Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2045
(Głosy: 3)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Meteoryt Pułtusk spadł w postaci deszczu aerolitów niedaleko Pułtuska, rozsiewając się na obszarze 127 km², pomiędzy wsiami Tocznabiel, Wielgołas (od SW) a Rzewnie i Boruty (od NE). „Ognista kula” przeleciała z południowego zachodu na północny wschód, ciągnąc za sobą białawy, zakrzywiony ogon. Zjawisko obserwowano w wielu miejscach Polski, m.in. we Wrocławiu, Gdańsku, Królewcu, Krakowie i Lwowie i na długi czas stało się tematem poruszanym w ówczesnej prasie.

Więcej

Meteoryt Pułtusk spadł w postaci deszczu aerolitów niedaleko Pułtuska, rozsiewając się na obszarze 127 km², pomiędzy wsiami Tocznabiel, Wielgołas (od SW), a Rzewnie i Boruty (od NE). „Ognista kula” przeleciała z południowego-zachodu na północny-wschód, ciągnąc za sobą białawy, zakrzywiony ogon. Zjawisko obserwowano w wielu miejscach Polski, m.in. we Wrocławiu, Gdańsku, Królewcu, Krakowie i Lwowie i na długi czas stało się tematem poruszanym w ówczesnej prasie.
„Aerolit spadł! Wypadek ten wzburzył Warszawę i przez kilka dni utrzymywał ją w poruszeniu. [...] Meteor, który wieczorem dnia 30 stycznia przebiegł nad Warszawą i w pewnej odległości rozprysł się na części, był tak zwaną kulą ognistą, albo bolidem. Objawy towarzyszące ukazaniu się tego zjawiska są z małemi różnicami jednakowe. [...] Meteor z 30 stycznia odznaczał się rzeczywiście świetnością [...]” („Kłosy” 1 lutego 1868, nr 137).
Meteoryt Pułtusk jest meteorytem kamiennym — chondrytem zwyczajnym h5, o wysokiej zawartości żelazo-niklu. Nazwa chondrytów wywodzi się od chondr, czyli ziaren, które zawierają. Chondry to okrągłe, krzemianowe twory, zbudowane najczęściej z oliwinów i piroksenów. Ich wielkość nie przekracza 1 mm, stąd obserwacja ich jest możliwa dopiero po wyszlifowaniu powierzchni okazu.
Warto również zwrócić uwagę na skorupę obtopieniową meteorytu. Jest to cienka warstwa (ok. 1 mm), zwykle koloru czarnego lub ciemnobrązowego, oraz znajdujące się na niej regmaglipty, czyli charakterystyczne wgłębienia, które powstają przy przelocie przez atmosferę.

Opracowanie: Muzeum Geologiczne Instytutu Nauk Geologicznych PAN, Redakcja WMM, © wszystkie prawa zastrzeżone

Przeczytaj więcej o meteorytach na stronie Polskiego Towarzystwa Meteorytowego.

Mniej

Kosmiczny pył...

Co roku na Ziemię spada około miliona ton materii kosmicznej, nie tylko w postaci meteorytów, które w rzeczywistości stanowią znikomy procent spadków, ale przede wszystkim pyłów kosmicznych. Ich ślady odnajdywano także w Małopolsce, między innymi w pokładach soli z Wieliczki.

Więcej

Co roku na Ziemię spada około miliona ton materii kosmicznej, nie tylko w postaci meteorytów, które w rzeczywistości stanowią znikomy procent spadków, ale przede wszystkim pyłów kosmicznych. Ich ślady odnajdywano także w Małopolsce, między innymi w pokładach soli z Wieliczki.
Postępujące zanieczyszczenie powietrza utrudnia badanie pyłów materii kosmicznej, ponieważ coraz trudniej jest wyseparować je od tych, które stanowią produkt uboczny działalności przemysłowej człowieka.
Można jednak wykonać proste doświadczenie – rozpuścić w wodzie sól kamienną i spróbować przyłożyć do powstałego osadu magnes – w drobinkach, które do niego przylgną, można rozpoznać kulki kosmicznego pyłu – ślady pozaziemskiej materii.

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Bibliografia:
Andrzej Manecki, Meteoryty, pyły kosmiczne i pyły księżycowe, Warszawa–Kraków 1975.

Mniej

Jeśli zobaczysz spadający meteoryt – instrukcja obsługi…

Idąc za radami prof. Andrzeja Maneckiego, wybitnego kosmologa i znawcy meteorytów, przedstawiamy krótki instruktaż, do którego mogą się zastosować szczęśliwcy będący świadkami spadku materii kosmicznej. 

Więcej

Idąc za radami prof. Andrzeja Maneckiego, wybitnego kosmologa i znawcy meteorytów, przedstawiamy krótki instruktaż, do którego mogą się zastosować szczęśliwcy będący świadkami spadku materii kosmicznej:
– należy zapamiętać swoje położenie i określić kierunek spadku,
– wystarczy odliczać sekundy, jakie upłyną od zauważenia obiektu do jego spotkania z Ziemią,
– jeśli uda się dotrzeć na miejsce, można od razu przystąpić do badania obiektu, bez obaw o poparzenie (meteoryty stygną bardzo szybko),
– należy określić położenie kanału, jaki powstał w miejscu spadku (prosty lub skośny),
– warto zapisać wszystkie wrażenia (świetlistość bryły w czasie lotu, odgłosy towarzyszące, np. ewentualne wybuchy),
– należy zawiadomić odpowiednie służby, np. Zakład Mineralogii i Geochemii Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Wskazane jest również zawiadomienie Redakcji portalu Wirtualne Muzea Małopolski, która z przyjemnością odnotuje powyższy fakt, gwarantując także odpowiednie nagłośnienie sprawy w mediach.

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Bibliografia:
Andrzej Manecki, Meteoryty, pyły kosmiczne i pyły księżycowe, Warszawa–Kraków 1975.

Mniej

Meteoryt olimpijski

Organizatorzy Igrzysk Olimpijskich w Soczi ogłosili, że sportowcy, którzy zwyciężą w konkurencjach rozgrywanych 15 lutego, otrzymają medale z cząstką meteorytu czelabińskiego, który spadł rok wcześniej, raniąc ok. 1600 osób i uszkadzając kilka tysięcy budynków. 

Więcej

Organizatorzy Igrzysk Olimpijskich w Soczi ogłosili, że sportowcy, którzy zwyciężą w konkurencjach rozgrywanych 15 lutego, otrzymają medale z cząstką meteorytu czelabińskiego, który spadł rok wcześniej, raniąc ok. 1600 osób i uszkadzając kilka tysięcy budynków. Ostatecznie pomysł nie został zrealizowany, jako sprzeczny z ustaleniami MKOl, które nie przewidują wprowadzania dodatkowych elementów czy oznaczeń na medalach używanych przy dekoracji olimpijczyków.
To nie pierwszy pomysł Rosjan na wykorzystanie kosmicznej materii – władze Czelabińska wraz z lokalnym biznesmenem postanowiły pozyskać środki na usunięcie części zniszczeń, sprzedając specjalny produkt – perfumy o zapachu meteorytu z Czelabińska. Mały flakonik ze specyfikiem o typowo kamiennym, metalicznym zapachu można znaleźć m.in. na aukcjach internetowych. W sprzedaży pojawiły się także samochodowe odświeżacze powietrza z dominującą nutą metalu, kamienia i ozonu…

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Mniej

Meteoryt „Pułtusk”

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: