydobył meteoryt wielkości pięści, kształtu okrągławego, masy 690 g. Był tak gorący, że nie dawał się utrzymać w ręku. Okaz pokryty był otoczką opalenizny i wykazywał dwie powierzchnie rozłamu: jedną świeżą, powstałą przy uderzeniu meteorytu o gałęzie i drugą, powstałą wskutek odpadnięcia części masy jeszcze w atmosferze”[1].

Opracowanie: Barbara Kietlińska-Michalik (Muzeum Geologiczne Instytutu Nauk Geologicznych PAN), Redakcja WMM, © wszystkie prawa zastrzeżone

Przeczytaj więcej o meteorytach na stronie Polskiego Towarzystwa Meteorytowego.


[1] J. Pokrzywnicki, I. Meteoryty Polski. II. Katalog meteorytów w zbiorach polskichStudia Geologica Polonica”, XV (1964), s. 17

Mniej

Jeśli zobaczysz spadający meteoryt – instrukcja obsługi…

Idąc za radami prof. Andrzeja Maneckiego, wybitnego kosmologa i znawcy meteorytów, przedstawiamy krótki instruktaż, do którego mogą się zastosować szczęśliwcy będący świadkami spadku materii kosmicznej. 

Więcej

Idąc za radami prof. Andrzeja Maneckiego, wybitnego kosmologa i znawcy meteorytów, przedstawiamy krótki instruktaż, do którego mogą się zastosować szczęśliwcy będący świadkami spadku materii kosmicznej:
– należy zapamiętać swoje położenie i określić kierunek spadku,
– wystarczy odliczać sekundy, jakie upłyną od zauważenia obiektu do jego spotkania z Ziemią,
– jeśli uda się dotrzeć na miejsce, można od razu przystąpić do badania obiektu, bez obaw o poparzenie (meteoryty stygną bardzo szybko),
– należy określić położenie kanału, jaki powstał w miejscu spadku (prosty lub skośny),
– warto zapisać wszystkie wrażenia (świetlistość bryły w czasie lotu, odgłosy towarzyszące, np. ewentualne wybuchy),
– należy zawiadomić odpowiednie służby, np. Zakład Mineralogii i Geochemii Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Wskazane jest również zawiadomienie Redakcji portalu Wirtualne Muzea Małopolski, która z przyjemnością odnotuje powyższy fakt, gwarantując także odpowiednie nagłośnienie sprawy w mediach.

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Bibliografia:
Andrzej Manecki, Meteoryty, pyły kosmiczne i pyły księżycowe, Warszawa–Kraków 1975.

Mniej

Meteoryt olimpijski

Organizatorzy Igrzysk Olimpijskich w Soczi ogłosili, że sportowcy, którzy zwyciężą w konkurencjach rozgrywanych 15 lutego, otrzymają medale z cząstką meteorytu czelabińskiego, który spadł rok wcześniej, raniąc ok. 1600 osób i uszkadzając kilka tysięcy budynków. 

Więcej

Organizatorzy Igrzysk Olimpijskich w Soczi ogłosili, że sportowcy, którzy zwyciężą w konkurencjach rozgrywanych 15 lutego, otrzymają medale z cząstką meteorytu czelabińskiego, który spadł rok wcześniej, raniąc ok. 1600 osób i uszkadzając kilka tysięcy budynków. Ostatecznie pomysł nie został zrealizowany, jako sprzeczny z ustaleniami MKOl, które nie przewidują wprowadzania dodatkowych elementów czy oznaczeń na medalach używanych przy dekoracji olimpijczyków.
To nie pierwszy pomysł Rosjan na wykorzystanie kosmicznej materii – władze Czelabińska wraz z lokalnym biznesmenem postanowiły pozyskać środki na usunięcie części zniszczeń, sprzedając specjalny produkt – perfumy o zapachu meteorytu z Czelabińska. Mały flakonik ze specyfikiem o typowo kamiennym, metalicznym zapachu można znaleźć m.in. na aukcjach internetowych. W sprzedaży pojawiły się także samochodowe odświeżacze powietrza z dominującą nutą metalu, kamienia i ozonu…

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Mniej

Kosmiczny pył...

Co roku na Ziemię spada około miliona ton materii kosmicznej, nie tylko w postaci meteorytów, które w rzeczywistości stanowią znikomy procent spadków, ale przede wszystkim pyłów kosmicznych. Ich ślady odnajdywano także w Małopolsce, między innymi w pokładach soli z Wieliczki.

Więcej

Co roku na Ziemię spada około miliona ton materii kosmicznej, nie tylko w postaci meteorytów, które w rzeczywistości stanowią znikomy procent spadków, ale przede wszystkim pyłów kosmicznych. Ich ślady odnajdywano także w Małopolsce, między innymi w pokładach soli z Wieliczki.
Postępujące zanieczyszczenie powietrza utrudnia badanie pyłów materii kosmicznej, ponieważ coraz trudniej jest wyseparować je od tych, które stanowią produkt uboczny działalności przemysłowej człowieka.
Można jednak wykonać proste doświadczenie – rozpuścić w wodzie sól kamienną i spróbować przyłożyć do powstałego osadu magnes – w drobinkach, które do niego przylgną, można rozpoznać kulki kosmicznego pyłu – ślady pozaziemskiej materii.

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Bibliografia:
Andrzej Manecki, Meteoryty, pyły kosmiczne i pyły księżycowe, Warszawa–Kraków 1975.

Mniej

Meteoryt kamienny „Grzempy” (chondryt H5)

Zdjęcia

Powiązania

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: